Mar 9, 2017

சாதியப் பிரச்சினையும் மார்க்சியமும்......

 
“மார்க்சியம் பற்றிய அவரது (அம்பேத்கர்) எழுத்துக்களைப் படிக்கும்போது, பூர்ஷுவா சமூகவியலாளர்களின் மேம்போக்கான விமர்சனங்கள் மற்றும் மேற்கோள்களைத் தாண்டி மார்க்சிய மூல நூல்கள் ஒன்றைக் கூட அவர் படித்திருக்கவில்லை என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. அவர் விளக்கியது பாட்டாளி வர்க்கச் சர்வாதிகாரமும் அல்ல. சோஷலிசம் மற்றும் கம்யூனிசம் இடையிலான வேறுபாடுகளைக் கூட அவர் அறிந்திருக்கவில்லை. அரசின் வர்க்க குணாம்சத்தைப் புரிந்துகொள்ளத் தவறியதால், விவசாயம் மற்றும் தொழிற்சாலைகள் தேசியமயமாக்கப்பட்டாலும், அரசின் வர்க்கப் பண்பு பூர்ஷுவா பண்பாக இருக்கும் பட்சத்தில், அது சோஷலிசமாக இருக்க முடியாது, அது அரச ஏகபோக முதலாளித்துவமாகவே இருக்கும் என்பதை அவரால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. ஒரு வர்க்கத்தின் அரசை பலவந்தமாக தூக்கி எறிவதன் மூலமே மற்றொரு வர்க்க ஆட்சியை நிறுவ முடியும் என்பதையும் அவரால் விளங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. 
 
வரலாற்றில், எந்த ஒரு வர்க்கமும் அமைதியான முறையில் தம் அதிகாரத்தை தாரை வார்த்துக் கொடுத்ததில்லை. வர்க்கப் போராட்டத்தில் வன்முறை என்பது இன்றியமையாததே அன்றி, எவருடைய விருப்பமும் அல்ல. கம்யூனிஸ்டுகள் வன்முறை குறித்து பேசும்போது அவர்கள் தனிநபர் வன்முறையைக் குறிப்பதில்லை, மாறாக, அது வர்க்க வன்முறை, பலவந்த முறைகளைக் கைகொண்டு அதிகாரத்தில் இருக்கும், பலவந்த முறையில் இயங்கும், பலவந்த முறையில் பரமாரிக்கப்படும் அரசை பலவந்தமாக தகர்ப்பது என்று பொருளாகும். (ஆனால், இந்த நடைமுறையில் வன்முறைக்கு அவசியமில்லாமல் போனால், வன்முறை என்பது தத்துவார்த்த அளவோடு நின்று விடும்). அதேபோல், அம்பேத்கர் ஒரு பொருளாதார அறிஞராக இருந்தும், சரக்கு உற்பத்தி முறை, உபரியை அபகரித்தல் அல்லது மூலதனத் திரட்டல் பற்றிய மார்க்சிய விளக்கங்களைக் குறித்து ஏதும் அறிந்திருக்கவில்லை. பொருளாதார அடித்தளம் (உற்பத்தி உறவுகளின் கூட்டுமொத்தம்) மற்றும் மேற்கட்டுமானத்திற்கும் இடையிலான இயங்கியல் தொடர்பு பற்றியோ, உற்பத்திச் சக்திகள் மற்றும் உற்பத்தி உறவுகள் இடையிலான தொடர் போராட்டத்தின் காரணமாக ஏற்படும் அளவுரீதியான பாய்ச்சல் பற்றியோ, உற்பத்திச் சக்திகள், உற்பத்தி உறவுகளை தகர்ப்பதன் விளைவாக புதியதொரு உற்பத்தி முறை நிறுவப்படுவதே சமூகப் புரட்சி என்னும் விளக்கத்தையும் அவர் சுத்தமாக அறிந்திருக்கவில்லை. 
 
ஒரு சாமானிய எழுத்தரைப் போல், மார்க்சியத்தை பொருளாதார நிர்ணயவாதம் - உண்மையில், இயந்திரத்தனமான பொருள்முதல்வாததின் விளைவான பொருளாதார நிர்ணயவாதத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தில் தோன்றிய மார்க்சியத்தை - என குற்றம் சாட்டுகிறார்; மார்க்சியர்கள் மனிதர்களை வெறும் பொருளாதார விலங்குகளாகவே கருதுகின்றனர் என்கிறார். மார்க்சியம் சொல்வது இதுதான்: உற்பத்தி நடவடிக்கைகள் என்பது மனித நடவடிக்கைகளின் அடிப்படையாகும், அதனால் அவர்கள் உற்பத்தி உறவுகளாக பிணைப்புக்குள்ளாகிறார்கள். இந்த உற்பத்தி உறவுகளின் கூட்டுமொத்தமே சமூகத்தின் அடிக்கட்டுமானமாக இருக்கும், அதன் மேல் அரசியல்-கருத்தியல்-கலாச்சார-சமூக நிறுவனங்கள் ஆகிய மாபெரும் தூண்கள் கட்டியெழுப்பப்படுகின்றன. கட்டியெழுப்பப்பட்டதும், அந்த மேற்கட்டுமானமானது சுதந்திர நகர்ச்சியைப் பெற்றுவிடும். சுழற்சியில், அது அடிக்கட்டுமானத்திலும் செல்வாக்கு செலுத்தும், புதிய அடித்தளத்திற்கும், புதிய மேற்கட்டுமானத்துக்கும் இடையிலான மோதல் தொடரும். சோஷலிசத்திற்கு மாறும் கட்டம் முழுவதிலும், பல்வேறு வகையான முதலாளித்துவ அடிக்கட்டுமானங்கள் எஞ்சியிருக்கும், மாற்றத்திற்கான தொடர் முறையிலான நீடித்த நடைமுறையுடன், பழைய மேற்கட்டுமானத்தோடு தொடர்ந்து போராட்டங்களும் நிகழும். இந்த திட்டங்கள் பற்றி ஏதுமறியாததால், அம்பேத்கர் 1938இல் ஜனதாவில் எழுதிய ஒரு கட்டுரையில், கலாச்சாரம் மற்றும் மதமெனும் தூண்கள் பொருளாதார அடித்தளத்தின் மேல் நிலவுகிறது என்றால், அடித்தளத்தைத் தகர்கக வேண்டுமெனில், முதலில் தூண்களைத் தகர்க்க வேண்டும் என்று சிறுபிள்ளைத்தனமாக கருத்து தெரிவித்தார். இந்தக் கருத்தையும் ஏதும் புரியாமலேயே தெரிவித்திருக்கிறார்.
 
கம்யூனிசமும், பொருளாதார அடித்தளத்தைத் தகர்க்க - மக்களின் வர்க்க உணர்வை தட்டி எழுப்பி, அரசை தகர்ப்பதற்காக அணிதிரட்டப்படும் வரை - அரசியல் பொருளாதார பரப்புரையுடன் - முதலில், மேற்கட்டுமானத்தின் மைய அரசியல் நிறுவனமான அரசை தகர்க்க வேண்டும், மதச்-சட்டங்கள், மதிப்பீடுகள் மற்றும் நிறுவனங்கள் அனைத்திற்கும் எதிராகப் போராட்டம் தொடுக்கப்பட வேண்டும் என்றுதான் சொல்கிறது.
 
பொருளாதார அடிக்கட்டுமானத்தை தகர்த்தால் மட்டுமே மேற்கட்டுமானத்தை முழுமையாக, முற்றிலுமாக தகர்க்க முடியும் என்றுதான் மார்க்சியம் சொல்கிறது. அடிக்கட்டுமானமே தீர்மானமகரமான சக்தி என்று மட்டுமே மாக்சியம் சொல்கிறது. இந்த விவாதத்திற்கு பின்னர் திரும்புவோம்.
மார்க்சியம் மனிதர்களை வெறும் “பொருளாதார விலங்குகளாகக்” கருதுவதாகச் சொல்லி, அதனை மறுக்கும்விதமாக எந்தவொரு சிவில் சமூகத்திலும் மதம் என்பது அவசியம் என்றார். அம்பேத்கரின் இந்த “சிவில் சமூகம்” என்பது, ஹெகலின் சிவில் சமூக கருத்துருவுக்கு மட்டுமின்றி, சமூக-அரசியல் மட்டத்தில் மதத்தின் இருப்பை முற்றிலுமாக நிராகரித்த கருத்தியல் வடிவிலான பகுத்தறிவு மனநிலையினைக் கொண்டிருந்த லோக்கே, ரூசோ போன்றவர்களின் சிவில் சமூக கருத்துருவுக்கும் கூட நெருக்கத்தில் இல்லை. உண்மையில், மதத்தின் வரலாற்று வளர்ச்சி குறித்தோ, திட்டவட்டமான சூழ்நிலைகளில் மதத்தின் உருவாக்கம் குறித்த மார்க்ஸுக்கு முந்தைய, புரட்சிகர பொருள்முதல்வாத பூர்ஷுவா சிந்தனையாளர்களின் சிந்தனைகளைப் பற்றி கூட அம்பேத்கர் அறிந்திருக்கவில்லை.
 
மதம் என்பது ஏதோ, மனிதர்களுக்கும் மேலானதாக, வழிகாட்டும் நெறியாகக் கருதினார், அதன் சமூகத் தோற்றம் குறித்த அறியாமையில் இருந்தார். இந்த விஷயத்தில் அம்பேத்கரும் காந்தியைப் போல் ஒரு பழைமைவாதியே. இந்துமதத்தை விட மேலான ஒரு மதம்தான் அவருக்குத் தேவைப்பட்டது, அதைத்தேடி இறுதியில் 2000 வருடம் பழமை வாய்ந்த புராதன பௌத்த மதத்தைக் கண்டடைந்தார். பிராமணிய எதிர்ப்புடைய பண்டைய பொருளாயத தத்துவங்களான ஆசீவகம், லோகாயதம் அல்லது சாங்கிய மதங்களைத் தேடி அவர் செல்லவில்லை. ஏனென்றால் அவை ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட மதங்கள் இல்லை. அம்பேத்கரின் ஆன்மீக வெறுமையே, மதம் ஒன்று மட்டுமே ஆன்மீக செல்வம் எனக் கருதக் காரணம். மனிதர்களை வெறும் “பொருளாதார விலங்கு” என்று கருத்துவதற்கெல்லாம் அப்பால், மார்க்சியமானது ஆன்மீக செல்வமற்ற மனிதரை மனிதர் எனும் தகுதியைப் பூர்த்தி செய்யாத ஒருவராகவே கருதுகிறது; பெரும்பான்மை உழைக்கும் மக்கள் உயிர் வாழ்வதற்காகக் கூட கடுமையாக உழைத்து துன்புறும் நிலையில், ஆன்மீக செல்வம் மறுக்கப்பட்டு ஒருபுறமிருக்க, மறுபுறம் ஒட்டுண்ணி வர்க்கங்களோ உழைப்பெனும் இயற்கையான மனிதப் பண்பற்றவர்களாக, ஆன்மீக செல்வத்தின் பேரால் காமம் மற்றும் போகத்தில் திளைக்கும் சீரழிந்த கலாச்சாரத்தை கடைபிடித்து வாழும் ஒரு நிலையை அனுமதிக்கும் சமூக அமைப்பை ஒழிக்க வேண்டும் என்பதே அதன் கொள்கை.
 
கலாச்சாரம், கலை-இலக்கியம், இசை, தத்துவம் இவையனைத்தையும் ஆன்மீக செல்வங்கள், மனித சாரம் என்றே மார்க்சியம் கருதுகிறது. “1844 ஆண்டின் பொருளாதார மெய்யியல் கையேடு”, “புனிதக் குடும்பம்”, ‘ஜெர்மன் தத்துவம்’, ‘அரசியல் பொருளாதார விமர்சனத்திற்கு ஒரு பங்களிப்பு’ (’க்ருண்ட்ரிஷே’ அவரது வாழ்நாளில் பதிப்பிக்கப்படவில்லை) போன்ற மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸின் நூல்களை அவர் படித்திருந்தால், ‘மூலதனத்தில்’ அங்கிங்கு வரும் குறிப்புகளை அவர் படித்திருந்தால், 1950 வரை வெளிவந்த லெனின், ஸ்டாலின், மாவோ, கார்க்கி, லுனாச்சார்ஸ்கி, ப்ரெக்ட், லூக்காஸ், வோரோவ்ஸ்கி, வொரொன்ஸ்கி போன்ற டஜன் கணக்கானவர்களால் இயற்றப்பட்ட மொழியியல் கோட்பாடு பற்றிய படைப்புகள், இலக்கியம், கலை, இசை மற்றும் சோஷலிச கலை இலக்கிய, இசை, சினிமாத் துறையில் நடந்த பரிசோதனை முயற்சிகள் எல்லாம் பற்றி நூற்றில் ஒரு பங்காவது அறிந்திருந்தால் மார்க்சியத்தின் ஆன்மீக செல்வம் பற்றிய அவரது பார்வை இத்தனை மேலோட்டமாக இருந்திருக்காது...”
 
 
மேலும் வாசிக்க...
 
சாதியப் பிரச்சினையும் மார்க்சியமும்.
தொடரும் விவாதம்...
தேர்வும் தொகுப்பும்
கொற்றவை.

Mar 7, 2017

உழைக்கும் மகளிர் தின வாழ்த்துகள்

நான் ஒரு பெண். ஆமாம் பெண்! பெண்மையற்றவள்! தாயாகி தாய்மையிலிருந்து வெளியேறியவள்!
இது எப்படி சாத்தியமாயிற்று? நான் பெண்ணாய் இருப்பதால் மட்டுமே சாத்தியமாயிற்று. நான் இயல்பாக இருக்க முடியவில்லை என்னும் உணர்தலே விடைகள் தேடி என்னை நகர்த்தியது. 35 வயதில் தான் இந்த உணர்தல் எனக்கு ஏற்பட்டது. இழந்த காலத்தை ஈடு செய்ய முடியாதெனினும் என்னைப் போன்ற பெண்களின் காலங்களையாவது காக்க உதவ வேண்டும் என்ற எண்ணமே நான் எழுத காரணமாய் அமைந்தது. பெண்ணை விடுவிக்க தொடங்கிய அந்தக் ‘கோபம்’ மார்க்சியத்தின் வழிகாட்டுட்தலால் சமூக விடுதலையை இலக்காக கொண்டு செயல்பட வேண்டும் என்னும் ‘அறிவாக’ மாறியது.
மானுட விடுதலை என்பது சமூக விடுதலையோடு தொடர்புடையது. அதற்கு சரியான வழிகாட்டியாக மார்க்சியம் இருப்பதை கற்றும், விவாதித்தும், முடிந்த வரை சமூக நிலைமைகளோடு பொருத்திப் பார்த்தும் நான் உணர்ந்தபோது எனக்குள் நான் அடைந்த விடுதலை உணர்வை சொற்களால் விளக்கிட இயலாது. ஒடுக்கப்படுபவர்களை மீட்டு சமத்துவத்தை உண்மையிலேயே நடைமுறைபடுத்த வழிகாட்டும் மார்க்சியத்தை பிரச்சாரம் செய்வதே என் ‘பெண்ணிய’ பாதை.
இந்த பாதையில் நான் பயணிக்கத் தொடங்கி 7 ஆண்டுகள் ஆகின்றன. நான் நினைத்த வேகத்தில் ஓட முடியவில்லை என்னும் குறை எனக்குள் இருந்தாலும், இயங்கியல் அறிவோடு சூழ்நிலையை ஆய்ந்தறிய மீண்டும் எனக்கு அந்தக் கோட்பாடுதான் துணையாக இருக்கிறது. வழக்கமாக முதலாளித்துவ SELF-HELP கையேடுகள் Emotional Intelligence என்று மனோ நிலை நிர்வாகத்தைப் பற்றி பேசும். அதைப் படிக்கும் போதெல்லாம் நம்மை சிறந்த அடிமைகளாக மாற்ற எப்படியெல்லாம் கதை விடுகிறார்கள் என்று தோன்றும்! (மிகை தான்). ஆனால், என்னைப் பொறுத்தவரை மார்க்சிய நூல்கள் அந்த இமோஷனல் இண்டலிஜென்சை நமக்கு தரக்கூடியவை. பொருள்முதல்வாதப் பார்வையுடன் உலகை அணுகும்போது கிடைக்கும் அறிவும், தெளிவும், நிதானமும், ஊற்றெடுக்கும் அன்பும் இயற்கைக்கும், இயல்புக்கும் நெருக்கமாய் இருப்பதாக நான் உணர்கிறேன்.
ஆகவே, தோழர்களே, பெண் என்னும் அடையாளத்துடன் பிறந்திருப்பதாலேயே உங்களுக்கென விதிக்கப்பட்டிருக்கும் விதிகளை அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டு வாழும் எனதருமை தோழிகளே பெண் என்பவள் இந்த சமூகத்தின் வரையறைப்படி யார் என்னும் கேள்வியை எழுப்புங்கள். உங்களுக்கும், உங்களை சுற்றி இருப்பவருக்கும் விதிக்கப்பட்டிருப்பது என்ன? அதை விதித்தது யார்? அது இயல்பானதா? அறிவியல் பூர்வமானதா என்னும் கேள்விகளை எழுப்ப முயற்சி செய்யுங்கள்..
இந்த சமூகத்தில் நடப்பவை குறித்தும், நம்மோடு சக பயணியாய் வரும் ஆண்கள் எப்படி வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதைக் குறித்தும் அறிய முயலுங்கள். ஆண்களுக்கும் அதை புரிய வைக்க முயற்சிப்போம்.
ஒவ்வொன்றையும் கேள்வி கேளுங்கள். அறிவியல்பூர்வ கோட்பாடுகள் கொண்டு அதற்கான விடை தேடுங்கள். நீங்கள் கண்டறியும் விடைகள் சமூகத்தை விடுவிக்கக் கூடியதாய் இருப்பின் அறிவைப் பரப்புங்கள்.
எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக மனிதர்களிடையே பல்வேறு வகையான பாகுபாட்டினை ஏற்படுத்தி அன்பையும், சமத்துவத்தையும் குலைத்து இயற்கைக்கும், இயல்புக்கும் மாறாக வாழ காரணமாக இருக்கும் பொருளாயத அடிப்படைகளை – அதாவது பொருளாதார அமைப்பை கற்றரிய முயற்சி செய்வோம்.
இன்று உழைக்கும் மகளிர் தினம். மனிதனை மனிதனே ஒடுக்கவும், சுரண்டவும் காரணமாக இருக்கும் நிலவும் தனியுடைமை பொருளாதார அமைப்பின் பல்வேறு அரசியல்-சமூக நிலைமைகளை மற்றியமைக்க வேண்டும் என்பதை நினைவூட்டி, அதற்காக உழைத்து, போராடி, தியாயகங்கள் செய்து நமக்கான உரிமைகளை பெற்றுக் கொடுத்த பெண்களை நினைவு கூறும் தினம்.
சமூக பாகுபாட்டின் அடிப்படையாக இருக்கும் உடைமை வடிவத்தை, சுரண்டல்வாத உழைப்புப் பிரிவினையை ஒழித்து சமத்துவமான பொருளாதார-சமூக அமைப்பினை நிலைநாட்ட இந்த உழைக்க்கும் மகளிர் தினத்தன்று சூளுரைப்போம்.
தோழர்கள் அனைவருக்கும் உழைக்கும் மகளிர் தின வாழ்த்துகள்.
- கொற்றவை

Feb 26, 2017

நெடுவாசல் போராட்டம்

புதுக்கோட்டை – #நெடுவாசல் ஹைட்ரோ கார்ப்பன் திட்டத்திற்கு எதிரான மக்கள் போராட்டத்திற்கு நானும் வசுமித்ரவும் எங்களது ஆதரவை பதிவு செய்து கொள்கிறோம்.
வளர்ச்சியின் பெயரால் அரசாங்கமும், முதலாளித்துவ நிறுவனங்களும் இனியும் மக்களை ஏமாற்ற முடியாது என்பதனை சமீபத்தில் தமிழ்நாட்டில் நடந்து வரும் போராட்டங்கள் உணர்த்துகின்றன.
ஹைட்ரோ கார்பன் (மீத்தேன் உள்ளிட்ட வாயு) எடுக்கும் திட்டம் எவ்வளவு தீங்கானது என்றும், 6500 அடி ஆழம் வரை தோண்டுவதால் விவசாயமும், நிலத்தடி நீரும் எப்படி பாழ்பட்டுப் போகும் என்றும் அறிஞர்கள் பேசி வருகிறார்கள். ஆனால் இதையெல்லாம் நிராகரித்து, மக்களையும், சமூக ஆர்வலர்களையும் எப்போதும் நக்சலைட்டுகள், தேச விரோதிகள் என்று முத்திரை குத்தி மக்களை அரசு கொச்சைப்படுத்துகிறது. மக்களின் அரசியல் உணர்வை, குறிப்பாக மாற்று அரசியல் சக்திகளோடு மக்கள் ஒன்றுபடுவதை கண்டு அஞ்சி அரசு (மத்திய-மாநில) பிளவுபடுத்த முனைகிறது.. ஆட்சியதிகாரத்தில் அமர்பவர்களுக்குத் தான் அறிவு பற்றாக்குரை இருக்கிறதே ஒழிய மக்களுக்கு அல்ல. குறிப்பாக விவசாயம், நீர்வளம், இயற்கை வளங்கள் குறித்த அறிவு இருப்பதால் தான் மக்கள் தம் நிலங்களையும், வளங்களையும் காக்கப் போராடுகிறார்கள். நிலமும் வளமும் எவருடைய தனியுடமையும் அல்ல. தனியுடைமை பொருளாதார அமைப்பின் கீழ் அது அரசுக்கும் சொந்தமாக முடியாது. பொது சொத்து பொதுவானது. அதன் மீது மக்கள் அனைவருக்கும் உரிமை உள்ளது. அந்தந்தப் பகுதிகளில் வாழும் மக்களின் உரிமைகள், கோரிக்கைகள் மதிக்கப்பட வேண்டும்.

முதலாளித்துவமோ அல்லது முதலாளித்துவ ஆதரவு அரசோ “இலாப” நோக்கோடு மட்டுமே எந்தவொரு “தொழிலிலும்” ஈடுபடும். உழைப்புச் சுரண்டல், இயற்கை வளச் சுரண்டல் ஆகியவை அதன் உள்ளார்ந்த பண்புகள். வேலை வாய்ப்பு என்னும் பெயரால் சொற்பளவிலான நபர்களுக்கு கூலியை விட்டெறிந்து கொழுத்த இலாபம் பார்ப்பதற்குப் பெயர் வளர்ச்சியல்ல. இதற்குப் பெயர் உழைப்புச் சுரண்டல். முதலாளித்துவ அமைப்பின் இந்த உள்ளார்ந்த பண்பை மக்கள் நன்கு உணர வேண்டும். ஆபத்தான திட்டங்களை, ஒடுக்குமுறைகளை ஆங்காங்கே எதிர்ப்பதோடு, ஒட்டுமொத்தமாக இந்த அமைப்பை தகர்ப்பதற்கான தேவையையும் மக்கள் உணர வேண்டும். தனி மனித உரிமை பாதுகாப்பு, இயற்கை வள பாதுகாப்பு, ஏற்றத்தாழ்வற்ற சமுதாயம் அமைதல் ஆகியவற்றை உண்மையாக வலியுறுத்தி மக்களுக்காக களமாடும் அரசியல் சக்திகளோடும், அமைப்புகளின் பின்னாலும் அணிதிரளும் காலம் நெருங்கிவிட்டது. இந்த சக்திகளைத் தான் அரசு வேலையற்ற கம்யூனிஸ்டுகள், நக்சலைட்டுகள், மாவோயிஸ்டுகள், தேச விரோதிகள் என்று முத்திரை குத்துகிறது. வலதுசாரி அரசியல்வாதிகளைக் காட்டிலும் இவர்கள் ஆபத்தானவர்கள் இல்லை!
முதலாளித்துவ வளர்ச்சி என்பது சொற்ப அளவிலான நபர்களுக்கும், அவர்களின் குடும்பங்களுக்கும், அவர்களின் பிரதிநிதிகளாக செயல்படும் அரசாங்க பிரதிநிதிகளுக்கும் மட்டுமே பயனளிக்கக் கூடியதே அன்றி மக்களுக்கு எந்தவிதத்திலும் அது பயனளிக்கப் போவதில்லை.
நாம் அறிவியலுக்கு எதிரானவர்கள் அல்ல! ஆனால் அந்த அறிவியல் ஒருசிலரின் ஆதாயத்திற்காக சுரண்டல்வாத தன்மையோடு செயல்படுவதைத்தான் நாம் எதிர்க்கிறோம். இயற்கை வளங்களை கொள்ளை அடிக்காமல், நிலத்தடி நீரை மாசுபடுத்தாமல், விவசாயத்தை அழித்திடாமால் அறிவியல்பூர்வமாக திட்டங்களை கொண்டுவர அரசு முயற்சிக்க வேண்டும். அந்த அறிவை நிலத்தோடு உறவாடி வாழும் மக்களிடமிருந்து பெற முடியுமே ஒழிய ”சுயநலவாத அறிஞர்களிடம்” இருந்தல்ல.
தமிழக முதலமைச்சர் எடப்பாடி பழனிச்சாமி அவர்கள் தமிழ்நாட்டு உரிமையை காத்து, தமிழக மக்களின் உணர்வை மதித்து இந்த ஹைட்ரோ கார்பன் திட்டத்தை கைவிடச் சொல்லி மத்திய அரசிடம் வலியுறுத்த வேண்டும்.
- கொற்றவை

Feb 19, 2017

நிகழ்கால அரசியல் வெற்றிடம்


மார்க்சை முன்வைத்து சாதி என்னும் கருத்துருவை புனரமைத்தல் - பி.ஆர். பாபுஜி
(கட்டுரையின் ஒரு பகுதி)
பாட்டாளி வர்க்க அரசியல் அமைப்புகளால் மட்டுமே பாட்டாளி வர்க்க புரட்சிகர செயல்திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்த முடியும். ஆனால், தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் முன்னணிப்படைகள் என உரிமை கோரும் இந்தியவில் உள்ள கம்யூனிஸ்ட் அமைப்புகள் சாதி பற்றிய மார்க்ஸின் கருத்துருவாக்கத்தைப் பின்பற்றுவதில்லை. இந்திய தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் முன்னேற்றத்திற்குத் தடையாக இருக்கும் சாதிய பாகுபாட்டை அப்படியே நீடித்திருக்க வகை செய்யும் நிலவுகின்ற உழைப்புப் பிரினையை அடிப்படை சார்ந்து மாற்றி அமைக்கும் புரட்சிகர செயல்திட்டமும் அவர்களிடத்தில் இல்லை. 70 வருட அமைப்பார்ந்த அனுபவங்கள் இருந்தும், ஆயிரக்கணக்கானத் தொண்டர்களின் கற்பனை செய்தும் பார்க்க முடியாத தியாகங்களுக்குப் பிறகும், பல லட்சம் கணக்கான தொழிலாளர் கூட்டத்தின் அரசியல் அனுதாபத்தைப் பெற்றிருந்தும், மார்க்சின் அரசியல் பொருளாதாரம் பற்றிய விமர்சனத்தினை படித்தறியாத காரணத்தால் இந்த கம்யூனிஸ்ட் அமைப்புகளால் ஒரு விரிவான புரட்சிகர செயல்திட்டத்தை இன்னமும் வகுக்க முடியவில்லை. நாங்கள் இப்படி சொல்வது ‘கல்வித் திமிர்’ அல்லது ‘குட்டி பூர்ஷுவ அறிவார்ந்த அகந்தை’ என்று தோன்றலாம். இருப்பினும், இதுவே வெளிப்படையான உண்மை. 17
கம்யூனிஸ்ட் அமைப்புகளின் இன்றைய நிலைமையைக் காணும்போது, 130 வருடங்களுக்கு முன்பு ஜெர்மன் தொழிலாளர் வர்க்க இயக்கத்திற்கு எங்கெல்ஸ் (1874:170) வழங்கிய அறிவுரைதான் நினைவுக்கு வருகிறது. “இதற்கு ஒவ்வொரு போராட்டத் துறையிலும் கிளர்ச்சித் துறையிலும் இரட்டித்த முயற்சிகள் தேவைப்படும். குறிப்பாக, எல்லாத் தத்துவார்த்தப் பிரச்சினைகளிலும் மேலும் தெளிவான உட்பார்வை பெறுவதும், பழைய உலகக் கண்ணோட்டத்திலிருந்து சுவீகரித்த மரபுச் சொற்றொடர்களின் சொல்வாக்கிலிருந்து மேன்மேலும் விடுவித்துக் கொள்வதும், சோஷலிசம் ஒரு விஞ்ஞானமாக ஆகிவிட்டதால் அதை ஒரு விஞ்ஞானமாகப் பின்பற்றுவது – அதாவது, அதைப் பயில்வது-அவசியம் என்பதை இடையறாது நினைவில் கொள்வதும், தலைவர்களின் கடமையாக இருக்கும்.”18, 18அ
மார்க்ஸின் சாதி பற்றிய கருத்துருவாக்கத்தோடு போதிய பரிச்சியமில்லாத நிலையும், கம்யூனிஸ்ட் அமைப்புகளிடம் பாட்டாளி வர்க்க புரட்சிகர செயல்திட்டம் இல்லாததும் ஒரு அரசியல் வெற்றிடத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது, குறிப்பாக ‘சாதியப் பிரச்சினையில்’. இந்த நிலைமையின் காரணமாகவே, பலவிதமான சாதியக் கட்சிகள், குழுக்கள், சாதிய இயக்கங்கள் மற்றும் போராட்டக் குழுக்கள் தோன்றிவிட்டன. அதேபோல், ‘புரட்சிகர’ கம்யூனிஸ்ட் (நக்சலைட்) குழுக்களின் சிலத் தொண்டர்களும் ‘தலித் இயக்கங்கள்’ எனப்படும் குழுக்களில் இணைந்து விட்டனர். வட இந்தியாவில் 19 பகுஜன் சமாஜ்வாடி கட்சி (பிஎஸ்பி) மற்றும் சமாஜ்வாடி கட்சி (எஸ்பி) தவிர ஆந்திராவில் ‘மாலா மஹானாடு’(பட்டியல் சாதிகளில் குறிப்பிட்டதொரு உட்பிரிவு), ‘மடிகா டண்டூரா’ (பட்டியல் சாதியில் இது மற்றொரு பிரிவு), சத்யஷோஷக் சமாஜம் (இதர பிற்படுத்தப்பட்ட அறிவுஜீவிகள் அடங்கிய சிறு குழு), பகுஜன் குடியரசு கட்சி (பிஎஸ்பியிலிருந்து உடைந்த குழு) போன்ற பல சிறு சிறு ‘தலித்’ குழுக்கள் உள்ளன. இவற்றில் எந்தக் குழுவும்/அமைப்பும் சாதி ஒழிப்பிற்கு வழிவகுக்கும் விதமாக நிலவும் உழைப்புப் பிரிவினையை வேரோடு மாற்றி அமைக்கும் செயல்திட்டம் எதையும் கொண்டிருக்கவில்லை. “உழைப்பவருக்கே நிலம் சொந்தம்!”, “ஏகாதிபத்திய மூலதனத்தைப் பறிமுதல் செய்!” என்பன போன்ற பூர்ஷுவா ஜனநாயக கோரிக்கைகளைக் கூட இவர்கள் வைப்பதில்லை. பிராமணிய/மனுவாதக் கட்சிகள் எனப்படும் கட்சிகளோடுகூட கூட்டணி வைத்து கூட்டணி அரசாங்கம் அமைப்பதிலேயே அவர்களின் வேட்கை இருக்கிறது. அல்லது சில சட்டமன்ற/பாராளுமன்ற இடங்களைப் பிடிப்பது, மற்ற உட்சாதிகள்/இணைசாதிகளைக் காட்டிலும் கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பை அதிகமாகப் பெறுவது என்பதே இவர்களின் இலட்சியம். ஆனால், பலவித நவ-முற்போக்கு சொல்லாடல்கள் மூலம் இந்தியாவிற்கு மார்க்ஸ் பொருந்தமாட்டார் (அல்லது போதமாட்டார்), இந்தியாவில் ‘சாதியப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு’ சொல்வதில் மார்க்சியம் ‘தோற்றுவிட்டது’ என்று சொல்வதில் மட்டும் இவர்கள் அனைவரிடத்திலும் வியக்கத்தக்க வகையில் ஒற்றுமை காணப்படுகிறது. இந்த அரசியல் சூழமைவில், மார்க்சின் சாதி பற்றிய கருத்துருவாக்கத்தை புனரமைப்பதற்கான முக்கியத்துவமும் அவசரத் தேவையும் முன்னெப்போதையும்விட இப்போது அதிகமாக இருக்கிறது.
(தொடர்புக்கு: brbapuji@yahoo.com)

Feb 13, 2017

சாதியப் பிரச்சினையும் மார்க்சியமும் - நூலிலிருந்து.....



அறிவியல் என்பது உறுதியான உண்மையையும், இலக்கையும் கொண்டது. உற்பத்தி உறவுகளின் கூட்டுமொத்தம் பற்றிய நுண்ணிய ஆய்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு பார்க்கும்பொழுது, இந்தியா என்பது ஒரு பின்தங்கிய முதலாளித்துவ நாடு என்பதும் இங்கு, ஏகாதிபத்தியம்-நிலப்பிரபுத்துவம் மற்றும் முதலாளித்துவத்துக்கு முந்தைய எச்சசொச்சங்கள் என அனைத்தையும் ஒழித்துடுவதற்கான சோஷலிசப் புரட்சிக்குத் தயார் செய்யும் தொடக்க காலத்திலிருந்தே சாதியமைப்பு ஒழிப்பிற்கான செயல்திட்டத்தையும் முன்வைக்க வேண்டும், உடனடி நடவடிக்கைகள், நீண்டகால நடவடிக்கைகள் என வகுக்கவேண்டும் என்பதும் எங்களது தெளிவான நம்பிக்கை. சாதி என்பது நிலக்கிழாரிய எச்சம் மட்டும் கிடையாது. முதலாளித்துவமானது, தன்னுடைய நலனை மேலும் வளர்த்தெடுப்பதற்காக தன் அமைப்போடு அது சாதியை வெளிப்படுத்துகிறது. இது ஒரு முதலாளித்துவ சாதியமைப்பாகும். அது பொருளாதார அடித்தளத்தோடு (உற்பத்தி உறவுகளின் கூட்டுமொத்தம்)உயிர்ப்புடன் (ஆர்கானிக்கலி) பின்னிப் பிணைந்துள்ளது மேலும் கருத்தியல்-அரசியல்-சமூக மேற்கட்டுமாமனத்தில் அதன் திறன்வாய்ந்த இருப்பானது கட்டுக்கோப்பாக உள்ளது.
கட்டுரையின் நீளம் கருதி எங்களது நிலைப்பாடு குறித்து தற்போது நாங்கள் சுருக்கமாக மட்டுமே குறிப்பிட்டுள்ளோம். இருப்பினும், ஒரு நீடித்த, பொருளார்ந்த விவாதத்தைப் புதிதாகத் தொடங்குவதற்கு இது போதுமானதாக இருக்கும். -

சாதியின் தோற்றம் மற்றும் பரிணாம வளர்ச்சி குறித்த ஒரு வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதப் பார்வை:

சாதியமைப்பு பற்றி முழுமையான வரலாற்றை இங்கு கொடுப்பதல்ல எங்களது நோக்கம். சாதிக்கும் உற்பத்தி உறவுகளுக்கும் இடையிலான தொடர்பு, சாதி மற்றும் வர்க்கத்திற்கு இடையிலான தொடர்பு மற்றும், சாதியமைப்பு என்பது எவ்வாறு அடிக்கட்டுமானம் மேற்கட்டுமானம் எனும் மார்க்சிய உருவகத்திற்குள் பொருந்துகிறது என்று புரிந்துகொள்ளத்தக்க வகையில் வரலாறு விவாதிக்கப்படும்.
முதலில், சாதியமைப்பின் தோற்றம் மற்றும் இந்தியாவில் மட்டும் அது குறிப்பிட்ட வடிவில் பரிணமித்துக்கொண்டே இருப்பதற்கான காரணங்கள் யாவை என்பது குறித்து உறுதியாக ஏதும் கூற முடியாது, ஏனென்றால், ஆய்வாளர்களும் அதற்கான தெளிவான காரணங்களை இதுவரை கூற முடியவில்லை. ஆதிகால அல்லது புராதனச் சமூக உழைப்புப் பிரினையானது, அதே புற ரீதியான சமூக அடித்தளத்திலிருந்து உருவான மதச் சடங்குகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவான சமூகச் சடங்குகள் வழியாக இந்தியாவில் சாதியமைப்பாக படிமப்பட்டுப் போனது. அதேபோல், இந்திய சாதியமைப்புக்கு ஒத்ததாக, எகிப்தில் அகமணமுறை மற்றும் அரசமரபு சார்ந்த தொழில்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு அமைப்பு கில்ட்-அமைப்பாக இறுகியது. ஆனால், அதற்குப் பின்னால் இருந்த மதத்தின் அடிப்படையிலான சமூக அற விதிமுறைகளின் அடித்தளமானது அந்தளவுக்கு திட்டவட்ட ஒழுங்குமுறை கொண்டதாக இல்லாத காரணத்தாலும், சமூக-பொருளாதார மட்டத்தில் நிகழ்ந்த மாற்றங்களுக்கு ஏற்றவாறு தன்னைத் தகவமைத்துக் கொள்ளும் நெகிழ்வுத் தன்மை இல்லாது போனதாலும் அந்த அமைப்பு நீடித்திருக்க முடியவில்லை.
இந்தியாவில் மட்டும் சாதியமைப்பு எவ்வாறு தோன்றியது, வளர்ந்தது என்பதற்கான காரணங்களைத் தேடும் முயற்சியில் நாம் பின் வரும் சில காரணிகளைக் குறிப்பிடலாம்: வானிலை, காலநிலை, வாழ்வதற்கும், விவசாய உற்பத்திக்கும் உகந்த சூழல், வரலாறு மற்றும் அதிலிருந்து உருவாகும் உழைப்பு நடைமுறை வளர்ச்சியின் மந்தப் போக்கு, ஒப்பீட்டளவில், தொடக்கம் முதலே உழைப்புப் பிரிவினையின் வரம்புகுள் உடல் உழைப்பு மற்றும் மூளை உழைப்புக்கு இடையில் திறன்மிக்க வகையிலான உழைப்புப் பிரிவினை (மேலும் உடல் உழைப்பின் வரம்பிற்குள் மேலும் மேலும் உட்பிரிவினை) மற்றும் சமூக விதிமுறைகளை கட்டியெழுப்புவதில் அதிக ஓய்வு நேரம் கொண்டிருந்த ஒட்டுண்ணி அறிவுஜீவிகளின் (பிராமண மதகுருக்கள்) திறமை மற்றும் தொலைநோக்குப் பார்வை. ஆனால், இவைகூட ஊகங்களும், அனுமானங்களுமே ஒழிய வரலாறு கிடையாது. வரலாற்று ஆய்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு நாம் கண்டிப்பாக விவாதிக்கக்கூடியது என்னவெனில்: சாதியமைப்பு எவ்வாறு தோன்றியது, வரலாற்று மாற்றங்களுக்கு ஏற்றவகையில் அது தன்னை எவ்வாறு தகவமைத்துக்கொண்டு இன்னமும் உறுதியாக இருக்கிறது? நாமும் அதையே சுருக்கமாக விவாதிப்போம். ஏனென்றால் தற்போதைய சூழ்நிலை பற்றிய விவாதத்திற்கும், சாதியொழிப்புக்கான திட்ட வடிவமைப்பிற்கும் இது அவசியம்.
இரண்டாவது, போகிற போக்கில் மார்க்சியர்கள் மீது சுமத்தப்படும் குற்றம் என்னவெனில், மார்க்சும் எங்கெல்சும் விளக்கிய வரலாற்று சமூக வளர்ச்சியின் மூன்று கட்டங்களையும் (அடிமையுடைமை-நிலவுடைமை-முதலாளித்துவம்), ‘ஆசிய பொருள் உற்பத்தி முறை’ மற்றும் ‘தன்னிறைவு பெற்ற கிராமச் சமூகங்களின் தேக்கநிலை’ பற்றிய அவர்களது கூற்றுகளையும் அப்படியே இயந்திரத்தனமாகப் பிரயோகிக்கின்றனர் என்பதாகும். இது அப்பட்டமான அறியாமை. ஆசிய பொருளுற்பத்தி முறை பற்றிய கருத்து மற்றும் கிரேக்கம், ரோம் போன்றே இந்தியாவிலும் அடிமையுடைமை முறை நிலவியது போன்ற கருத்துகள் அரை நூற்றாண்டுக்கு முன்னரே மறுத்தலிக்கப்பட்டுவிட்டது (முதலில் கோசாம்பியால்). தற்போது நாம் அதில் காணப்படும் சிற்சில வேறுபாடுகளை ஒதுக்கிவிட்டால், ஏறக்குறைய மார்க்சிய வரலாற்றியலாளர்கள் அனைவரும் இதில் ஒத்த கருத்து கொண்டவர்களாகவே உள்ளனர். கிராமச் சமூகங்களின் தேக்கநிலை குறித்த கருத்திலும் இதேதான் நடந்தது. எனினும், ஏற்கனவே நிலவி வந்த இந்திய நிலவுடைமை அமைப்பில் 13ஆம் நூற்றாண்டு வாக்கில் சில மாற்றங்கள் நேர்ந்தது என்பதும், அது மார்க்ஸ் விளக்கிய ‘கீழைத்தேய கொடுங்கோன்மை’க்கு ஒத்த முறையில் இருக்கிறது என்பதும் நிறுவப்பட்ட உண்மையாகும். அதேபோல், 1850களில் இருந்த சிந்தனையோடு ஒப்பிடுகையில், 1870களில், கிராமச் சமூகங்களின் தேக்கம் மற்றும் ஓரியல்பான தன்மை குறித்து மார்க்சின் சிந்தனையோட்டத்தில் மாற்றம் ஏற்பட்டது என்பதும் கவனத்திற்குரியது. இந்த விஷயம் குறித்து இர்ஃபான் ஹபிப் மற்றும் சுனிதி குமார் கோஷ் உள்ளிட்ட அறிஞர்களின் கட்டுரைகள் 1980களின் தசாப்தத்திலேயே வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இங்கு நாம் விவாதிக்க வேண்டிய தொடர்புடைய மற்றொரு கூற்றும் உள்ளது. மார்க்சிய ஆய்வுமுறை என்பது ஐரோப்பாவை மாதிரியாகக் கொண்டது, இந்திய சமூகத்தை, குறிப்பாக சாதியமைப்பை ஆய்வு செய்வதற்கு அது உதவாது என்று பரவலாகச் சொல்லப்படுகிறது. இது ஒரு மேலோட்டமான கண்ணோட்டமாகும். ஐரோப்பிய சமூகத்தின் இயக்கவியல் பற்றிய ஆய்விலிருந்து மார்க்சியம் தோன்றியது (முதலாளித்துவ வளர்ச்சியின் செவ்வியல் மாதிரி) மேலும், ஜெர்மன் தத்துவம், பிரிட்டிஷ் அரசியல் பொருளாதாரம் மற்றும் ஃப்ரெஞ்சு சோஷலிசம் ஆகியவை அதன் முக்கிய ஆதாரமாக இருந்தது.
ஆனால், #மார்க்ஸ் மற்றும் #எங்கெல்சின் பொது நோக்குநிலையானது ஒட்டுமொத்த உலகிற்குமானதாகவே இருந்தது. வரலாற்று வளர்ச்சியினை பொதுமைப்படுத்துவதிலிருந்து பெறப்பட்ட இயங்கியல் மற்றும் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் ஆகியவை வாழ்வை, இயற்கையை ஆய்வு செய்வதற்கும், செயலூக்கத்துடன் அதில் தலையிடவும் தேவையான ஒரு உலகக் கண்ணோட்டத்தையும், வழிமுறையையும் வழங்குகிறது. இந்தக் காரணத்தினாலேயே மார்க்சியமானது, ருஷியா மற்றும் சீனா மட்டுமல்லாது லத்தீன் அமெரிக்கா, ஆசியா, ஆப்ரிக்கா உள்ளிட்ட பல நாடுகளின் சமூக-பொருளாதார அமைப்புகளின் மாறுபட்ட அம்சங்களை ஆய்வு செய்யவும், வர்க்கப் போராட்ட உத்திகளை வகுத்திடவும் பயன்படுத்தப்பட்டது. இச்சூழமைவில் (கான்டெக்ஸ்ட்), மார்க்சும் எங்கெல்சும் சாதியமைப்பு பற்றி சில விளக்கங்களையும் 6,7 கருத்துரைகளையும் ஜெர்மன் சித்தாந்தம் (1845-46) படைப்பிலிருந்து மூலதனம் தொகுதி 1இல் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள் என்பதும், அது #சாதியமைப்பு பற்றி புரிந்துகொள்வதற்கான முக்கியப் பார்வையை வழங்குகிறது என்பதும் கவனத்திற்குரியது. (மேலும் விளக்கங்களுக்கு, சாதியமைப்பு பற்றிய மார்க்ஸின்க ருத்துரு, பி.ஆர். பாபுஜியின் ஆய்வுக் கட்டுரையையும், ரங்கநாயகம்மாவின் சாதி குறித்து மார்க்ஸ் கட்டுரையையும் பார்க்கவும்).
(அடைப்புக் குறிக்குள் உள்ள இந்த குறிப்பு கட்டுரையாளர்களுடையது. #ரங்கநாயகமா மற்றும் #பாபுஜி கட்டுரைகள் பின்னிணைப்பாக இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது )
- அர்விந்த் நினைவு அறக்கட்டளை ஆய்வுக் குழு

Dec 30, 2016

சாதியப் பிரச்சினையும் அதற்கான தீர்மானங்களும்: ஒரு மார்க்சியக் கண்ணோட்டம் கட்டுரையிலிருந்து


சாதியப் பிரச்சினையும் அதற்கான தீர்மானங்களும்: ஒரு மார்க்சியக் கண்ணோட்டம்
- ஆய்வுக் குழு, அர்விந்த் மார்க்சியக் கல்வியகம்

............. திட்டவட்டமான நடைமுறையை நோக்கி நகரும்பொழுது பலப் பிரச்சினைகளை  நாம் எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது. ஆளும் வர்க்கம் எனும் பிரிவில் அடங்கும் - முதலாளிகள், சிறு மற்றும் நடுத்தர வணிகர்கள், குலாக்குகள், விவசாயிகள், நடுத்தர வர்க்கப் பிரிவினர் மற்றும் இதர ஒட்டுண்ணி சமூகங்கள் மற்றும் அதன் ஆதரவு வர்க்கங்கள் - தங்கள் நலன்களில் முரண்பட்டாலும்கூட அரசியல் கொள்கை முடிவுகள் மற்றும் உழைக்கும் மக்களுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகள் என்று வரும்போது ஒற்றுமையுடன் கைகோர்த்துக் கொள்கின்றன. மறுபுத்தில், மற்ற பிரச்சினைகளுக்கிடையில், புரட்சியின் ஆணிவேராக திகழக்கூடிய பாட்டாளி வர்க்கம் மற்றும் கிராமப்புறங்கள், நகரங்களில் உள்ள அரை பாட்டாளி வர்க்கம், கீழ்-மத்தியத்தர வர்க்கம் மற்றும் கீழ்-மத்தியத்தட்டு விவசாயிகள் ஆகியோரை ஒற்றுமைப்படுத்தும் பாதையில் நாம் எதிர்கொள்ளும் சவால் என்னவெனில், அவர்கள் சாதியரீதியாக பிளவுபடுத்தப்பட்டுள்ளனர், எண்ணற்ற சமூகப் பாகுபாடு பல்வேறு அடுக்குகளில் நிலவுகின்றது. இச்சூழலில், சாதி ஆதிக்கமும், ஏதோ ஒரு வடிவில் இந்திய சமூகத்தின் அனைத்து மட்டங்களிலும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் முரண்பாடுகள் மேற்கட்டுமானத்தோடு (பழைய மதிப்பீடுகள் அல்லது சிலர் கூறுவது போல் பிராமணிய பண்பாட்டு தாக்கம்) மட்டும் தொடர்புடையதா அல்லது அம்மேற்கட்டுமானத்திற்கு ஆதரவும் பலமும் கொடுக்கக்கூடிய பொருளாதாரக் காரணிகளும் இருக்கக்கூடுமா என்று பரவலாக விவாதிக்கப்படுகிறது.

சாதிய மோதல் மற்றும் சாதி அடிப்படையிலான ஒடுக்குமுறைகளுக்குப் பின்னணியில் மாறுபடும் தீவிரத்தன்மையோடு, வர்க்கங்களுக்கிடையிலான பொருளாதார நலன்களின் மோதல்கள் முக்கியப் பங்கு வகிப்பதை நாம் காண முடிகிறது. ஆனால் அத்தகைய சூழல்களில் நிகழும் அணிதிரட்டலானது (போலரைசேஷன்) சாதிய அடிப்படையிலேயே நிகழ்கிறது.  பூர்ஷுவா பாராளுமன்ற ஓட்டு வங்கி அரசியலானது சாதிய ரீதியான அணிதிரட்டல்களை தன்னுடைய முக்கியக் கருவிகளில் ஒன்றாகப் பயன்படுத்துகிறது. கூரிய சாதிய முரண்பாடுகளின் பின்னிருக்கும் மையக் காரணி இதுதானா? சாதி என்பது கடந்தகாலச் சுமை, நிலப்பிரபுத்துவ நீட்சி அல்லது “பிராமணிய கலாச்சாரத் தாக்கம் என்று மட்டுமிருந்தால் காலப்போக்கில் சில முற்போக்கு சமூக இயக்கங்கள் மூலம் அது தூக்கி எறியப்பட முடியும். ஆனால் அதற்கான சாத்தியங்கள் தென்படவே இல்லை.

சாதியமைப்பானது புறத் தோற்றத்தில் காணப்படுவது போல் அப்படியொன்றும் மாறாத் தன்மை கொண்டதல்ல. அது ஒரு உள்ளார்ந்த மாறும் தன்மை (டைனமிசம்) கொண்டதாகவே இருக்கிறது. அதனால்தான் பண்டைய இந்தியாவில் தோன்றி, மத்திய காலம், காலனிய சகாப்தங்கள் (ஈரா) எல்லாம் தாண்டி இன்றைக்கும் தன்னுடைய சக்திவாய்ந்த இருப்பை நிரூபித்து வருகிறது. ஒவ்வொரு சமூக-பொருளாதார உருவாக்கத்திற்கும் ஏற்றவாறு சாதி தன்னை தகவமைத்துக்கொள்ளும் தன்மையோடு இருக்கிறது. அதனால்தான் வெவ்வேறு வரலாற்று காலகட்ட வர்க்கங்கள் அதனை தங்கள் நலனுக்கேற்றவாறு தகவமைத்துக்கொள்ள முடிகிறது.

சாதி மற்றும் வர்க்க இடையுறவு (இண்டர்-ரிலேஷன்ஷிப்) குறித்த குழப்பங்களுக்கு ஏட்டறவு அறிஞர்கள் ஒரு பகுதி காரணம்; ஒடுக்கப்பட்ட சாதிகளின் தலைவர்களின் அறியாமையின் காரணமாகவும், முன்முடிவுகளாலும் மார்க்சியம் பற்றிய எதிர்மறை கருத்துகள் கொண்டு ஏற்படுத்திய தாக்கம் ஒரு பகுதி காரணம்; அமெரிக்க சோஷலிச சிந்தனைகள் மற்றும் பூர்ஷுவா பின்நவீனத்துவ கருத்தியல்களான ‘அடையாள அரசியல்’ போன்றவை ஏற்படுத்திய குழப்பங்கள்; தங்கள் வர்க்க நலனை மனதில் கொண்டு குட்டி பூர்ஷுவா அறிவுஜீவிகள் உருவாக்கிய கோட்பாடுகள்; டிலடண்டே மற்றும் சீர்திருத்தவாத மார்க்சிஸ்டுகளின் இயந்திரத்தனமான பொருள்முதல்வாத ஆய்வுகளாலும், தவறுகளாலும் ஏற்படும் குழப்பங்கள் மற்றும் புரட்சிக்கான அடிப்படைப் பிரச்சினைகளைத் தவறவிட்டது போன்றே சாதியப் பிரச்சினைகளை முழுமையாக ஆய்வு செய்து ஒரு திட்டவட்டமான செயல்திட்டத்தை வகுக்காமல் போன கம்யூனிஸ்டுகளின் கடந்தகாலத் தவறுகளினால் விளைந்த குழப்பங்கள் ஆகியவை காரணமாகின்றன. இருப்பினும், வலுவார்ந்த புறரீதியான அடித்தளங்களும் இக்குழப்பங்களுக்குக் காரணமாக இருக்கின்றன. பெரும்பான்மையான தலித் சாதியினர் பாட்டாளி வர்க்கம் அல்லது அரை பாட்டாளி வர்க்கத்தின் (பெரும்பாலும் கிராமம், ஆனால் நகரங்களில் அதிகமாக) கீழ் வருகின்றனர் என்றாலும் பெரும்பான்மையான பாட்டாளி வர்க்கமோ அல்லது அரை பாட்டாளி வர்க்கமோ தலித் சாதியினராக இல்லை என்பது ஒரு உடனடிப் புறக்காரணி.

கிராமப்புற குலாக்குகளில் பெரும்பாலர் இன்று இடைநிலைச் சாதியினர். தலித்துகளை ஒடுக்குவதில் அவர்கள் நிலக்கிழார்களையும் ஆதிக்கச் சாதி நிலவுடைமையாளர்களையும் கூட மிஞ்சிவிடுகின்றனர். ஆனால்,  இந்த இடைநிலைச் சாதி மக்களிலும்கூட பெரும்பான்மை மக்கள் ஏழைகளாகவோ அல்லது கீழ்-மத்தியத்தர விவசாயிகளாகவே இருக்கின்றனர். அவர்கள் தொழிலாளி வர்க்கப் பிரிவினர் ஆகின்றனர். அனைத்துச் சாதிகளிலிருந்தும் நாம் முதலாளிகளைக் காண முடிகிறது (தலித்துகள் அரிதாகவே காணப்படுகின்றனர்).  ஆனால் இன்றைக்கும் ஆதிக்கச் சாதியினரையே அரசாங்கத்தில், அறிவுத்துறையில், குறிப்பாக உயர் பதவிகளில் காண முடிகிறது. இடஒதுக்கீட்டின் காரணமாக தலித்துகள் மற்றும் இடைநிலைச் சாதிகளில் சிலர் இந்த வட்டத்திற்குள் நுழைய முடிந்தது. ஆனால் அவர்களின் மக்கள் தொகையை ஒப்பிடும்போது இது சொற்பமானதே. அதுமட்டுமின்றி, இந்த விகிதமும் தற்போது குறைந்து வருகிறது. இச்சூழலில், சாதியமைப்பிற்கு எதிராக ஒரு பொது முன்னணியை எப்படிக் கட்டி எழுப்புவது எனும் நடைமுறை சார்ந்த கேள்வி எழுகிறது.

புரட்சிகர பரப்புரைகள் மூலம் ஆதிக்க சாதி மற்றும் இதர சாதி ஏழை மக்களிடையே ஜனநாயக உணர்வை பரப்பாமல், பொதுவான பொருளாதார மற்றும் அரசியல் பிரச்சினைகளை முன்வைத்து அவர்களை ஒருங்கிணைக்காமல் இது சாத்தியமா? இந்த ஒருங்கிணைப்பு முன்னெடுக்கப்படாமல் புரட்சிகர அணிதிரட்டல் மற்றும் மூலஉத்தியுடன் கூடிய  ஒருங்கிணைந்த முன்னணியை கட்டியெழுப்புதல் சாத்தியப்படுமா? தலித்துகளை மட்டும் ஒருங்கிணைப்பதன் மூலம் சாதியை ஒழித்துவிட முடியுமா? உண்மையான விடுதலையைப் பெற்றிட முடியுமா?

மேலும் நாம் சிந்திக்க வேண்டியது என்னவென்றால், சில சிறப்புரிமைகள், நிவாரணங்கள் மற்றும் தலித் சாதியினருக்கான பாதுப்புகள் ஆகியவை ஒரு சில மாற்றங்களுக்கு உதவலாம் என்பது ஒருபுறம் ஆனால் தலித்துகள் மீதான ஒடுக்குமுறை, சமூக பாகுபாடு மற்றும் மிகவும் அவலத்துக்குரிய அவர்களது சமூக நிலைமையை மாற்றியமைத்தல், சாதியமைப்பை ஒழித்திடுதல்  என தலித் பிரச்சினைக்கு ஒட்டுமொத்தமாக முடிவு கட்டுதல் என்பது வேறானது. இடஒதுக்கீடு போன்ற திட்டங்கள் தலித்துகளின் விடுதலையை நோக்கியோ அல்லது சாதியை ஒழித்திடவோ வழிவகுக்குமா?  இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின் வரம்புக்குள் அத்தகைய சாத்தியங்கள் ஏதேனும் தென்படுகிறதா (நம் கண்முன் 62 வருட அனுபவங்கள் இருக்கிறது) அல்லது காலனியாக்கத்தின் கருவிலிருந்து பிறந்து, ஏகாதிபத்திய சகாப்தத்தில் வளர்ச்சி பெரும் - மிகுந்த வரையறைகளுடனும், பக்கச் சார்புகளுடநும் சிதைந்து போயிருக்கும் இந்திய முதலாளித்துவ ஜனநாயகத்தின் வரம்பிற்குள்ளிருந்து அது சாத்தியமா? கடந்த 6 பத்தாண்டுகளில் இடஒதுக்கீடின் மூலம் எத்தனை தலித்துகள் பயன்பெற்றுள்ளனர்? இதே ரீதியில் சென்றால், அவர்களது அவல நிலையை மாற்றியமைக்க இன்னும் எத்தனைக் காலம் பிடிக்கும்? இடஒதுக்கீடு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டபோது, பூர்ஷுவா ஜனநாயக உரிமையாக அது அப்போது பொறுத்தமாக இருந்தது, ஆனால் இப்போது அது பூர்ஷுவா ஜனநாயக உரிமை என்பதைக் காட்டிலும் பூர்ஷுவா ஜனநாயக மாயையை உருவாக்கக் கையாளப்படும் ஒரு கருவி ஆகிவிடவில்லையா? இடஒதுக்கீட்டின் மூலம் மேலெழுந்துவிட்ட, நகர மத்தியத்தர வர்க்கத்தின் ஓர் அங்கமாகிவிட்ட தலித் அறிவுஜீவிகள் கிராமங்கள் மற்றும் நகர தலித் பாட்டாளி வர்க்க நலனில் எந்த அக்கறையும் கொள்வதில்லை என்பதும், அரசாங்கம் அளிக்கும் சலுகைகளை அப்பிரிவு தலித்துகள் மட்டுமே அனுபவித்து வருகின்றனர் என்பதும் கவனிக்கப்பட வேண்டிய பிரச்சினையில்லையா? உண்மையில், சாதியமைப்பை எதிர்த்தாலும், சாதி ஒழிப்புக்கும், இடஒதுக்கீடு மற்றும் இந்திய அரசமைப்பின் வரம்புக்கு அப்பாற்பட்டு எந்த ஒரு திட்டத்தையும் சிந்திக்க அவர்கள் தயாராக இல்லை என்பதற்கும், தலித் இயக்கங்களின் கடந்தகாலம் குறித்தும், தங்களது தத்துவார்த்த அடிப்படை மற்றும் தங்களின் கோட்பாட்டாளர்களின் பாத்திரம் குறித்தும் எவ்வித ஆய்வுகளுக்கும் அவர்கள் தயாராக இல்லை  என்பதற்கும் அதுவே காரணம்........ 

நூல்: சாதியப் பிரச்சினையும் மார்க்சியமும்: தொடரும் விவாதம்


Dec 28, 2016

சாதியப் பிரச்சினையும் அதற்கான தீர்மானங்களும்: ஒரு மார்க்சியக் கண்ணோட்டம்

- ஆய்வுக் குழு, அர்விந்த் மார்க்சியக் கல்வியகம்

- ‘சாதியப் பிரச்சினையும், மார்க்சியமும்’ என்னும் தலைப்பில் நடத்தப்பட்ட அரவிந்த் நினைவு அறக்கட்டளையின் நான்காம் கருத்தரங்கில் (12-16 மார்ச் 2013, சந்திகர்) சமர்ப்பிக்கப்பட்ட தலைமையுரை.

இந்திய சமூகத்தை சுரண்டலற்ற சமூகமாய் மாற்றுவதற்கான பாதையில் சாதியப் பிரச்சினையை ஒதுக்கிவிட்டு புரட்சிகர செயல்திட்டங்களை வடிவமைத்திட முடியாது. நனவுபூர்வமான நடவடிக்கைகள் மூலம் முதலில் சமூக-அரசியல் தளத்தில் சாதி அமைப்பை ஒழித்திட வேண்டும், அதன் பின்னரே பல்வேறு பிரிவு மக்களை புரட்சிகரமாக ஒருங்கிணைக்க முடியும் என்னும் வாதங்களை விவாதத்திற்கு அப்பாற்பட்ட வகையில் நிராகரிப்பதற்கு போதுமான ஆதாரங்கள் உள்ளன. அதேபோல் பல்வேறு பிரிவு மக்களை புரட்சிகரமாக ஒருங்கிணப்பதும், புரட்சிகர நடைமுறையும் தொடங்கிவிட்டால் - அப்போக்கில் சாதியமைப்பு தாமாக ஒழிந்துவிடும் என்னும் வாதமும் தவறானது. ஆகவே இதுபோன்ற கேள்விகள் நம் விவாதங்களில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கவில்லை. சாதிய அடிப்படையிலான எண்ணற்ற ஒடுக்குமுறைகளை குறிவைப்பதோடு மட்டுமல்லாமல் அவ்வொடுக்குமுறைகளின் கடத்துனர்களாகவும், தரகர்களாகவும் இருக்கும் நிறுவனங்களைக் குறிவைத்துத் தகர்த்து மக்களை அணி திரட்டினாலன்றி பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சிக்கான ஆயத்த வழிமுறையானது முன்னேற முடியாது; சமூகப் பாகுபாட்டினால் துன்புறும் பல்வேறு வர்க்க மக்களை புரட்சிகரமாக ஒருங்கிணைப்பது சாத்தியமில்லை என்பதே எங்களது நம்பிக்கை.

அதேவேளை, புரட்சியை முன்னெடுக்கப் போகும் செயல்வீரர்கள் சாதியை ஒழித்திடுவதற்காக -நீண்டகாலம் பிடிக்கக்கூடியதென்றாலும் (நிச்சயமாக நீண்டகாலம் பிடிக்கும்)-வரலாற்றுப்பூர்வமான, விஞ்ஞானப்பூர்வமான, அறிவுப்பூர்வமான செயல்திட்டங்களை முன்வைக்க வேண்டும். பாட்டாளிவர்க்கத் தலைமையிலான அரசை நிறுவியபின்னர் உற்பத்தி உறவுகள் சோஷலிச முறையில் மாற்றும் நடைமுறையோடு கருத்தியல் மற்றும் கலாச்சார மட்டத்தில் புரட்சிகர நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும். அத்தோடு, சாதியமைப்பை முற்றிலுமாக ஒழித்திடும் வகையில் சோஷலிச முறையிலான சமூக-அரசியல்-கல்வி-கலாச்சார ஒருங்கிணைப்போடு படிப்படியாக முன்னேறும் நீடித்ததொரு நடைமுறையை அது கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பது தெளிவு.

இந்த ஆய்வுக் கட்டுரையில் எங்களது திட்டங்கள் குறித்து விரிவாகக் காணவிருக்கிறோம். அதுமட்டுமின்றி, நிலவும் தவறான, முழுமையற்ற, மேம்போக்கான, குழப்பவாதம் நிறைந்த திட்டங்கள் பற்றிய எங்களது கண்ணோட்டத்தையும் நாங்கள் முன்வைக்கவிருக்கிறோம்.


(நூலிலிருந்து முன்னோட்டம்....)