Jul 11, 2016

எனது முதல் மொழிபெயர்ப்பு புத்தகம்



வணக்கம் தோழர்களே,
ஒரு நீண்ட இடைவெளிக்குப் பின்பு இன்று முகநூலில் மீண்டும் இணைகிறேன். அதற்கான வலுவான காரணம் ஒன்று உள்ளது. ஒரு முக்கியமான புத்தகத்தை மொழிபெயர்த்து, 2 வருடங்களுக்கும் மேலாக வடிவமைப்பிற்காகக் காத்திருந்து இன்றைக்கு அந்தப் புத்தகம் வெளியாகிவிட்டது. நான் நேரடியாக எழுதுவதைக் காட்டிலும் மார்க்சிய எழுத்தாளர்கள், குறிப்பாக மார்க்சிய பெண் எழுத்தாளர்களின் புத்தகங்களை தமிழில் மொழிபெயர்ப்பதை ஒரு முக்கிய கடமையாக ஏற்றுக்கொண்டிருந்தேன். அந்த வகையில் நான் மிக முக்கியமான ஆளுமையாக, அறிவுஜீவியாகக் கருதும் ரங்கநாயகம்மாவின் “For the Solution of the ‘Caste’ Question: Buddha is not enough! Ambedkar is not enough either! Marx is a must!” எனும் புத்தகத்தை தமிழில் மொழிபெயர்த்துள்ளேன். சாதியப் பிரச்சினை குறித்த விவாதத்தில் இது ஒரு முக்கியமானப் புத்தகம். அம்பேத்கர் அவர்களின் எழுத்துகளையும், அவரது கருத்துகளையும், ஆய்வுகளையும் முழுமையாகப் படித்து, ரங்காஜி அவர்கள் மார்க்சியக் கண்ணோட்டத்தில் விமர்சித்துள்ளார். தெலுங்கில் எழுதப்பட்ட இப்புத்தகம் அவரது துணைவர் பி.ஆர். பாபுஜி மொழிபெயர்ப்பில் ஆங்கிலத்தில் வெளிவந்திருக்கிறது. ஆங்கிலம் வழி தமிழில் நான் மொழிபெயர்த்துள்ளேன்.
இந்தப் புத்தகம் வெளிவர பலர் உதவி செய்திருக்கின்றனர். முதன்மையில் தோழர் எஸ். பாலசந்திரன் அவர்கள் மொழிபெயர்ப்பை சரிபார்த்து கொடுத்ததோடு எனக்குப் பலவிதமான ஆலோசனைகளையும் வழங்கினார். அவருக்கு எனது முதற்கண் நன்றி. குறிப்பிட்ட வடிவமைப்பை மேற்கொள்வதில் சில சவால்களும் சிரமங்களும் இருந்தன. இருப்பினும் ஒரு புத்தகம் சமூகத்திற்கு எவ்வளவு முக்கியமானது என்று உணர்ந்து பல தோழர்கள் உதவி செய்ய முன் வந்தனர். தோழர் வெய்யில், தோழர் கருணா பிரசாத் மற்றும் தோழர் ஜீவமணி ஆகியோருக்கு எனது நன்றிகள். தோழர் ஜீவமணி உதவவில்லையெனில் இந்தப் புத்தகம் இன்றைக்கும் வெளிவந்திருக்குமா என்று சொல்ல இயலாது.
இப்புத்தகத்தின் தலைப்பே விவாதத்தைக் கிளப்பக்கூடியதாக இருக்கலாம். ஏனென்றால் ரங்காஜி இப்புத்தகத்திற்காக கடுமையான எதிர்வினைகளை எதிர்கொண்டார் (அவர் எழுதும் அனைத்து புத்தகங்களும் அப்படியே). அவ்விமர்சனங்களுக்கும் இறுதியில் அவர் ஒரு கட்டுரை வடிவிலேயே பதில் கொடுத்துள்ளார். அதுவும் இப்புத்தகத்தில் இடம்பெற்றுள்ளது. புத்தக வெளியீட்டு விழா போன்ற நிகழ்வுகளில் ரங்காஜிக்கு உடன்பாடில்லை. ஆகவே சமூக வலைதளங்களில் அறிவிப்பை வைக்கிறோம். தமிழ்நாட்டில் உள்ள அறியப்பட்ட புத்தகக் கடைகளுக்கு இந்த வாரத்தில் புத்தகங்களை அனுப்பி விடுவோம். வேறு எவருக்கேனும் புத்தகங்கள் வேண்டுமெனில்: முகநூல் வழியாகவோ, kotravaiwrites@gmail.com எனும் மின்முகவரியிலோ அல்லது 9500150047 என்ற எண்ணிலோ தொடர்பு கொள்ளலாம். புத்தகத்தின் விலை ரூ.80/- பக்கங்கள்: 416/- புத்தகத்தை முழுமையாகப் படித்து எவரேனும் விமர்சனக் கூட்டங்கள் ஏற்பாடு செய்தால் அதுகுறித்த தகவல்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளவும்.
நன்றி கொற்றவை








Mar 19, 2016

என் கருத்திலிருந்து அஞ்சி நான் எப்போதும் பின்வாங்கியதில்லை


நிர்மலா கொற்றவையின் விளக்கம்: ”நான் ஆதிக்கச் சாதி; ஆணவக் கொலைகளை எதிர்ப்பவள்” என்கிற இந்தப் பிரகடன பரப்புரையின் முழுமையான தன்மை தெரியாமல் இதில் இணைவதற்கு ஒப்புக்கொண்டு விட்டேன்; நான் சாதி மறுப்பாளர்; ஆகவே சாதி ஆணவக்கொலைகளை வன்மையாகக் கண்டிக்கிறேன்.

என் விளக்கத்தைப் பதிவு செய்த ippodhu.com க்கு நன்றி http://tinyurl.com/zc9mdzh


Mar 18, 2016

என்னுடைய இறுதி எழுத்து - கொற்றவை


வணக்கம் தோழர்களே,

இச்சமூகத்தில் என்னை நான் என்னவென்று அடையாளப்படுத்திக் கொள்வது என்று வருந்தும் நிலைக்கு இன்று நான் ஆளாக்கப்பட்டுள்ளேன். இதுவரை நான் எத்தனையோ விதமான விமர்சனங்களை சந்தித்துள்ளேன். அதை துணிவுடன் ஒற்றை ஆளாக நின்றே எதிர்கொண்டும் உள்ளேன். நான் சொன்ன எந்த கருத்திலிருந்தும் - அது என்னுடைய அறிவிற்கும் - சமூக மாற்றத்திற்கும் சரியானதே என்று கருதிய எந்த கருத்திலிருந்தும் நான் பின்வாங்கியதில்லை. ஆனால் விமர்சனம் என்பது வேறு அவதூறு என்பது வேறு. அதிலும் சாதிய மனோபாவம் கொண்டவள் எனும் அவதூறு என்னை மிகுந்த மன உளைச்சலுக்கு ஆளாக்கியுள்ளது. ஏனென்றால் இந்த முற்போக்கு மற்றும் மார்க்சிய தத்துவார்த்த அறிவு கிடைப்பதற்கு முன்னரே கூட சாதி என்றால் என்னவென்று தெரியாத ஒரு சூழலில்தான் நான் வளர்ந்தேன்.  ஆனால் இன்று, அதாவது நிர்மாலா என்ற பெண் கொற்றவையாக மாறிய பின்னர் – இந்த சமூகம் எத்தனை அநீதிகள் நிறைந்ததாக இருக்கிறது எனும் உண்மையை உணர்ந்த பின்னர் மனம் பொறுக்காமல் சமூக மாற்றத்திற்காகப் பங்களிக்க வேண்டும் எனும் உறுதிப்பாட்டோடு எழுதத் தொடங்கினேன். அதன் பின்னர் சில களப்பணிகளிலும் என்னை ஈடுபடுத்திக்கொண்டேன்.

ஆனால் வன்மம் பிடித்த அடையாள அரசியலின் முன் எதுவும் பயனற்று போய்விட்டது.

இனி கொற்றவையாகிய நான் முகநூலில் மட்டுமின்றி. வேறு எந்தத் தளங்களிலும் எழுதப் போவதில்லை. செயல்படப் போவதில்லை.

என்னுடைய இந்த முடிவைப் பற்றி பலவிதமான கருத்துகள் தெரிவிக்கப்படும் என்பதை நான் அறிவேன். (அதற்கும் சேர்த்து) சொல்ல எதுவுமில்லை என்னிடம்... 

என் முடிவு தவறானது, உணர்ச்சிவயப்பட்ட முடிவு என்றெல்லாம் கருதி என் மீது அன்பு கொண்டவர்கள் என்னிடம் ஏதும் பேசவோ, தொடர்புகொள்ளவோ வேண்டாம் என்று கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

இதுவரை ஆதரவாக இருந்த தோழர்கள் அனைவருக்கும் நன்றி.

வாழ்க போலி தலித் அடையாள அரசியல்!

சாதி… இது தாழ்த்தப்பட்டோரை மட்டும் ஒடுக்குவதில்லை.



Mar 17, 2016

“நான் உயர்சாதி பெண்’ என சொன்னேனா?”: கொற்றவை மறுப்பு! - Heronewsonine

“நான் உயர்சாதி பெண்’ என சொன்னேனா?”: கொற்றவை மறுப்பு!

உடுமலை சாதிய ஆணவக் கொலையையொட்டி சில பெண்ணியவாதிகள் உள்ளிட்ட சில பிரபலமான பெண்கள், இணைய இதழ் ஒன்றிடம் தெரிவித்ததாக கூறப்படும் கருத்துக்கள் பலத்த சர்ச்சையை ஏற்படுத்தியுள்ளன. “நான் உயர்சாதிப் பெண். ஆணவக்கொலையை கண்டிக்கிறேன்” என்று குட்டி ரேவதியும், “நான் உயர்சாதிப் பெண். ஆணவக்கொலைகள் என்னை பெருமையடையச் செய்யாது” என்று நிர்மலா கொற்றவையும், “நான் சீர்திருத்த மரபினள். நான் ஆணவக்கொலைகளை எதிர்க்கிறேன்” என்று சுமதி தங்கப்பாண்டியனும், “நான் ஆதிக்க சாதி. ஆணவக்கொலைகளை எதிர்ப்பவள்” என்று ஜோதிமணியும், இதுபோல் வேறு சில பெண்களும் கருத்துக் கூறியதாக அந்த இணைய இதழ் செய்தி வெளியிட்டிருந்தது. இது தொடர்பான காணொலி:- (காணொலியை நீக்கி விட்டேன்)
இவர்கள் தங்களை உயர்சாதி மற்றும் ஆதிக்க சாதி என சொல்லியிருப்பது கடும் கண்டனத்துக்கு உள்ளாகி வருகிறது. இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து பலர் பதிவிட்டு வருகிறார்கள். உதாரணமாக, ஜெயராணி மயில்வாகனன் தனது பதிவில், “வன்மையான கண்டனங்கள். நாம் யாரும் இவர்களை ஆதிக்க சாதியினராகப் பார்க்கவில்லை. இத்தனை ஆண்டுகால பொதுவாழ்க்கையில் இவர்கள் தம்மை சாதியற்றவர்களாக அடையாளப்படுத்தவே முயன்றிருக்க வேண்டும். இந்த கட்டுரையின் மூலம் தங்களது ஆதிக்க சாதி லேபிளை ஏன் பறைசாற்றுகிறார்கள்? மிக மிக அருவருப்பாக உணர்கிறேன். இதில் சிலர் தம்மை உயர்சாதி என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளனர். அப்படி என்றால் என்ன அர்த்தம் என்று விளக்குங்கள். தமது ஆதிக்க சாதி அடையாளத்தை பறைசாற்றும் ஒருவருக்கு ஆணவக் கொலைகளை எதிர்க்க என்ன தகுதி இருக்கிறது என எனக்கு நிஜமாகவே புரியவில்லை. ஓர் எழுத்தாளராக, பெண்ணியவாதிகளாக, டி.வி பர்சனாலிட்டிகளாக நீங்கள் சமூகத்தில் ஒரு பொறுப்பான இடத்தை வகிக்கிறீர்கள். உங்கள் செயல்பாடுகள் வழியே நீங்கள் யாரென இந்த சமூகம் அறிந்து வைத்திருந்த அனைத்தையும் இன்றைய தினம் இந்த ஒற்றை பிரகடனத்தில் அழித்துவிட்டீர்கள். உங்களின் சாதி அடையாளத்தை அறிந்து கொள்ளாமல் உங்கள் செயல்பாடுகளுக்காகவும் அறிவாற்றலுக்காகவும் உங்களை மதிப்பவர்கள் இருக்கக் கூடும். அவர்களுக்கெல்லாம் நீங்கள் தாழ்த்தப்பட்டவரில்லை என்று சொல்ல வருகிறீர்களா? இது இச்சமூகத்தில் எத்தகைய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்? உங்கள் தனிப்பட்ட வாழ்வில் இதனால் விளையக்கூடிய ஆதாயம் என்ன? சுயசாதி அடையாளத்தை இத்தனை மலர்ச்சியோடு வெளிப்படுத்தும் உங்கள் சமூக அக்கறை நாசமாய் போகட்டும். இந்த பிரகடனத்திற்கு பதில் ஓர் ஆணவக் கொலையையே நிகழ்த்தி இருக்கலாம்” என்று கூறியுள்ளார். இதுபோல், இவரைப்போல், பல, பலர்.
ஆனால், உண்மையில் இவர்கள் யாரும் தங்களை “உயர்சாதிப் பெண்” என்றோ, “ஆதிக்கசாதிப் பெண்” என்றோ கூறவே இல்லையாம். இது குறித்து விரிவாக விளக்கம் அளித்துள்ளார் கொற்றவை. அவரது விளக்கம்:-
Ippodhu.com எனும் தளத்தில் சாதி ஆணவக் கொலைக்கு எதிராக ஒரு பிரச்சாரம் நடத்தவிருப்பதாகவும், அதில் என்னுடைய பெயரை சேர்த்துக்கொள்ளலாமா என்றும் பீர் முகமது அவர்கள் காலையில் இன்பாக்சில் ஒரு செய்தி வைத்தார்.
எப்போதும் எல்லாவிதமான வன்முறைக்கும், மனித உரிமைப் பிரச்சினைகளுக்கும், அதிகாரத்திற்கும் எதிரான பிரச்சாரங்களுக்கும் கேட்பவரோடு இருக்கும் அறிமுகத்தை வைத்து இதுபோன்ற முயற்சிகளில் எங்களுடைய பெயரை சேர்த்துக்கொள்ளச் சொல்வது வழக்கம்.
அந்த அடிப்படையில் பீர் முகமது அவர்கள் வைத்த தகவலில் உள்ள செய்தியை மட்டுமே, அதாவது சாதி ஆணவக் கொலையை எதிர்க்கிறோம் எனும் கருத்தை வலியுறுத்தும் எனும் நோக்கத்தில்தான் என்னுடைய பெயரை சேர்த்துக்கொள்ளவும் என்று சொல்லி இருந்தேன். அதிலும் கூட, இது வழக்கமாக தயாரிக்கப்படும் ஒரு கடிதமாகவோ அல்லது ஒரு அறிக்கையாகவோ இருக்கும் என்றே எண்ணினேன்.
இந்த உரையாடல்கள் நான் அலுவலகப் பணியில் இருக்கும்பொழுது நடைபெற்றது. கேட்பவர் மீதுள்ள நம்பிக்கை மட்டுமே பெயரைக் கொடுத்ததற்கான காரணம்.
இந்தப் பிரச்சாரம் எப்படி மேற்கொள்ளப்படும், என்ன வகையில் மேற்கொள்ளப்படும் என்று எதையுமே கேட்டறியவில்லை.
மாலை வசுமித்ர தொடர்பு கொண்டு “நான் உயர் சாதிப் பெண்” என்று நீ சொல்லி இருக்கிறாயா என்று கேட்டபோது நான் அதிர்ச்சியடைந்தேன். அதன் பிறகே அந்த தளத்தை சென்று பார்த்தேன். இடையில் நந்தினி வெள்ளைச்சாமி என்பவர் என் பெயரை டேக் செய்து ஒரு போஸ்ட் போட்டிருந்தார். அப்போதுதான் எனக்கு இந்தப் பிரச்சாரத்தின் ‘ஊடகத் தன்மை’ புரிந்தது.
அதன் வெளிப்பாட்டு தன்மை குறித்த விவாதத்தில் நானும் வசுவும் ஈடுபட்டிருந்தபோது இப்பிரச்சாரத்தில் உள்ள ‘Tonality’ & ‘Message’ எத்தனை ஆபத்தானது என்றும் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய வாய்ப்பை அளிக்கிறது என்பதையும் உணர நேர்ந்தது. உடனே பீர் முகமதுக்கு தகவலும் வைத்தேன். ஆனால் அவர்கள் தங்கள் நோக்கத்தை விளக்குவதற்குள் Damage is already Done என்பதுபோல் எம் நோக்கத்திற்கே களங்கம் கற்பிப்பதாக சென்றுகொண்டிருக்கிறது.
ஆகவே, இந்தப் பிரச்சாரத்திலிருந்து நான் விலகிக் கொள்கிறேன். என்னுடைய புகைப்படத்தையும், நான் சொல்வதாக அவர்கள் சொல்லியிருக்கும் செய்தியையும் நீக்கிடுமாறும் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.
ஒரு நல்ல நோக்கத்திற்காக பிரச்சாரம் மேற்கொள்ளப்படும்போது, பெயர் சேர்த்துக்கொள்ளலாமா என்று எவரேனும் கேட்டால் அதில் கேள்விகள் கேட்பது அகந்தை நிறைந்த செயலாக இருக்குமோ என்றெண்ணி நபரைப் பொறுத்து ஒப்புதல் அளித்துவிடுவதுண்டு. அது மாபெரும் தவறு என்பதை இந்த பிரச்சினை உணர்த்தியிருக்கிறது.
சாதியை அல்லது இன்னபிற அடையாளங்களைச் சொல்லி வன்முறையை கண்டிப்பதன் மூலம் ஒருவரின் கவனத்தை ஈர்த்து விட முடியும் எனும் இந்த அணுகுமுறை தவறானது. அதற்கு நான் துணை நிற்க விரும்பவில்லை. முழுமையாக கேட்டறியாமல் பெயர் கொடுத்தமைக்கு வருந்துகிறேன்.
அதே சமயம் பீர்முகம்மது மற்றும் நந்தினி அவர்களின் செயல்பாடுகள் எப்போதும் சாதி ஆதிக்கத்திற்கு எதிராகவே இருக்கும் என்பதையும் நான் நம்புகிறேன். அவர்களும் இந்த பிரச்சாரம் குறித்த பல்வேறு கருத்துக்களைக் கவனத்தில் கொள்ளுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்” என்று கொற்றவை கூறியுள்ளார்.
சுமதி தங்கப்பாண்டியன் விளக்கம்: “ஆணவக் கொலைக்கு கண்டனங்கள் என்று மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என நான் மிகத் தெளிவாக இதற்காக என்னைத் தொடர்பு கொண்ட Peer Mohamedஇடம் கூறினேன். அந்த முதல் வாக்கியத்தில் எனக்குச் சற்றும் உடன்பாடில்லை.”
சம்பந்தப்பட்ட மற்ற பெண்களின் விளக்கமும் இதுவாகத் தான் இருக்கும் என்பதால், இவர்களின் விளக்கத்தை ஏற்று சர்ச்சைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்பதே அறிவுடைமை.
ஊடகவியலாளன் என்ற முறையில் நாம் “பீர் முகமது’களுக்கு சொல்லிக்கொள்வது என்னவென்றால், முற்போக்காளர்கள் மீது “சாதிப்பெருமிதம்” என்ற கேவலமான ஸ்டிக்கரை நீங்களாக ஒட்டி தர்மசங்கடத்தில் ஆழ்த்தாதீர்கள். மிகுந்த பொறுப்புணர்வுடன் பணியாற்றுங்கள்.
Source: http://heronewsonline.com/kotravai-denial/ 

Feb 29, 2016

பெண்களும் ஊடகங்களும்


பெண் என்றதும் உங்கள் மனக் கண்களில் என்னென்ன சித்திரம் ஓடுகிறது? என்ன சித்திரம் ஓடினால் நாம் முதலில் எழுப்ப வேண்டிய கேள்வி ‘பெண்’ என்பவளுக்கான இலக்கணங்களைப் படைப்பது யார் என்பதே. பெண்களுக்கான விதிகளைப் படைப்பதோடு பெண் அல்லது பெண்மை பற்றிய கருத்தாக்கங்களை உருவாக்குவது யார்? உருவாக்கும் உரிமையை அத்தகையோருக்கு கொடுத்தது யார்? இப்படிக் கேள்வி கேட்பதே கூட பெண்மைக்கு எதிரானது, இல்லையா? அப்படித்தான் இந்த சமூகம் சொல்கிறது. கேள்வி கேட்பது பெண்மைக்கு எதிரானதல்ல. மௌனம்தான் அறிவுக்குப் புறம்பானது.

பெண்கள் பற்றிய கருத்தோட்டம் உருவானதற்கு வரலாற்றுரீதியாக பல்வேறு காலச்சூழல்கள் உள்ளன என்றாலும் அதற்கெல்லாம் அடிப்படையாக இருக்கும் ஏற்பாட்டை நாம் சமூக அமைப்பு என்கிறோம். அந்த நிலவும் சமூக அமைப்பின் நலனைக் காக்க வேண்டி உருவாகும் விதிமுறைகளை பரப்புரை செய்வதில் என்றென்றைக்கும் ஊடகங்கள் பெரும் பங்கு வகிக்கின்றன. அது தண்டோரா போடுவதாக இருக்கட்டும் நவீன தொழில்நுட்பமாக இருக்கட்டும் நம் எண்ணங்கள் உருவாவதில் ஊடகங்களின் தாக்கம் பின்னிப் பிணைந்துள்ளது. ஓர் உதாரணமாக சினிமாவை எடுத்துக்கொள்வோம், பெரும்பாலான ஆண், பெண்களுக்கு முன்மாதிரியாக இருப்பது கதாநாயகர்கள், கதாநாயகிகள்தான், குறிப்பாக காதல் விஷயத்தில். காதலை பொய்யாக புனிதப்படுத்தும் திரைப்படங்கள் - என்ன செய்தேனும் தான் விரும்பிய பெண்ணை அடைவதே கதாநாயகத் தன்மை என்று கற்றுத்தருகிறது. 

பெண்ணைக் கடத்திக்கொண்டுபோய் அடைத்து வைத்து அச்சுறுத்தி பின் கேவலமான பாடல்கள் பாடி, முட்டாள்தனமான வசனங்களைப் பேசி அவள் மனதை வெல்வார் ஹீரோ. சேது, ஐ போன்ற திரைப்படங்கள் அதற்கு உதாரணம். இதுபோன்ற ஹீரோயிசத்தால் தாக்கம் பெரும் ஆண்கள் அதை அப்படியே கடைப்பிடிக்கிறார்கள். பெண்களை குரூரமாக சித்திரவதைச் செய்கிறார்கள். சமீபத்தில் அடையாளம் தெரியாத 4 நபர்களால் கடத்தப்பட்ட தீப்தி சர்னா பற்றிய செய்தியை நீங்கள் படித்திருப்பீர்கள். 3 நாட்கள் கழித்து அவர் திருப்பி அனுப்பட்டார். தேவேந்திர குமார் என்ற நபர் தீப்தி மீது கொண்ட காதலால் அவரைக் கடத்தியதாகவும், ஷாருக்கான் நடித்த ’டர்’ படம்தான் தனக்கு ஊக்கத்தைக் கொடுத்ததாகவும் சொல்லியிருக்கிறார். தன்னுடைய காதல் ‘சைக்கோத்தனமானது’ என்று சொல்லிக் கொள்வதில் பெருமை கொள்கிறார் அந்த நபர்.


காதல், நட்பு, ஆண் பெண் பண்புகள் எல்லாம் சமூகமயமாக்கலின் விளைவாக ஏற்படுவது. ஆண் பெண் மற்றும் ஆண்மை பெண்மை பற்றிய பிம்பங்கள், கருத்தாக்கங்கள் எல்லாம் சமூக நடவடிக்கைகளினால் உருவாகின்றன. எதுவும் சாஸ்வதமான ஒன்றல்ல. மனிதர்களை வேறுபடுத்துவதே சிந்தனைதான், பகுத்தறிவதால் மட்டுமே சிந்தனை உருவாகும். ஆகவே ஆண்கள், பெண்கள் என யாராக இருந்தாலும் சினிமா முன் வைக்கும் கதாநாயகர், கதாநாயகி பாத்திரங்களை உள்வாங்குவதை, நடிகர்களை முன்மாதிரியாகக் கொள்வதை முதலில் கைவிட வேண்டும். தமக்கான ஆளுமையை கற்றறிவின் மூலம் வளர்த்துக்கொள்வதே அறிவுடைமையாகும். 

நன்றி: கல்கி

Jan 31, 2016

கியூபக் கல்வி

கியூபக் கல்வி
-               மைதிலி சிவராமன்
-               தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு – கொற்றவை


உலகில் எந்தவொறு சமூக நிறுவனமோ அல்லது கலாச்சார நிறுவனமோ தனித்திருப்பதில்லை, அதிலும் கல்வி என்பது வெற்றிடத்தில் சஞ்சரிப்பதில்லை. ஒவ்வொரு சமூகத்திலும் கல்வி என்பது, தம் மக்கள் மனதில் விதைக்கப்படவேண்டியதாக அச்சமூகத்தின் ஆட்சியாளர்களால் தீர்மானிக்க்கப்படுகிறது.  அவர்களின் இலக்கை  மதிப்புமிக்கதாக ஏற்றுக்கொள்ளும் வகையில் கல்வி முடக்கிவிடப்படுகிறது. முதலாளித்துவ நாடுகளில், கல்வியானது அதன் ஆட்சியாளர்கள் மறைமுகமாகவும், திருட்டுத்தனமாகவும் வரையறுக்கும் தேவைகளுக்குச் சேவை செய்வதாக உள்ளது. தங்களது கல்வி முறைகள் இலட்சியத் தன்மை கொண்டதாகவும், அனைத்து நம்பிக்கைகளுக்கும் இசங்களுக்கும் நியாயம் செய்வதாகவும், எந்தப் பாகுபாடுகளையும் கொண்டிராததாகவும் அவர்கள் கூறி வந்தாலுமேகூட, முதலாளித்துவ நாடுகள் தங்கள் ஆளும் வர்க்க கருத்தியலை இளம் மனங்களில் எண்ணற்ற குரூரமான, நுட்பமான வழிகளில் திணித்து வருகின்றன. இதற்கு நேரெதிராக, சோஷலிச நாடுகள் கல்வியானது கருத்தியல் நடுநிலையோடு செயல்படுகிறது என்றோ அல்லது செயல்பட வேண்டும் என்றோ முன்வைப்பதில்லை. சமூக ரீதியாக விரும்பப்படும் இலட்சியங்களுக்கேற்ற வகையில் மக்களின் சிந்தனையை வடிவமைப்பதில், முதன்மையில் கல்வியே ஒரு சிறந்த கருவியாகச் செயல்படுகிறது என்று சோஷலிச நாடுகள் கருதுகின்றன. சோஷலிச நாடுகளில் கருத்தியல் சார்ந்த ‘மூளைச் சலவை’ என்பது வெளிப்படையானது, நேரடியானது, துணிவு மிக்கது. அவர்களுடைய கல்வியின் உள்ளடக்கமானது மனம் கவரும் வகையில் அரசியல் தன்மைக் கொண்டது.

கியுபக் குடியரசில் அக்குடியரசின் சமூக இலக்கிற்கு ஏற்றவகையில், அதாவது  பொதுவுடைமைவாதியாக (கம்யூனிஸ்டாக) ஒருவரை உருவாக்குவதற்குக் கல்வி எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதைக் கண்டறியும் ஒரு சிறு முயற்சியே இக்கட்டுரை. ஃபிடல் காஸ்த்ரோ சொன்னது போல், கம்யூனிசம் என்பது ‘அடிப்படையில் மனிதர்களின் விழுப்புணர்வு வளர்ச்சி குறித்தது’. ஒரு சமூகமானது தனது சோஷலிச அடிக்கட்டுமானத்தைப் பலப்படுத்திக் கொள்வதற்கு ஏற்ப மக்களின் சோஷலிச விழிப்புணர்வும் வளர்ச்சி பெறும். இதன் விளைவாக அவ்வளர்ச்சியானது, கியூப பொருளாதாரம் எதிர்கொள்ளும் சவால்களை அதன் அன்றாடப் பிரச்சினைகளை சோஷலிச வழிமுறையைப் பின்பற்றி வெற்றிகரமாகத் தீர்ப்பதில் அடங்கியுள்ளது. இவ்வாறாக கியூபக் கல்வியானது இரட்டைக் குறிக்கோள்களை உள்ளடக்கியதாக உள்ளது: புதிய சமூகம் முன் வைக்கும் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்கான திறன்களை வளர்த்தெடுப்பது அத்தோடு புதிய சமூகத்தில் உழன்று கொண்டிருக்கும் பழைய மனப்பான்மைகள் மற்றும் மதிப்பீடுகளுக்கெதிராகப் போர் புரிவது.


 கியூபக் கல்வி குறித்துப் பேசுகையில், வகுப்பறை என்பது கற்பதற்கான தளங்களில் ஒன்று மட்டுமே என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். ஒவ்வொரு நாளும், ஒவ்வொரு மணி நேரமும் கல்வி கற்பிக்கப்படுகிறது. பட்டறைகள், களப்பயிற்சிகள், நாடகம் மற்றும் இராணுவப் பயிற்சிகள் என பல்வகைப்பட்ட தளங்களில் கல்வி கற்பிக்கப்படுகிறது. இவ்வனைத்து செயல்முறைகளின்  கூட்டுவடிவமானப் புரட்சி -  பதினோரு வருடங்களுக்கு முன்னர் விடுதலைப் விடுதலைப் படைகள் அன்றாடம் எதிர்கொண்ட பலப் பிரச்சினைகளைப் போன்று பிரச்சினைகளை எதிர்கொண்டுவரும் அந்தப் புரட்சி என்பதே கியூபாவின் சிறந்தப் பள்ளிக்கூடமாகக் கருதப்படுகிறது.

கியூபாவின் கல்வி அமைச்சர் சொன்னது போல், “எமது நாட்டின் கல்வித் தத்துவமானது இந்நாட்டின் ஆயுதப் போராட்டத்தோடு இணைந்து பிறந்தது. பிறகு அது கல்வியறிவுப் பிரச்சாரத்தோடும், தாய் நாடு காக்கும் போராட்டத்தில் கூலிப்படையினருக்கு எதிரான பிரச்சாரத்தோடும் சேர்த்து நடைமுறைப்படுத்தப்படுகிறது.’ கியூபக் கல்வியின் உள்ளடக்கத்தையும் இலக்கையும் அறிந்துகொள்ள ஒருவர் தன் ஆய்வுகளைப் பள்ளிக்கூடங்களில் மட்டுமல்லாது கியூபாவின் ஒவ்வொரு செயல்பாட்டிலும் செய்தல் வேண்டும்.

அந்த மூன்று இலக்குகள்

கியூபக் கல்வி மூன்று முதன்மையான குறிக்கோள்களை வெளிப்படுத்துகிறது; மேட்டிமைத்தன எதிர்ப்பு (anti-elitist) மற்றும் மக்கள் சார்புடையதாகச் செய்வது ; கியூபப் புரட்சியில் தொடர் ஈடுபாட்டுணர்வைப் புகட்டுவது - சே உருவகித்த சர்வதேச புரட்சிகர ஆற்றலை அதாவது உலகின் எந்த மூலையிலும் காணப்படும் அநீதி, ஒடுக்குமுறை ஆகியவற்றை எதிர்க்கும் சீற்றத்தையும்,  விருப்பத்தையும் உயிர்ப்போடு வைத்திருக்கும்படிச் செய்வது. ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய இந்த இலக்குகளை அடையும் வகையில் கல்வியின் ஒவ்வொரு அம்சமும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.

மேட்டிமைத்தன எதிர்ப்பு: மேட்டிமைத்தன எதிர்ப்புக் கல்வியில் இரண்டு அம்சங்கள் உள்ளன: அனைவருக்கும் தரமானக் கல்வி கிடைக்கும் வகையில் செயல்படுவது அத்தோடு அறிவுஜீவிகளுக்கும் உடல் உழைப்பாளிகளுக்கும் இடையிலான இடைவெளியைக் குறைப்பது. முதல் பிரச்சினை, அதாவது ஒரு விலையுயர்ந்த பண்டமாக இருந்த கல்வி – புரட்சிக்கு முன்னர் பள்ளிக் கூடத்தையேக் கண்டிராத ஏழு லட்சம் குழந்தைகளுக்கு கல்வி கிடைக்கும் வகையில் போர்கால நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டு – அனைவருக்கும் அடிப்படை மற்றும் சம உரிமையின் அடிப்படையில் கல்வி கிடைக்கும் வகையில் செயல்முறைப்படுத்தப்பட்டது.

விளைவு வியக்கத்தக்கதாக இருந்தது: ஒரே வருடத்தில், கல்லாமை 29 சதவிகிதத்திலிருந்து 3.3 சதவிகிதமாகக் குறைக்கப்பட்டது. நெடுந்தொலைவிலுள்ள மலைப்பகுதிகள் மற்றும் சாலையற்ற பகுதிகளைச் சென்றடைவது அவ்வளவு எளிதானக் காரியமாக இருக்கவில்லை. அதற்குத் தேவைப்படும் பொருள் வளம், மனித வளம் எங்கிருக்கிறது? ஆசிரியர்கள் எங்கிருந்து வருவார்கள்? பயிற்சி பெற்ற பல நபர்கள் யாங்கீத் துறைமுகத்திற்குத் (yankee haven) தப்பி ஓடிவிட்டிருந்தனர். ‘எவருக்கு அதிகம் தெரியுமோ அவர் குறைவாக அறிந்தவருக்கு கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும்’ எனும் ஒரு எளிய கொள்கையினைப் பிரச்சாரம் செய்து கற்றவர்கள் பெரும் திரளாகத் திரட்டப்பட்டார்கள்.

ஒரு லட்சம் இளைஞர்கள் திரட்டப்பட்டு ஆயிரக்கணக்கான அறிவியக்கப் படைப்பிரிவுகளாகப் பகுக்கப்பட்டார்கள். குறிப்பிடத்தக்க வகையில், இளைஞர்கள் வரதேரோவில் கூடினார்கள் – அதன் மணல் நிறைந்த கடற்கரையும், மரகதப் பச்சை நீரும் அதுவரை அமெரிக்கச் செல்வந்தர்களுக்கு விடுமுறையைக் கழிக்கும் ஒரு கொண்டாட்டத் தலமாகவே இருந்தது  - ஆனால், அன்று இளைஞர்கள் கூடி கல்வியறிவவின்மையை ஒட்டுமொத்தமாகத் துடைத்தெரிவதற்காக வாக்குறுதி எடுக்கும் தலமாக மாறியது. ஆசிரிய இளைஞர்கள் புரட்சியின் பிரதிநிதிகளாக விவசாயிகளின் வீட்டில் தங்கியிருந்து பெற்றோர் மற்றும் குழந்தைகளுக்கு கல்வி போதிக்கும்படி பணியமர்த்தப்பட்டனர்.

பெரும்பாலான இளைஞர்கள் தங்கள் வாழ்நாளில் கிராமப்புறங்களுக்கேச் சென்றதில்லை. புரட்சியின் ஆன்மாவே அவர்களைத் தாங்கிப் பிடித்து வந்தது. ஆசிரியர், கற்றறிந்தவர் என இரு தரப்புக்கும் இந்தப் பிரச்சார இயக்கங்கள் கல்வியளித்தன. தங்களது குடிமக்களில் பெரும்பாலானோர் எத்தகைய வாழ்க்கை வாழ்கின்றனர் என்பதை ஆசிரியர்கள் நேரடியாகவே கண்டனர்.

புரட்சிகரப் பணியின் வீச்சு அவர்களின் முகத்தில் அறைந்து அதன் முக்கியத்துவத்தை உரைத்தது. அதில் அவர்களின் சொந்த பாத்திரமும், அது கோரும் தியாகமும் அவர்களுக்குத் தெளிவாகப் புரிந்தது.  அடர் இருளிலும், மோசமான குடிசைகளிலும் அறியாமைக்கு எதிராகவும், உணர்ச்சியின்மைக்கு எதிராகவும் அவர்கள் நிகழ்த்தும் போரானது புரட்சியை கியூபாவின் இதயத்துடிப்பாகக் கொண்டு சேர்த்தது என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தனர். பிறகு ஒவ்வொரு கியூபனும் பெருமையாகச் சொல்ல முடிந்தது: ‘உங்கள் நாட்டின் பொருளாதார மற்றும் சமூக முன்னேற்றமானது எந்தப் புள்ளியில் மேலெழத் தொடங்கியது. அத்தகைய ஒரு மாபெரும் எழுச்சியின் குறியீடு என்ன என்று பின்வரும் காலங்களில் எவரேனும் கேட்டால், கல்வியறிவிக்கும் இயக்கமே எங்கள் முன்னேற்றத்தின் தொடக்கமாக இருந்தது, ஒவ்வொரு இளைய ஆசியரும் ஏந்திச் சென்ற கல்வி எனும் அந்த ஒளி விளக்கே அதன் குறியீடு என்று நாங்கள் சிறு தயக்கமுமின்றி உரைப்போம்.’

1961 உலக கல்வியறிவித்தல் பிரச்சாரமானது (அந்த மகத்தான முயற்சியின் அதிகாரப்பூர்வப் பெயர்) தன்னளவில் அதுவே ஒரு மாபெரும் கல்வியானது: அர்ப்பணிப்பும், உறுதிப்பாடும் நிறைந்த ஓர் நாடு எத்தகைய இலக்கை அடைய முடியும் என்பதை ஒவ்வொரு கியூபருக்கும் அது கற்றுக்கொடுத்தது. ஒவ்வொரு கியூபரும் பார்க்கும் வகையில், ‘கல்வியரிவற்றவர்கள் மற்றும் அவர்களின் ஆசியர்களுக்கிடையேயும், நகரத்திலிருந்து நாட்டுப்புறம் வரையிலும் வாழும் ஒட்டுமொத்த குடும்பங்களுக்கும் இடையேயும் கல்வியறிவின்மை எனும் தாழ்மை நிலையைக் களைவதற்காக …… ஒரு மாபெரும் இணைச் சகோதரத்துவத்தை இவ்வழிமுறை ஏற்படுத்தியது’.

ஹவானாவின் ஐந்தாம் அவென்யூ - வடமேல் திசையில் இருக்கும் அதன் ஏகாதிபத்திய சகாவின் பெயரைக்கொண்ட ஒரு தலம்.  ஒரு காலத்தில் கியூப மேல்தட்டு வர்க்கத்தின் பிரத்யேக வாழ்விடமாக இருந்தது அத்தலம், ஆனால் இப்போது ஹவானா மிகவும் திறமை வாய்ந்த கிராமப்புற கியூப மாணவர்களைக் கொண்டிருந்தது. ஆடம்பரம், தனிப்பட்ட வாழ்வியல் மற்றும் பெரும் பணம் என்பதற்கு அடையாளமாக இருந்த இடமானது இப்போது கல்வியில் கியூபாவின் புதிய அனுகுமுறையின் அடையாளமாகிப் போனது.

புரட்சிகர அறிவுஜீவி: கியூபா வழங்கி இருக்கக்கூடியவற்றில் மிகச் சிறந்ததைப் பெற்ற  திறமை வாய்ந்த அக்குழந்தைகள் ஒரு தனித்த மேல்தட்டு அறிவுஜீவிக் குழுக்களாகிவிட்டால், பிறகு அது புரட்சிகரக் குறிக்கோள்களுக்கு சாவு மணி அடித்துவிடும். உண்மையில், அது தற்கொலைக்கு நிகரானதாகி விடும். 1959க்கு முந்தைய காலத்திலிருந்து கியூபத் தலைவர்கள் மீது தனிநபர்கள் நம்பிக்கையைன்மையை பெற்றிருந்த வரலாறு ஒன்றிருக்கிறது. புரட்சிக்கு முந்தைய காலகட்டத்து அறிஞர்களிடையே மூன்று உள்ளார்ந்த பலவீனங்களை அவர்கள் அடையாளம் கண்டிருந்தனர்:  அகவயவாதம், சமூகத்தின் உண்மையான நடைமுறையை அறியாது ஊகங்களின் அடிப்படையில் கலாச்சார மட்டத்தில் தம்மையே ஒரு புரட்சியின் பிரதினிதியாகக் கருதிக்கொள்ளும் ஒரு போக்கு அவர்களிடையே இருந்தது. ‘அறிவுஜீவிப் பணியாளர்கள் தனிநபர்வாதத்திற்குள் வீழும் ஆபத்து என்றென்றைக்கும் இருக்கிறது. இதன்விளைவாக ஆக்கப்பூர்வமான, படைப்பாற்றல் மிக்க நபர்களாக உருவாவதற்குப் பதிலாக பக்கவாட்டிலிருந்து கவனித்து ஒருவித எதிரிடை அனுகுமுறைக்குள் அவர்கள் வீழ்ந்துவிடக்கூடும்.’ வரலாற்றிலிருந்தும், சமூக நடைமுறையிலிருந்தும், மக்கள் போராட்டங்களிலிருந்தும் விலகி நெடுந்தொலைவு சென்றுவிட்டதன் விளைவே தனிநபர்வாதம் என்று அவர்கள் கருதினார்கள்.  ஹவானா பல்கலைக்கழக மாணவர்களில் பலர் புரட்சியில் பங்குபெற்றனர் என்றாலும், பல்கலைக்கழகமானது தன்னளவில் விலகியே இருந்தது.

ஓர் அறிஞ்ர், தன் துறையில் எவ்வளவு தலைசிறந்தவராக இருந்தாலும், புரட்சிகர சிந்தனைக்கு அர்ப்பணிப்பற்றவராக இருந்தால், சோஷலிஸ்ட் கியூபா அவரை நிராகரித்தது. அவர் ஒரு விசுவாசியாக இருக்க வேண்டும்.  பலகலைக்கழகத்தின் செயல்பாட்டுப் பாணியானது மற்ற துறைகளின் செயல்பாட்டுப் பாணியோடு இசைந்திருத்தல் வேண்டும். கூட்டு வேலையின்   படைப்பாற்றலுக்கு வழி விடுத்து ‘தனித்த அசலான படைப்பாளர்’ எனும் பழைய கருத்து விலக வேண்டியிருந்தது; ஊக ஆய்வுகள் மக்களின் உண்மைத் தேவைகள் குறித்த ஆய்வுகளுக்கு வழிவிட வேண்டியிருந்தது; அவ்வாய்வுகள் பயன்தரும் செயல்பாடுகளை நோக்கியதாகவும் இருக்க வேண்டும்.

கியூப கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் உறுப்பினர் ஒருவர் ஹவானா பல்கலைக்கழகத்தின் மானுடவியல் துறையில் உரையாற்றியபோது இவ்வாறு சொன்னார்: ‘அரசியல், சமூகம் மற்றும் எண்ணிலடங்கா கருத்தியலுக்கான ஆய்வகம் நம் நாடு. பிரச்சினைகள், கேள்விகள், பணிகள் மற்றும் நடவடிக்கைகள் குறித்த கொந்தளிப்பு நிலவுகிறது…. இந்த உண்மை நடைமுறை குறித்த ஆய்வானது…. பேராசிரியர்கள், மாணவர்கள் என்று உங்கள் ஒருவருக்கும் ஆய்வு செய்வதற்கும் கற்பதற்குமான சிறந்த வழி. புரட்சிக்குத் தோள் கொடுக்க பல்கலைக்கழகங்களுக்கு இது மட்டுமே வழி என்றும்கூட சொல்லலாம்.’

புரட்சி முன்வைக்கும் கேள்விகளின் மீது கவனம் செலுத்துவதன் மூலம் பல்கலைக்கழகங்கள் புரட்சிகர நடவடிக்கைகளில் தங்கள் பங்கேற்பைத் தொடங்க வேண்டும். பழைய பிரச்சினைகள் மற்றும் புதிய பிரச்சினைகளைப் புதிய வழிமுறைகள் கொண்டு தீர்ப்பதற்கு உதவ வேண்டும். பழைய சமூகத்தில், வேலையின்மை ஒரு பிரச்சினையாக இருந்தது.  புதிய சமூகத்தில், மனிதவளப் பற்றாக்குறையும், தனிநபர்களின் திறனை எவ்வாறு மேம்படுத்துவது என்பதும் கேள்விக்குறியதாய் இருக்கிறது. பயங்கரவாதத்தையும், பட்டினியையும் ஓர் இயக்கமுறையாக பழைய சமுதாயம் பயன்படுத்தியது. வாழ்வதற்காகவே ஒரு மனிதன் வேலை செய்தான். ஒரு சோஷலிச சமுதாயத்தில் கற்பனையில்கூட அதற்கு இடமில்லை. வேலை செய்ய வேண்டுமே எனும் அச்சத்திற்கு அப்பாற்பட்டு ஒரு நபர் எவ்வாறு ஊக்குவிக்கப்படலாம்? இதுபோன்ற கேள்விகளில் அறிவுஜீவிகளின் கவனத்திற்குரியதாய் இருக்க வேண்டும்.

மக்களிடமிருந்து ஒதுங்கி தம் பணிகளை செய்துவந்ததே அறிவுஜீவிகளின் பலவீனங்களின் மையப் பிரச்சினையாக இருந்தது போய், இப்போது கியூப அறிஞர்கள் குறிப்பிட்ட கால இடைவெளியில், வயல்களுக்குச் சென்று விவசாயிகளிடமிருந்து கற்றனர், தங்களது சொந்த உழைப்பின் வியர்வையிலிருந்து கற்றனர்.

உடல் உழைப்பு: கியூபக் கல்வியுடன் பின்னப்பட்ட இரண்டாவது இலக்கை இப்போது நாம் காணவிருக்கிறோம் – புரட்சியியோடு தொடர் ஈடுபாட்டுணர்வைப் புகட்டுவது. புரட்சியை உயிர்ப்போடு வைத்திருத்தலும், ஒருங்கிணைத்தலும் கியூப பொருளாதாரத்தையே பெருமளவில் சார்ந்திருந்தது. சர்க்கரை விளைச்சலே அதற்கு முக்கிய விசையாக இருந்தது. சர்க்கரை அறுவடைக்கான இலட்சியம் மிகுந்த இலக்குகள் பூர்த்தி செய்யப்பட வேண்டும்: ஒவ்வொரு கியூபரும், அவர் ஒரு விஞ்ஞானியோ, ஓர் அறிஞரோ, ஒரு மாணவரோ, ஓர் எழுத்தரோ அல்லது ஓர் ஓவியரோ எவராக இருப்பினும் வயல்களில் வேலை செய்ய வேண்டும். அறுவடைக் காலத்தின் போது அனைத்து அலுவலகங்களுக்கும், பள்ளிகளுக்கும் விடுமுறையளிக்கப்பட்டது. அமைச்சர்கள், அதிகார வர்க்கத்தினர், எழுத்தாளர்கள் மற்றும் வேளான் பணியாளர்கள் என அனைவரும், அந்த இரக்கமற்ற கியூப வெய்யிலின் கீழ் வியர்வை சிந்தினர். ‘மற்றவரைக் காட்டிலும் கடினமாக உழைக்க வேண்டும் என்பதே எனக்கிருக்கும் கூடுதல் சிறப்பு’ என அடிப்படை தொழில்களுக்கான அமைச்சர் சொன்னது சற்று மிகையானது என்றாலும் உண்மை அதுவே.

இந்த வழிமுறையானது புரட்சியின் நண்பர்களிடமிருந்தும், எதிரிகளிடமிருந்தும் பல்வேறு விமர்சனங்களை எதிர்கொண்டது. பின்னவர்களோ அதனை அடிமை உழைப்பு என்று அழைத்தார்கள்,  முன்னவர்களோ வளங்களைத் தவறாக  ஒதுக்கீடு செய்வது என்றார்கள். வேளான் பொருளாதாரப் பேராசிரியர் ஒருவர் மூங்கில் வயல்களில் அரிவாளை தப்பும் தவறுமாகப் பிடித்துக்கொண்டு என்ன செய்யப்போகிறார்? அதேபோல் ஒரு தூதர், ஸ்காட்ச் விஸ்கி அளித்து  ஐநாவில் செல்வாக்கு செலுத்தி கியூபாவுக்கு மேலும் சில நட்புறவுகளை ஏற்படுத்துவதன் மூலம் புரட்சிக்கு சிறந்த சேவை செய்ய முடியாதா? ஆடல் நங்கைகளையும், கவிஞ்ர்களையும் மூங்கில் வெட்டச் சொல்வது முட்டாள்தனமானது.  அவர்கள் செடிகளை பாழடித்துவிடுவார்கள். சுருக்கமாகச் சொல்வதென்றால், விவசாயிகள் மூங்கில் வெட்டட்டும் மற்றவர் தம் வழக்கமானத் தொழில்களை மேற்கொள்ளட்டும்.

செயல்பாட்டுத் திறன் – சந்தேகமேயில்லை, இந்த விமர்சனங்களுக்கு டெப்ரேயின் அழகாக செதுக்கப்பட்ட பதில் இதோ: ’புதிய மனிதனின் உருவாக்கத்தில், எவரும் எவரையும் விட மேலானவர் அல்ல. இதன்படி உழைப்பின் சிறப்புரிமையைப் பொறுத்தவரை, கியூபத் தொழிலாளரும் கல்வியின் சிறப்புரிமையைப் பெறுகிறார்; அதேபோல் கல்வியின் சிறப்புரிமையைப் பொறுத்தவரை, அறிஞர் ஒருவர் உற்பத்தி உழைப்பில் பங்கேற்கும் சிறப்புரிமையைப் பெறுகிறார். இராணுவ ஆக்கிரமிப்பை முறியடிக்கும் போராட்டத்தின் போது, ஏகாதிபத்தியவாதியின் குண்டுகள் ஒரு கவிஞனையும், மூங்கில் வெட்டுபவரையும் வேறுபடுத்திப் பார்ப்பதில்லை. மேலும் அவர் கேட்டார், ‘ஒரு அறிவுசார் தொழிலாளர், உடல் உழைப்பாளியைக் காட்டிலும் தான் மேன்மையானவர் என்று எந்தத் தெய்வீக உரிமையின் பேரில் வலியுறுத்துகிறார், சுரண்டலுக்கெதிரான போராட்டத்தில் அனைத்து தொழிலாளர்களிலிருந்தும் எந்த உரிமையின் அடிப்படையில் விலகி நிற்கிறார்?’ (லத்தீன் அமெரிக்கா பற்றியக் கட்டுரைகள், தொகுப்பாசிரியர்: ரோபின் ப்ளாக்பர்ன் ).

மனித உழைப்பு பற்றிய கல்வியிக்குக் கிடைத்த மதிப்பின் மூலம் உடல் உழைப்பு மீதான ஒரு மரபான இகழ்ச்சியை எதிர்த்தபடியே, வேலை என்பது ஒரு மனிதனின் ஆகச்சிறந்த ஆற்றலை வெளிக்கொணரும் எனும் புரட்சி பற்றிய புதிய மதிப்பீட்டை செலுத்தியதன் மூலம் எதிர்வரக்கூடிய எத்தகைய தீமைகளையும் சந்தேகத்திற்கிடமின்றி புறந்தள்ள முடிந்தது. உடல் உழைப்பானது நகரத்திற்கும், நாட்டுப்புறத்திற்கும் இடையேயான பிணைப்பைப் பலப்படுத்தியது, தொழிலாளி- விவசாயி, அறிவுஜீவி-உடல் உழைப்பாளி – புரட்சியின் மூலம் உருவாக்கப்பட்ட பிணைப்பு அது. வயல்களில் வேலை செய்யும் ஒவ்வொருவரும் தங்களது உழைப்பிற்கும் புரட்சியின் ஆதாயத்துக்கும் இடையிலான நெருக்கமான இணைப்பைப் புரிந்துகொண்டனர்.  புரட்சியால் உணர்த்தப்பட்ட மதிப்பீடுகளின் வழி ஒரு தொடர் ஈடுபாட்டுணர்வு உருவாக்கப்பட்டது.

புரட்சிகர சர்வதேசியம்: ஒடுக்குமுறைக்கு முன் சமரசம் செய்துகொள்ளாத, விடுதலைக்காகப் போரிட்டு மடியவும் தயாராக இருக்கின்ற ஆண்களும் பெண்களும் இருந்ததால் கியூபப் புரட்சி சாத்தியமானது. காலப்போக்கில், அந்த எதிர்ப்புணர்வு மங்கியிருக்குமாயின், புரட்சியின் ஆன்மாவுக்கு துரோகமிழைத்த செயலாகிருக்கும். புரட்சிகர உணர்வை எவ்வாறு உயிர்ப்புடன் வைத்திருப்பது என்பதே ஒவ்வொரு புரட்சியின் கவலையாக இருந்திருக்கிறது.  கியூபா - எங்கு சேவின் சர்வதேசிய மரபு பலமாக இருந்ததோ, அங்கு இந்த விவகாரம் ஒரு சிறப்பு கவனத்தைப் பெற்றிருந்தது. சோஷலிசக் கியூபாவின்  புதிய இளைஞர், ‘உலகின் எந்த மூலையில் ஒரு மனிதன் கொல்லப்பட்டாலும் ஒருவர் கடுந்துயர் கொள்ள வேண்டும், அதேபோல் உலகின் எங்கோ ஒரு மூலையில் விடுதலையின் புதிய கொடி உயர்த்தப்படும் ஒவ்வொரு முறையும் ஒருவர் மிகுந்த உற்சாகம் கொள்ள வேண்டும்’ என்று சே நம்பினார். கியூபக் கல்வியானது குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே இந்தப் புரட்சிகர ஒற்றுமை உணர்வை விதைக்கிறது.

ஒரு முழுமையான அளவில், ஏகாதிபத்தியமானது எவ்வாறு விடுதலைக்கு ஆபத்தானது எனும் தொடர் நினைவூட்டலே கியூபக் கல்வி. பள்ளிக்கூடத்தில், ஆசியா, ஆஃப்ரிக்கா மற்றும் லத்தீன் அமெரிக்காவில் நடந்துவரும் விடுதலைப் போராட்டங்கள் மற்றும் இந்த நூற்றாண்டின் முக்கிய நிகழ்வுகள் என்று பிள்ளைகள் விவாதிப்பார்கள். ஆசியர்களும் அதுகுறித்து அடிக்கடிப் பேசுவார்கள்.  முதலாளித்துவ உலகில் ‘மேற்கத்தியர்கள்’ போல் ஆயுதப் போராட்டங்கள் குறித்த ஆவணங்கள் கியூபாவில் பிரபலம்.

பழைய விடுமுறை நாட்கள் மற்றும் திருவிழாக்களைக் கொண்டாடும் இடங்களில், புரட்சியாளர்கள் மற்றும் புரட்சிகளைக் குறிக்கும் தினங்கள் கொட்டாடப்படுகின்றன. கியூபர்கள் மற்றும் இதர லத்தீன் அமெரிக்க புரட்சியாளர்களின் வாழ்கைகள் பிரபலப்படுத்தப்பட்டு, ஓராயிரம் வழிகளில் புரட்சி உணர்வு உயிர்ப்புடன் வைக்கப்படுகிறது. வியட்னாம், ஒடுக்குமுறைக்கெதிரான மனிதர்கள் பற்றிய மனதைக் கவரும் குறியீடு; விளம்பரத் தட்டிகள், சுவரொட்டிகள், பதாகைகள் என வியட்னாமின் போராட்டம் குறித்து அனைத்தும் - கியூபா எங்கும் காணப்படுகிறது.

வளரும்போது என்னவாக விரும்புகிறாய் என ஒரு கியூபக் குழந்தையிடம் கேட்டால், எவ்விதப் பாசாங்குமின்றி மிகுந்த ஆர்வத்துடன் ‘நிச்சயமாக, ஒரு கெர்ரில்லாப் போராளி ஆக வேண்டும்’ என்று சொல்லும். ஓர் இந்தியக் குழந்தை எஞ்சின் ஓட்டுனராக வேண்டும் என்று சொல்வது போல் அப்பதில் அவ்வளவு இயல்பாக இருக்கும்.

‘எங்கள் புரட்சியின் சாரம் கல்வியே’ என்றார் ஃபிடல் காஸ்த்ரோ. கல்வியறிவின்மைக்கெதிரான போர் முடிந்துவிட்டது. புரட்சிக்கு முந்தையக் கல்வியை வெறுமென்று நீட்டிப்பது புரட்சிக்கெதிரான ஒரு செயலாகி இருக்கும். கல்வியின் உள்ளடக்கமும் நோக்குநிலையும் அடிப்படையிலேயே மாற வேண்டியிருந்தது. இப்போது, சோஷலிசக் கல்விக்கான போராட்டம் தொடர்கிறது. கியூபர்கள் பெருமையாகச் சொல்வது போல் அவர்களுடையது ‘நிரந்தரக் கல்வி’. பள்ளிக்கூடத்தில் மட்டும் புரட்சிகர செய்திகள் போதிக்கப்படுவதில்லை, ஒவ்வொரு கியுபருக்கும் அவர் இருக்கும் இடம் தேடி கொடுக்கப்படுகிறது, தொழிற்சாலையில், வயல்களில், இராணுவத்தில், இரவு பகலாக வருடம் முழுவதும் கற்றுக் கொடுக்கப்படுகிறது. ஒவ்வொரு கியூபரும் புரட்சிக்கு விசுவாசமாக இருக்க கல்வி துணைப் புரிகிறது.

மிகுந்த பரந்த உணர்வோடு ‘மக்களின் அணு ஆற்றலை விடுதலை’ செய்யும் நோக்குநிலையோடு உருவாக்கப்பட்டக் கல்வியால் மட்டுமே இது சாத்தியம் என்று கியூபர்கள் நம்புகின்றனர். இதுபோன்ற கல்வியை வளர்த்தெடுப்பதேப் புரட்சியின் முதல் பணியாகக் கருதப்படுகிறது.

[மைதிலி சிவராமன், Haunted by Fire, லெஃப்ட் வர்ட் புக்ஸ், 2013 வெளியீடு]


 நன்றி: கொம்பு

Related Link:

http://www.latinamericanstudies.org/cuba-education.htm