Mar 17, 2019

என்னுடைய நிர்வாணப் போராட்டம் குறித்து!




அன்புள்ள வளர்மதி,

பொள்ளாச்சி பாலியல் வன்முறை கொடுமையை ஒட்டி நான் பகிர்ந்திருந்த எனது அரை நிர்வாணப் படத்தின் அழகியல் தன்மை குறித்து நீங்கள் கேள்வி எழுப்பியிருந்தீர்கள். உண்மையில் எனக்கு அது பெருமகிழ்ச்சியை அளித்த்து. இதன் மூலம் எனது அரசியல் பார்வையை மீண்டும் ஒருமுறை பரப்ப உதவி செய்துள்ளீர்கள்.

முதலில் நான் 43 வயதாகும் ‘முதிர் பெண்’, அரசியல் விழிப்புணர்வு பெற்றுள்ள பெண். உடல் மட்டுமல்லாது எல்லாவற்றிலும் நான் அழகியல் எதிர்ப்பை கொண்டாடும் பெண், கலை முதல் வாழ்வு வரை. மார்க்சியம் படித்து நான் பெற்ற அக விடுதலையால் முதலில் நான் அழகுணர்ச்சியிலிருந்து தான் என்னை விடுவித்துக்கொண்டேன். புருவம் சரி செய்வத், மயிர் மழிப்பது, முகத்திற்கு ஃபேஷியல் செய்வது, எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக உடலை வடிவாக வைத்துக்கொள்ள உடற்பயிற்சி செய்வது என்று எதையும் நான் செய்வது கிடையாது. இதற்கு ஒரே காரணம் நான் பெண்மை என்னும் உணர்விலிருந்து என்னை விடுவித்துக் கொண்டது மட்டுமே (ஆனால் என்னுடைய பெண்மை துறப்பு பற்றி பெண்ணிய விழிப்புணர்வு பெற்ற மற்றவருக்கு முரண்பாடு இருக்கும்!)

மேலும், உங்களுக்கு தெரிந்திருக்கும் நான் பதினெட்டு வயது நிரம்பிய ஒரு பெண்ணின் தாய்!

குழந்தை பெற்று 43 வயதாகும் ஒரு பெண்ணின் உடல் வடிவு பற்றி உங்களுக்கு நிச்சயம் தெரியும், அதிலும் உடலை வடிவாக வைத்துக்கொள்ள ஏதும் செய்யாத ஒரு வயது முதிர்ந்த பெணின் உடல் எப்படி இருக்கும் என்று உங்களுக்கு நிச்சயம் தெரிந்திருக்கும்.

நான் அந்த சைஸ் ஜீரோ என்று சொல்லக்கூடிய உடல் அமைப்பு கொண்டவள் அல்ல! என்னுடைய முலைகள் தொங்கும் முலைகள். நான் படுத்திருக்கையில் ஒன்று இடமாகவும், ஒன்று வலமாகவும் சரிந்து விழும். மிகவும் சிறிய மார்புகள் என்னுடையது. மகா ஸ்வேதா தேவியின் “இரவிக்கைக்குப் பின்னால் என்ன இருக்கிறது” கதை படித்திருக்கிறேன். அது வெறும் கொழுப்பு தான் என்று எனக்கும், இந்த உலகத்திற்கும் சொல்லிவிடுவேன்.

என்னுடைய இடுப்பும், தொடைகளும் ’பொருந்தாத’ விகிதத்தில் இருக்கும்! அடி வயிற்றில் தொங்கும் சதையும், வரி தழும்புகளும் இருக்கும்! எனக்கு வடிவான இடுப்பு கிடையாது, சொல்லப்போனால் அந்த இடுப்பு வளைவானது எனக்கு என்னுடைய புட்டத்தின் கீழ் தொடையின் தொடக்கத்தில் தான் இருக்கும். பார்ப்பதற்கு அது விநோதமாக இருக்கும் (நிலவும் அழகியல் அதிகார விதியின்படி) . என்னுடைய இந்த விநோதமான வடிவை நான் காட்சிப்படுத்த விரும்புகிறேன். பெண்களே, வடிவமாகவும், அழகாகவும் இல்லையென்றால் பரவாயில்லை! எல்லாமே இங்கு வடிவு தான் என்று கத்த விரும்புகிறேன்! இதற்கான வேலைகளில் ஈடுபட்டு வருகிறேன்!

என்னுடைய அரசியல் பயணம் நிறைய கட்டங்களைக் கொண்டது! ஆண் வெறுப்பில் தொடங்கி, மிதவாத பெண்ணியவாதியாகி நான் மார்க்சியவாதி ஆனவள். என் மீதான ‘பிம்பம்’ மட்டுமின்றி ‘இசங்கள்’ பற்றிய பிம்பங்களையெல்லாம் உடைக்க எனக்கு அது உதவியது.

இந்தப் போக்கில், ஒவ்வொரு முறையில் என்னை அதிகம் துன்புறுத்தும் ஒடுக்குமுறை நிகழ்வுகளைப் பொறுத்து நான் ஒரு ‘கலகச்’ செயல்பாட்டில் ஈடுபடுவேன். ஒட்டுமொத்த சமூக விடுதலைக்காக மார்க்சியத்தை பிரச்சாரம் செய்வதோடு, நான் எழுத்தாளர் (மார்க்சிய – பெண்ணிய) என் மீது ஏற்றிவைக்கப்படும் பிம்பங்களையும் தகர்க்க விழைகிறேன். (அடங்க மறு தான்!) என்னுடைய உடலை நான் காட்சிப்படுத்துகிறேன் – மூடியதாக – நிர்வாணமாக! (ஆனால் அதை மட்டும் நா செய்துகொண்டிருப்பதில்லை என்பதை இங்கு நான் யார்க்கும் விளக்கத் தேவையில்லை). நீங்க ஒருவேளை என்னை பல ஆண்டுகளாக அவதானித்து வந்திருந்தால், இந்த 1 வருடமாகத் தான் நான் என்னுடைய புகைப்படங்களை அதிகமாக பகிர்ந்து வருகிறேன்.

அந்த நிர்வாணப் படமும் இத்தகையதொரு கலக பரிசோதனை முயற்சிக்காக எடுக்கப்பட்டது. நான் ஒருவேளை ‘குண்டாக & அசிங்கமாக’ இருந்தாலும் இதை செய்வேன். (உங்களுக்கு என் ஆக்ரோஷம் தெரியாது). மேலும், நான் செய்யவிருக்கும் ஒரு வேலைக்கான பரிசோதனை ஷூட் அது. என்னுடைய வீட்டில் வீழும் சூரிய ஒளி கொண்டு எடுக்கப்பட்டது (சிகப்பு விளக்கு அல்ல). அது ஒளிப் பரிசோதனை ஆய்வும் கூட! என் வீட்டு திரைச் சீலை ஆரஞ்சு நிறத்திலானது. அதன் வழியாக வரும் ஒளியை படம்பிடித்து பார்த்தோம். நானும் எனது ஆண் நண்பரும் ஒரு ‘ப்ராஜெக்ட்’ முயற்சிக்கிறோம். அதற்கான பரிசோதனை அது.  அதை எடுக்கையில் நிலவும் வரம்புகள் தெரியவந்து, அதை சரி செய்து பின்னர் எடுப்போம் என்று கற்று வருகிறோம். அதனோடு என்னுடைய ‘வடிவமற்ற’ உடலையும், ஒளியையும் பரிசோதனை செய்து வருகிறோம் அன்பே! ஆனால் அவையெல்லாம் முழு நிர்வாணப் படங்கள்! முகநூல் (சமூக வலைதள) விதிகளின்படி அதனைப் பகிர முடியாது! சொல்லப்போனால் நான் காலை கக்கூஸ் போவது முதல் எல்லாவற்றையும் காட்ட விரும்புகிறேன், குறிப்பாக மலம் வெளி வராமல் முக்கும் போது முகம் எப்படி இருக்கும்! அந்த முகத்தைப் பார்த்து ஆண்களால் “நீ அழகாய் இருக்கிறாய்” என்று சொல்ல முடியுமா என்று கேள்வி எழுப்ப விரும்புகிறேன் (இது உண்மை!). ஆனால் முகநூல் அதை நீக்கி விடும். நிச்சயமாக புகைப்பட கண்காட்சி வைக்கலாம்.

இந்த பொள்ளாச்சி பாலியல் வன்முறை கொடுமை சம்பவம் நடந்ததும் அது குறித்து எல்லோரும் எழுதி வந்தனர். உண்மையில் அவற்றைப் படித்து எனக்கு சினம் தான் பொங்கியது. இந்த உலகத்தைப் பார்த்து, குறிப்பாக பெண்களைப் பார்த்து “ஏய் பெண்களே, உங்கள் உடல் பற்றியோ நிர்வாணத்தைக் கண்டோ நீங்கள் அவமானப் பட ஏதுமில்லை” என்று கூச்சலிட விரும்பினேன். நாங்கள் எடுத்து மிகக் குறைவான புகைப்படங்களில் இதை மட்டுமே பகிர முடிகிற விதிமுறைக்குள் இருந்தது. (புதிதாக எடுக்க ஆளோ, நேரமோ அன்று இல்லை). இதுவும் ஒரு ‘போலி அழகியல் எதிர்ப்பு’ புகைப்படமாக புரிந்துகொள்ளப்படும் என்று நான் அறிவேன். ஆனால் இத்தகைய சந்தர்ப்பங்களில் எனது மூர்க்கமே என்னை வழிநடத்தும். அந்த ஆனாதிக்கப் பன்றிகளைப் பார்த்து “ஃபக் ஆஃப்” என்று சொல்வது போல்! இது முழுக்க முழுக்க என்னுடைய உத்தி (அது சரியாக இருக்க வேண்டியதில்லை). பெரியார் சினம் கொண்டு கடவுள் படங்களை செருப்பால் அடிப்பது போல் தான் இது! இதனால் நான் எதிர்கொள்ள வேண்டிய சவுக்கடிகள் பற்றியும் அறிவேன். எதிர்கொள்வேன்! எதிர்கொள்கிறேன்! ஆனால் அதைவிட பெரிதாக நான் பெருவது என்னவெனில், உரையாடும் வாய்ப்பு! இது இரட்டை நன்மை!

என்னுடைய கண்ணோட்டத்தில் ஏற்படுத்த முடிகிற விழிப்புணர்வு, அதன் மீது உங்களைப் போன்ற அரசியல் புரிதலுடைய பெண்கள் வைக்கும் விமர்சனங்கள் மூலம் விழிப்புணர்வு.

எதுவாக இருந்தாலும் அது பெண் உடல் பற்றிய கட்டுடைப்பு பிரச்சாரத்திற்கே பயன்படும், அல்லவா!

அன்புடன்
கொற்றவை

பி.கு: கண்டிப்பாக இது சுயவிளக்கம் அல்ல, நியாயப்படுத்தலோ, பாவமன்னிப்பு கோருவதோ அல்ல. உங்களைப் போல் பலருக்கும் இத்தகைய கேள்விகள் இருக்கும். இதனை நான் மீண்டும் அறிவுப் பகிர்தலாகவும், பிரச்சாரமாகவும் தான் காண்கிறேன். உங்களுடைய மாற்று கருத்தை நான் வரவேற்கிறேன். உண்மையில் பெண்கள் ஒருவரோடு ஒருவர் அறிவார்ந்த வகையில் முரண்பட வேண்டும். அதன் மூலம் நடக்கும் உரையாடல் மேலும் மேலும் அறிவு பரவலாக்கமே!

Mar 8, 2019

பித்தனின் மரணம் (Death of Insane)




'ஏதோ ஒரு நிர்ப்பந்தம் இருக்க வேண்டும் : இந்த உலகம் முழு நிறைவுற்றதாக இல்லை. ஆகையாலே கலைஞன் இயங்குகின்றான். குறைவற்றதாக உலகம் இருப்பின் அதில் இசைவைத் தேட வேண்டியதில்லை. மனிதன் வெறுமனே அதில் வாழ்ந்து இருப்பான். கலைக்கான பயன்பாடும் இ‌ல்லாம‌ல் போயிருக்கும். சீர் குலைந்த உலகமே கலையை தோற்றுவிக்கிறது.' *
- ஆந்த்ரே தார்க்கோவஸ்கி.

கலை என்றால் என்ன? கலை குறித்து எண்ணற்ற விளக்கங்களை நாம் காண்கிறோம். எனினும் அதனை உற்று நோக்கினால் அத்தகைய வரையறைகளில் உள்ள வர்க்கப் பண்பு வெளிப்படும். அதிகார மையங்கள் அல்லது ஆளும் வர்க்ககலைமனங்கள் கலையைபொழுதுபோக்குதேவையாக வரையறுப்பதால்பொழுதை போக்காதபடைப்புகள்கலைஎன்றாகிறது. இது சற்று விநோதமானது, இல்லையா? அப்படியென்றால், ‘கலைஎன்றால் என்ன?

கலை என்பது எதிர்ப்பு”. அநீதியான ஒரு சமூகத்தில் கலையின் தேவையே கலையின் வரையறையை தீர்மானிக்க வேண்டும். ஏனென்றால் அது ஒரு சக்தி வாய்ந்த தொடர்பு சாதனமாகும். வரலாற்று வளர்ச்சியினூடாக மனித நடவடிக்கைகளின் அனைத்து அம்சங்களும் பரிணமித்தும், மாற்றம் பெற்றும் வந்துள்ளன. அனைவரையும் உள்ளடக்கிய சமூக அமைப்பானது மெல்ல மெல்ல சிந்தைந்து, ஒரு அநீதியான உலகாக மாறியது. அது ஏற்றத்தாழ்வு மிக்க வாழ்வை உண்டாக்கி, ஏழை பணக்காரர், அதிகாரம் உடையோர் அதிகாரம் அற்றோர், ஆள்பவர்கள் குடிமக்கள், முதலாளிகள் அடிமைகள் என்ற முரண்பட்ட பிரிவுகளை உண்டாக்கிவிட்டது. அதைத்தான் நாம் வர்க்க-சாதிய சமூகம் என்கிறோம். இந்த வர்க்க சமூகம் வளர வளர, மனித மாண்புகள், நம்பிக்கைகள், பண்பாடு ஆகியவையும் வளர்ச்சி பெற்றன, துரதிட்டவசமாக அது அந்த சுரண்டல்வாத சமூக அரசியல் அமைப்பை பாதுகாப்பதாக உருமாறி நிற்கிறது.

தொடர்பாடலுக்கான (communication) ஊடகமாக இயங்கிய கலையானது பின்னர் மக்களின் உழைப்பு மற்றும் வாழ்வாதார நிலைமைகளோடு பிணைந்த அக மற்றும் புற வெளிப்பாடாக பரிணமித்தது. போகப் போக அதன் கூட்டு-வெளிப்பாட்டு-பிரதிபலிப்பு தன்மை சிதைக்கப்பட்டு, ‘ஆளும் வர்க்கத்தால் அபகரிக்கப்பட்டுவிட்டது. அரசுருவாக்கத்தின் விளைவாக கலை அந்நியமானது. சுதந்திரமான வெளிப்பாடுதணிக்கைக்கு உள்ளானது, ஒருவித அமைப்பு சார்ந்த கட்டமைப்பும், கட்டுப்படுத்தப்பட்ட வெளிப்பாடாகவும் கலை சிக்கிக் கொண்டது. கலையானது அதிகார மையங்களின் பரப்புரை கருவியானது. காலப்போக்கில் கலைசெவ்வியல் கலை’ ‘நாட்டுப்புற கலை’, ‘மைய்ய நீரோட்ட கலை’ ‘மாற்று கலை’, ‘வணிகக் கலை’ ‘கலையாற்றல்மிக்க கலை போன்ற வகைப்பாடுகள் உண்டாயின. (கலையின் பரணாம அரசியல் என்பதே ஒரு தனிக் கட்டுரை. சுருக்கம் கருதி நான் விமர்சனத்திற்குள் செல்கிறேன்)

ஆளும் வர்க்கத்தின் சிந்தனைகளே ஒரு யுகத்தை ஆளும் சிந்தனைகளாக உள்ளன. ஆளும் வர்க்கம் என்றால் அது சமுதாயத்தின் பொருளியல் சக்தியை மட்டுமல்லாது அறிவுச் சக்தியையும் ஆளு கிறது. பொருள் உற்பத்திக்கான காரணங்களைத் தன் கட்டுக்குள் வைத்திருக்கிற வர்க்கமானது, அதன் காரணமாகவே அறிவு உற்பத்திக்கான காரணங்க ளையும் தன் கட்டுக்குள் வைத்திருக்கிறது. இந்தச் சாதனங்களைக் கொண்டிராதவர்களின் சிந்தனை கள் இதற்குப் பொதுவாகவே அடங்கிப் போய்விடு கின்றன.என்கிறார் கார்ல் மார்க்ஸ் [ஜெர்மன் தத்துவம்].

இதுபோன்ற சமூக வர்க்க உணர்வை பெற்றுவிடும் மக்கள் (தெரிந்தோ தெரியாமலோ) சமூகத்தின்மாற்றுகுரலாக அல்லதுகலைக் குரலாக மாறுகின்றனர், மீதமிருப்போர்சந்தையில்’ ‘கேளிக்கையாளர்களாகமாறிவிடுகின்றனர். ‘வணிகரீதியான கலைஞர்கள் ஒரு போலியான மெய்மையைகட்டமைக்கையில்’ (அது நல்ல விற்பனை சரக்கு) விழிப்புணர்வுடைய மாற்று கலைஞர்கள் யதார்த்தத்தை அதிகாரத்தின் இயக்கவியலை பிரதிபலிக்கவும், சமூகத்தில் அதன் தீமைகளை உணர்த்தவும் பாடுபடுகின்றனர். அத்தகைய உண்மையான கலைஞர்கள் வரலாற்றில் நூற்றுக் கணக்கில், ஆயிரக்கணக்கில் உள்ளனர். இன்னமும் இருப்பார்கள்!

இயக்குனர் சனல் குமார் சசிதரன் அத்தகையதொரு கலைஞர். திரைப்படம் என்னும் கலையை இவர் தனக்கான வெளிப்பாட்டு ஊடகமாகவும், மக்களோடு உரையாடுவதற்கான சாதனமாகவும் தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்ட மாற்று கலைஞர். சனல் குமாரின் திரை மொழி என்பது வழக்கமான திரையாக்க விதிமுறைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட,  ஆளும் வர்க்கஇலக்கணங்களுக்குஅடங்காத புதியதொரு மொழியாகும். அது அடுத்த தலைமுறைக்கு புதியதொரு இலக்கணத்தை உருவக்கித் தருவதோடு, புதிய நம்பிக்கையையும் விதைக்கிறது.

ஒழிவுதிவசத்தே களி, எஸ். துர்கா இப்போது உன்மாடியுடே மரணம் என்று தொடர்ந்து முத்திரைகளை பதித்து வருகிறார் சனல். இம்மூன்று கதைகளும் (சம்பவங்கள்!) வெவ்வேறாக இருப்பினும், அவற்றிற்குள் ஓர் ஒற்றுமை உண்டு. அவரின் படங்கள் அனைத்தும் அதிகாரத்தைஅரசு அதிகாரத்தை, ஆளும் வர்க்க-சாதி அதிகாரத்தை, மத அடிப்படைவாதத்தை அம்பலப்படுத்தி, அசிங்கப்படுத்தி, பிரதிபலித்து இறுதியில் அதிகாரத்திற்கு சவால் விடுவதாக அமைகின்றன. சனல் குமாரின் படங்களில் நாம் இனியும் பார்வையாளர்களாக இருக்க முடிவதில்லை, சாட்சிகளாக மாறிவிடுகிறோம்.

ஒழிவுதிவசத்தே களி மற்றும் எஸ். துர்கா ஒரு குறிப்பிட்ட சம்பவத்தை மையப்படுத்தி ஒரு அரசியல் உணர்வை ஊட்டும் விதமாக நகர்ந்து செல்லும். அவருடைய கதையாடலில் எப்போதும் கண்ணுக்குத் தெரியாத கதாப்பாத்திரம் ஒன்று உலவிக் கொண்டிருக்கும். அது தான் நாம், நமது மனசாட்சி. திரைப்படத்தில், ஏதோ ஒரு செயலில் ஈடுபட்டிருக்கும், அன்றாட வாழ்வின் பேச்சுக்களோடு பயணிக்கும் கதாப்பாத்திரங்களோடு தொடங்கும் கதையானது போகப் போக நம்மை வாள் முனையில் கொண்டு சென்று அமர்த்திவிடும். நாடக பாணியிலான, காது தெறிக்கும் வசனங்கள் இருப்பதில்லை, நம்மை அழச்சொல்லி பிழிந்தெடுக்கும் சோக காட்சிகள், முகத்திற்கு நெருக்கமான காட்சிகள் அவ்வளவாக இருப்பதில்லை! எளிமையான கதையாடலே, ஆனால் சம்மட்டியடி.

சனலின் படங்களில் வரும் சம்பவங்களும், கதாப்பாத்திரங்களும் பெரிய கதாநாயகத் தன்மை கொண்டவையாக இருப்பதில்லை. அது அன்றாட வாழ்வின் எளிய மனிதர்களையே பிரதிபலிக்கின்றன. அதனால் தான் நாமும் அந்த திரைப்படத்தின் ஓர் அங்கமாகி விடுகிறோம். மக்களின் மனங்களில் எரியூட்ட சனல் கைக்கொண்டிருக்கும் உத்தி இதுவே. ஆகவே அவரது படங்கள் சக்திவாய்ந்த அரசியல் பகடியாகவும் செயல்படுகிறது.

இந்தத் தொகுப்பில் பித்தனின் மரணம்என்னும் படம் உச்சபட்சம். ஆம் என்னைப் பொறுத்தவரை சனல் குமாரின் படங்கள் சமூக-அரசியல் உரையாடல் தொகுப்புகளே. அவை மேலாதிக்கத்தையும், போலித்தனத்தையும் அம்பலப்படுத்தி, அசிங்கப்படுத்தி, கேள்வி கேட்கிறது. ஒழிவுதிவசத்தே களியும், எஸ். துர்காவும் எளிமையான நேரடியான கதையாடலாக இருந்தன. பித்தனின் மரணத்தில் அவர் ஓர் உச்சபட்சகலைநயமிக்ககதை சொல்லும் வடிவத்தை கைக்கொண்டுள்ளார். அது காட்சிவடிவில் அழகியல் தன்மையோடும், அரசியல் ரீதியாக எரியூட்டக் கூடியதாகவும் இருக்கிறது. பித்தனின் மரணம் ஒருகவித்துவமான போர்’!

மாட்டுக் கறி உண்ண தடை விதித்து, மக்களின் உணவு பண்பாட்டில் கூட தலையிடும் அரசு உள்ள ஒரு நாட்டில், கண்காணிப்பும், கட்டுப்பாடுகளும் நம் படுக்கையறையைக் கூட எட்டிப்பார்க்கும் நாள் தொலைவில் இல்லை. பித்தனின் மரணத்தில் அத்தகையதொருகற்பனையானசூழலை விவரிக்கிறார் சனல். நகைச்சுவையான பொறுப்புத்துறப்பை (disclaimer) முன்வைத்து தொடங்கும் படம் போகப் போக எதிர்பார்க்காத தளங்களில் சுழன்றி அடிக்கிறது. ’பித்தன்ஒருவனின் பிரச்சினையை ஒருவர் விவரிக்கிறார். அவர் அப்படி என்ன செய்துவிட்டார். கனவு காண்கிறார்! கனவு காண்பது ஒரு பிரச்சினையா? கண்டிப்பாக சம்பந்தப்பட்டவருக்கு அது பிரச்சினையில்லை, ஆனால் அரசுக்கும், அதிகார மையங்களுக்கும், சுரண்டல்வாதிகளுக்கும், ஆளும் வர்க்கத்திற்கும் நம்முடைய கனவுகள் பிரச்சினையே. சொல்லப்போனால் அச்சுறுத்தக்கூடியவை. கனவு இங்கு சிறந்த உருவகமாக கையாளப்பட்டுள்ளது.  சக்தி வாயந்ததொரு  பகடியை அநாயாசமாக நெய்திருக்கிறார் சனல் குமார். அவர் கனவு பற்றித்தான் பேசுகிறார், நம்புங்கள்! இறுதியில் அது வாளை விட கனவு கூர்மையானது என்று உணர்த்துகிறதென்றால் அதற்கு அவர் பொறுப்பில்லை!

எழில் கொஞ்சும் இயற்கை காட்சிகள், மெய் நிகழ்வுகள், மிகையதார்த்த வரைகலை காட்சிகள்பித்தனின்கனவுகளாக வருகின்றன. அரசு மற்றும் கலாச்சார காட்டுமிராண்டித்தனம் அதில் பகடி செய்யப்படுகிறது. எந்த ஒரு அரசியல் அமைப்பையோ, நபரையோ அவர் பகடி செய்யவில்லை, ஆனால் அந்த உருவகங்கள் செய்கின்றன! இதுதான் சனல் குமாரின் கைதேர்ந்த கலை நுணுக்கம். அதுவே அவரை ஒரு அசலான, விநோதமான, கேளிக்கை நிறைந்த அதேவேளை அறிவொளியூட்டக்கூடிய படைப்பாளியாக்குகிறது. ’நகைச்சுவையான போதனையேஅவரது பாணி, ஆனால் நல்ல மயக்க மருத்தை ஏற்றிவிட்டு ஊசி ஏற்றுகிறார். அவரின் படங்களைப் பார்த்துவிட்டு நாம் நன்கு சிரித்து மகிழ்ந்து கை கழுவிவிட்டு நகர்ந்துவிட முடியாது, விழிப்புணர்வு பெற்றவர்களாயிருப்பின் ஏதேனும் செய்தே ஆக வேண்டும் என்று தோன்றும், அதுவல்லாதோருக்கு அவர்களுடைய அமைதி மனித நேயத்திற்கு அவர்கள் செய்யும் துரோகம் என்பதை உணர்த்திச் செல்லும்.

கலையின் தேவை இதுவே. சமூக விழிப்புணர்வை தூண்டிவிடுவது! உன்மாடியுடே மரணம் தனக்கு நேர்ந்த (குறிப்பாக எஸ். துர்கா) ஒடுக்குமுறை, தணிக்கை மற்றும் வலதுசாரி மதவாத சக்திகளின் அராஜகங்களினால் உண்டான பாதிப்பின் வெளிப்பாடே என்று சனல் குமார் கூறினாலும் பித்தனின் மரணம் திரைப்படமானது ஓர் ஆழ்ந்த விமர்சனபூர்வ, தத்துவார்த்த, தனிச்சிறப்புடைய ஆவணப்புனைவு (Docu-Fiction).  அது அதிருப்தியாளர்களின் சமூக அக்கறையின் பிரதிபலிப்பு. நமக்கான குரல். சொல்லப்போனால் தனிப்பட்டது எதுவும் இங்கே அரசியல் தான். ஆகவே ஒடுக்குமுறைகளை ஏவும் அந்த பாசிஸ்டுகளை அம்பலப்படுத்துவது, கேள்வி கேட்பது, எதிர்ப்பது, அவர்களோடு மோதுவது தவிர நமக்கு இங்கு வேறு ஏதும் வழியில்லை. பித்தனின் மரணம் மூலம் கனவு பிடிப்பான்களுக்கு சவால் விட்டபடி பிறழ்மைய (eccentric) முறையில் அதனை சிறப்பாக செய்கிறார் சனல்குமார்.

தணிக்கையின் பெயரால் அரசு தடை செய்யும் அல்லது விலக்கி வைக்கும் படங்களை திரையிடவும், அதிகாரமிக்க வணிகச் சந்தைக்கு எதிராக சுயாதீன திரைக் கலைஞர்கள் உருவாக வேண்டும் என்கிற நோக்கத்தோடும் சுயாதீன திரைப்பட விழாவை ஏற்பாடு செய்து சிறப்பானதொரு பங்களிப்பை செய்துவரும் தமிழ் ஸ்டூடியோ அருண் அவர்களுக்கு நன்றியும் பாராட்டும் உரித்தாகுக. – கொற்றவை

* எனது மொழிபெயர்ப்பை விட கவிஞர் எம். ராஜா அவர்களின் மொழிபெயர்ப்பு இந்த மேற்கொளுக்கு பொருத்தமாக இருப்பதால் இங்கு அதை சேர்த்துள்ளேன். இதனை கவனப்படுத்திய தோழர் பசுபதி அவர்களுக்கு நன்றி J