Aug 13, 2015

சிறுவர்களுக்கான பொருளாதாரக் கல்வி - மார்க்சின் மூலதனத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட பாடங்கள்








அரசியல் பொருளாதாரம் மற்றும் மார்க்சியப் பார்வியிலான திறனாய்வை விரும்பிப் படிப்பவர்கள் ரங்கநாயகம்மாவை அறியாமல் இருக்க முடியாது. நான் அவரது முக்கியமான சில கட்டுரைகளை மொழிபெயர்த்துள்ளேன். அதன் மூலம் அவரோடு எனக்குக் கிடைத்த நட்பும், அவரது எழுத்தின் மூலம் நான் பெற்ற அறிவையும் விளக்கிட சொற்கள் இல்லை. மூலதனம் பற்றியும் அரசியல் நிகழ்வுகளை, அரசியல் பொருளாதாரவாதங்களை மார்க்சியப் பார்வையில், மார்க்ஸ் எங்கல்ஸ்சின் எழுத்துக்களைக் கொண்டு எப்படி திறனாய்வு செய்வது என்பதை நான் ரங்கநாயகம்மாவிடமிருந்தே கற்றேன். கற்று வருகிறேன்.

அக்கல்வி அனைவருக்கும் கிட்ட அவரின் எழுத்துக்களை மொழிபெயர்த்து வருகிறேன்.

தற்போது ரங்கநாயகம்மாவின் சிறுவர்களுக்கான பொருளாதாரக் கல்வி - மார்க்சின் மூலதனத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட பாடங்கள் எனும் நூல் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்ப்பாகி வெளிவந்துள்ளது. இதற்காக வெகு நாட்கள் காத்திருந்தேன். அப்புத்தகத்தைப் பார்க்கும்போது அவ்வளவு சந்தோஷம் அடைந்தேன்.

கூடிய விரைவில் தமிழிலும் வெளிவரும். 11 அத்தியாயங்கள் வரை மொழிபெயர்த்துவிட்டேன். ரங்கநாயகம்மா எப்போதும் தன்னுடைய எழுத்துக்களை தங்கள் சொந்த பதிப்பகத்தில் மட்டுமே வெளியிட விரும்புவார். தமிழ் மொழிபெயர்ப்பும் அந்தப் பதிப்பகத்திலேயே வெளி வரும்.

ஆங்கிலத்தில் வாங்க விரும்புவோர்:
பி.ஆர்.பாபுஜி
ஸ்வீட் ஹோம் பப்ளிக்கேஷன்ஸ்,
ஹைதராபாத்.
எண்: 994823810
இமெயில்: brbapuji@gmail.com, kotravaiwrites@gmail.com

Economics for Children [Lessons based on Marx's 'Capital'] by Ranganayakamma, 472 பக்கங்கள் விலை 150/-

வங்கி விபரங்கள்

SWEET HOME PUBLICATIONS
CURRENT ACCOUNT NO. 62236646499.[11 digits]
STATE BANK OF HYDERABAD
KAVURI HILLS BRANCH
IFSC code: SBHY0021490. [11 digits]
Jubilee Hills post
HYDERABAD-500033

அச்சு அழகியல் என்பது முதலாளித்துவ சிந்தனை என்பது ரங்கநாயகம்மாவின் கராரான பார்வை. தேவையின்றி அது வாசகர்களுக்கு விலைச் சுமை என்று கருதுபவர். அதனால் புத்தக வடிவமைப்பில் மிக எளிய முறையையும் (ஆனால் அதிக நேரம் பிடிக்கக்கூடியது) சாதாரண காகிதமுமே அவர் பயன்படுத்துவார். அதுமட்டுமின்றி ஒரு சமூக பொறுப்புணர்வோடு புத்தகங்களை குறைந்த விலைக்கே எப்போதும் அவர்கள் விற்பனை செய்கிறார்கள்.

கண்டிப்பாக அனைவரும் படிக்க வேண்டிய புத்தகம் என்பதில் எனக்கு சந்தேகம் இல்லை. இனி எவரும் பொருளாதாரக் கல்வி கண்டு அஞ்சத் தேவையில்லை.


Aug 3, 2015

மதுவுக்கு எதிரான போராட்டம் எங்கள் உரிமை


மது வீட்டிற்கும் நாட்டிற்கும் கேடு என்றுதானே அரசு எல்லா மட்டத்திலும் விளம்பரம் செய்கிறது, பின்பு ஏன் மதுவிலக்கை அமல்படுத்தக்கோரும் போராட்டங்களை வன்முறையால் ஒடுக்க நினைக்கிறது? மதுவுக்கு பெரும்பாலான இளைஞர்கள், மாணவர்கள் அடிமையாகிவிட்ட நிலையில் மீதமிருக்கும் மாணவர்கள், மாணவிகள் மதுவுக்கு எதிராக போராடுவதைக் கண்டு மகிழ்ந்து அவர்களுக்கு துணை நிற்க வேண்டிய அரசும், காவல்துறையும் மாணவர்களை இப்படி அடித்து உதைத்து, இழுத்து, மாணவிகளை மானபங்கப்படுத்தி மதுப் பழக்கத்திற்கு ஆதரவாக நிற்பது ஏன்? எவரின் நலனுக்காக? இதற்குப் பெயர் மக்கள் ஆட்சியா?



கணவன்மார்களை குடி பழக்கத்திற்கு அடிமையாக்கி பெண்களின் தாலியை ஒரு கையால் பறித்துக்கொண்டு மறு கையால் பாலூட்டும் அறைகள் திறந்து என்ன பயன்? தாய்க்கும் சரி, சேய்க்கும் சரி போதிய ஊட்டச்சத்தும், பாதுகப்பான குடும்ப வாழ்வும் அமைய போதிய பொருளாதார உத்திரவாதமற்ற சூழ்நிலையில், கணவன்மார்கள் தங்கள் சம்பாத்தியம் மட்டுமல்லாது கடன் வாங்கி மதுக்கடைகளில் தஞ்சம் புகுந்து தம் குடும்பத்தாரை மீளாத் துன்பத்திலும், வறுமையிலும் தவிக்க விடும் நிலையில், தாய்மார்களுக்கு பால் சுரப்பதில்லை, கண்ணீர் மட்டுமே தாரை தாரையாக வழிந்தோடுகிறது. அதையும் மீறி தன் ரத்தத்தை பாலாக்கி தன் பிள்ளைகளை ஊட்டி வளர்ப்பவள் தாய் ஆனால் தமிழக முதலமைச்சர் அம்மாவோ அத்தகைய குடும்பங்களின் ரத்தத்தை உறிஞ்சி எவருக்குப் பால் வார்க்க நினைக்கிறார்?


எந்த ஒரு தாயும் தம் பிள்ளைகள் குடித்து சீரழிய வேண்டும் என்று எண்ண மாட்டாள். ஆனால், தமிழகத்தின் தாய் எல்லோரும் குடித்தே ஆக வேண்டும் என்று சொல்லாத குறையாக மதுவுக்கு எதிராகப் போராடும் இளைஞர்களை, முதியவர்களை, பெண்களை, அரசியல் கட்சித் தலைவர்களை, சமூக ஆர்வலர்களை அடித்து உதைத்து இதுவரை வரலாற்றில் அரங்கேறிடாத வன்முறையை ஏவுகிறார்.



ü  குடித்து விட்டு வந்து அடித்து சித்திரவதை செய்யும் கணவன்மார்களிடமிருந்து தம்மைக் காத்துக்கொள்ள, தம்மின் வாழும் உரிமையை நிலைநாட்டிட மதுவுக்கு எதிராகப் போராடும் உரிமை பெண்களுக்கு உண்டு.

ü  தனது சம்பாத்தியம் முழுவதையும் டாஸ்மாக்கில் தொலைத்துவிட்டு தமக்குப் போதிய உணவு, இருப்பிடம், கல்வி, மருத்துவம் இது எதையும் அளித்திட முடியாத தந்தையை மதுபோதையிலிருந்து மீட்டு தம் அடிப்படை உரிமைகளை உறுதி செய்வதற்காக மதுவுக்கு எதிராகப் போராடும் உரிமை குழந்தைகளுக்கு உண்டு.

ü  மது போதையில் தம் குடும்ப உறுப்பினர்களை துன்புறுத்துவதோடு, முதியவர்களான தம்மையும் துன்புறுத்தி, வீதியில் விடும் தம் மகனை மதுபோதையிலிருந்து மீட்க மதுவுக்கு எதிராகப் போராடும் உரிமை முதியோருக்கு உண்டு.

ü  தம் எதிர்காலம், நாட்டின் எதிர்காலம் எல்லாம் சீரழியக் காரணமாக இருக்கும் மதுவுக்கு எதிராகப் போராடும் உரிமை மாணவ, மாணவிகளுக்கு உண்டு.

ü  மக்களுக்குப் பணி செய்திடவும், பாதிக்கப்படுவோருக்கு நீதி பெற்றுத் தந்திடவுமே அரசியல் கட்சிகள் தோன்றுகின்றன. அதன் ஒரு பகுதியாக தமிழ்நாட்டையே போதை நாடாக மாற்ற நடக்கும் முயற்சியிலிருந்து தமிழ்நாட்டையும், தமிழ்நாட்டு மக்களையும் மீட்க மதுவுக்கு எதிராகப் போராடும் உரிமை அரசியல் கட்சிகளுக்கும், அரசியல் தலைவர்களுக்கும் உண்டு.

ü  மதுபோதையில் பெண்ணின் உடலை, சிறுமியின் உடலை, குழந்தையின் உடலை மிருகமென வேட்டையாடும் மனிதனை மது எனும் அரக்கனிடமிருந்து மீட்பதற்காக மதுவுக்கு எதிராகப் போராடும் உரிமை அனைத்து சமூக ஆர்வலர்களுக்கும் உள்ளது.

ü  மதுக் கடைகளில் பணிபுரியும் தொழிலாளர்கள் மீது நிகழ்த்தப்படும் உழைப்புச் சுரண்டலை ஒழித்திடவும், மதுவுக்கு அடிமையாகி வாங்கும் அந்த சொற்ப சம்பளத்தையும் டாஸ்மாக்கிலேயே தொலைத்துவிட்டு மனைவி, மக்கள், பெற்றோரின் பசியாற்றிட முடியாத அந்தத் தொழிலாளர்கள் மட்டுமின்றி, அனைத்து தொழிலாளர்களையும் மது போதையிலிருந்து மீட்க மதுவுக்கு எதிராகப் போராடும் உரிமை ஒவ்வொரு புரட்சிகர இடதுசாரி தோழர்களுக்கும் உண்டு.

ü  மதுவிலக்கை அமல்படுத்தக் கோரி தன் இன்னுயிர் நீத்த தோழர். சசிபெருமாள் அவர்களின் கனவை மெய்ப்பிக்கவும், அவரது மரணத்திற்கு நீதி கேட்டுப் போராடவும் தோழர் சசிபெருமாளின் குடும்பத்தாருக்கும், அவரது ஆதரவாளர்களுக்கும் உரிமை உண்டு.



ü  தமிழ்நாட்டின் பொருளாதார ஆதாரம் எனும் பெயரில் தனிநபர் பொருளாதாரத்தையும், அவர்களது வாழ்வாதாரத்தையும் நலிவடையச் செய்யும் தமிழக அரசின் மதுக்கொள்கைக்கு எதிராகப் போராடும் உரிமையும், கடமையும் ஒவ்வொரு குடிமகர்க்கும் உண்டு.

ü  திரு. வைகோ, திரு. திருமாவளவன் உள்ளிட்ட தோழர்கள், மாணவ மாணவிகள், பொது மக்கள்  மீதான அரசின் வன்முறையை வன்மையாகக் கண்டிப்போம்.

ü  நமது உரிமைகளை நிலை நாட்டுவோம், உரிமைகளுக்காகப் போராடுவோம், போராடும் மக்களுக்கு ஆதரவு தெரிவிப்போம். குடியரசைப் போற்றுவோம், குடிக்கச் சொல்லும் அரசுக்கு எதிராக ஒன்றிணைந்து செயல்படுவோம்.


Aug 2, 2015

மாவோயிஸ்ட் தலைவர் ஒருவரின் மகளிடமிருந்து உள்துறை அமைச்சருக்கு வலுவானதொரு பதில் கடிதம்


ஜூலை மாதம் முதல் வாரத்தில் கேரள உள்துறை அமைச்சரான திரு. ரமேஷ் சென்னிதாலா அவர்கள் இந்த வருடம் மே மாதத்தில் ஆந்திர காவல்துறையால் கைது செய்யப்பட்ட மாவோயிஸ்ட் தம்பதிகளான ரூபேஷ் ஷைனா அவர்களின் மகள்களுக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார்.

அத்தம்பதிகள் 10 வருடங்களுக்கும் மேலாக தலைமறைவு வாழ்க்கை வாழ்ந்து வந்தனர் என்றும் அவர்களுக்கு 19 வயதில் ஏமி என்ற மகளும், 10 வயதை நெருங்கும் சவேரா என்றொரு மகளும் உள்ளனர் என்றும்  காவல்துறையின் அறிக்கை தெரிவிக்கிறது.

தன்னுடைய கடிதத்தில், அமைச்சர் அவர்கள், பெற்றோரின் போதிய அரவணைப்பும், கவனிப்பும் கிடைக்காதவர்கள் என அக்குழந்தைகள் பற்றிய தன்னுடைய கவலையை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். மேலும் அதில் அவர், “அர்த்தமற்ற பிரச்சாரங்களுக்கும், வெற்று சித்தாந்தங்களுக்கும்” பலியாகிவிட வேண்டாம் என்று வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளார். அதுமட்டுமின்றி, தங்களுடைய படிப்பில் கவனம் செலுத்தி, “தேசத்தின் பொறுப்புமிக்க குடிமகர்களாக” உருவாகும்படி அறிவுரையும் வழங்கியுள்ளார்.

இதனைத் தொடர்ந்து, தற்போது ஏமி, ரூபேஷின் மூத்த மகள் உள்துறை அமைச்சருக்கு வெளிப்படையான ஒரு கடிதம் எழுதியுள்ளார். மேலும், அமைச்சரின் கடிதத்தில் கூறப்பட்டுள்ள கருத்துகளில் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத, அதேவேளை சங்கடத்தையும் தரக்கூடிய அம்சங்களுக்கு எதிர்வினை ஆற்றியுள்ளார் ஏமி. மத்யமம் எனும் மலையாள நாளிதழின் இணைய பதிப்பில் அக்கடிதம் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

அவனி செய்தி எனும் தளத்தில் அதன் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு வெளியிடப்பட்டுள்ளது, அதன் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு இதோ:

மதிப்பிற்குறிய உள்துறை அமைச்சர் அவர்களுக்கு,

எங்கள் மீது அனுதாபமும், கருணையும் பொழியும் உங்களது கடிதம் கண்டேன். இரண்டு பிள்ளைகளின் தகப்பனாராக, பெற்றோரின் போதிய கவனிப்பைப் பெறாத எங்கள் நிலை குறித்து மிகவும் அக்கறையோடு நீங்கள் கடிதம் எழுதியுள்ளீர்கள்.  உங்கள் அக்கறைக்கு நன்றி. இருப்பினும், கடிதத்தில் சில தவறான தகவல்கள், இணக்கப்பாடற்ற தன்மைகள் வெளிப்படுகின்றன. அதனால், எனது கருத்தைத் தெரிவிக்கும் வகையில் நான் ஒரு கடிதம் எழுத முடிவு செய்திருக்கிறேன்.

நானும் எனது தங்கையும் பெற்றோரின் போதிய கவனிப்பைப் பெறவில்லை என்று சொல்வது தவறான கருத்தாகும். நான் அறிந்த குழந்தைகளைவிட நாங்கள் எங்கள் பெற்றோரின் அதிகமான அன்பையும் கவனிப்பையும் பெற்றுள்ளோம். குழந்தையாக இருந்தபோதே எனது பெற்றோர் செல்லும் அனைத்து இடங்களுக்கும் நான் அவர்களோடு சென்றுள்ளேன். எனது ஐந்தாம் வயதில், அப்படி ஒரு பயணத்தின்போது, ஜனவரி 1ஆம் தேதி நீங்கள் துன்புறுத்திய ஆதிவாசி குடியிருப்பு ஒன்றில் தங்க நேர்ந்தது. அதுமட்டுமின்றி கொல்கத்தா, ரன்னி, மும்பை மற்றும் பெங்களூரு ஆகிய இடங்களுக்குப் பயணம் செய்தபோது பல்வேறு பண்பாட்டுச் சூழல்களையும், பிரச்சினைகளையும் அறிந்துகொள்ளும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. பரந்தளவிலான கண்ணோட்டத்தை வளர்த்துக்கொள்ள இப்பயணங்கள் எனக்கு உதவின. ஆனால், தற்போது நீங்கள் தலைமை வகிக்கும் காவல்துறையினர் எங்கள் வாழ்க்கையில் நுழைந்தபோது எல்லாம் மாறிப்போனது.

எனக்குப் பத்து வயதிருக்கும், அப்போது எனது தங்கை சவேராவுக்கு நான்கு வயது, காரணமேயின்றி எனது தயார் விசாரணைக் காவலுக்கென காவல்துறையினரால் அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். உங்கள் தரப்பினரின் தொடர் துன்புறுத்தலை சகிய முடியாமல் கேரள உயர் நீதி மன்றத்தில் தான் பார்த்து வந்த பணியை விட்டு விட்டு எனது தாயார் முழு நேர சமூகப் போராளி ஆனார். இப்படி ஒரு முடிவை எடுக்க காரணமாயிருந்த நிலைமைகள் குறித்து அப்போதைய முதல் அமைச்சர் வி.எஸ் அச்சுதானந்தன் அவர்களுக்குக் கடிதமும் எழுதினார். நீங்கள் தலைமை வகிக்கும் அந்தக் காவல்துறையே எங்களின் இந்த கல்வி பெற முடியாத நிலைக்குக் காரணம் என்பதை உங்களுக்கு மென்மையாக நினைவூட்ட விரும்புகிறேன்.

மேலும், உங்கள் கடிதத்தில், எப்படி நாங்கள் தவறாக வழிநடத்தப்படுகிறோம் என்றும் வருந்தியிருந்தீர்கள். அவர்களிடம் எச்சரிக்கையாக இருக்கும்படி வலியுறத்தவும் செய்துள்ளீர்கள். ஆனால் யதார்த்தம் அதுவல்ல. கைதுக்கோ, சோதனைக்கோ எவ்வித வாரண்டும் இன்றி காவல்துறையின் கூட்டம் ஒன்று எங்களது வீட்டின் முன் கதவை உடைத்து உள்ளே நுழைந்தது. என்னை அக்கூட்டம் அவமதித்துப் பேசியது. ஒருவேளை எனது தந்தை பிடிபட்டால் அவர் தலையில் பெரிய கல்லை போட்டு அடித்துக் கொல்வோம் என்று அவர்கள் என் ஐந்து வயது தங்கையிடம் கூறினர்.

இதுபோல் நிறைய கதைகள் உள்ளன… கலாச்சார முன்னணியினர் நடத்திய நிகழ்ச்சிக்கு நானும் எனது தங்கையும் சென்றபோது, நாங்கள் மாவோயிஸ்டுகள் என்று குற்றம் சாட்டப்பட்டு மஹிளா மந்திரில் அடைக்கப்பட்டோம். மேலும், என்னுடைய கற்பு குறித்து காவல்துறையினர் கேள்வி எழுப்பினர்: “நான் கன்னித்தன்மையோடு இருக்கிறேனா? என்னுடைய கன்னித்திரை கிழியாமல் இருக்கிறதா?” போன்ற கேள்விகள் மூலம் அதனை அறிய விரும்பினர்.

ஒரு காவல்காரர் என்னுடைய முகநூல் கணக்கின் கடவுச்சொல்லை அறிய விரும்பியபோது, ஒரு மூத்த அதிகாரியின் முன்புதான் என் முகப்புத்தகத்தை நான் திறந்துகாட்ட இயலும் என்று சொன்னேன். அதற்கு அவர், நான் இணங்கவில்லையென்றால் வெளியுலகையே பார்க்க முடியாது என்று எச்சரித்தார். மஹிளா மந்திரில் இரவு முழுவதும் தொண்டை வற்ற அழுதுகொண்டே இருந்த என் தங்கைக்கு உங்கள் பதில் என்ன?

கலாச்சார முன்னணியினர் எங்களைக் கடத்திச் சென்றதாக உண்மைக்குப் புறம்பாக குற்றம் சாட்டப்பட்டு அவர்கள் மீது வழக்குகள் தொடரப்பட்டன. நாங்கள் கடத்தப்படவில்லை என்று மீண்டும் மீண்டும் கூறிய பின்னரும் இது நடந்தது. உங்கள் காவல் படையினர் சட்டவிரோத நடவடைக்கை தடுப்புச் சட்டத்தின் உதவியோடு கட்டவிழ்த்துவிட்ட அட்டூழியங்கள்தான் எங்களது வாழ்வை நரகமாக்கியது. அப்போதுதான் இந்த ஜனநாயகம் எப்படிப்பட்ட தவறான நம்பிக்கைகள் மீது கட்டியெழுப்பப்பட்டுள்ளது என்பதை எங்கள் வாழ்வில் நாங்கள் எதிர்கொண்ட தொடர் துன்புறுத்தல்கள் உணர்த்தின. என் பெற்றோர் ஏற்றுக்கொண்ட சித்தாந்தங்கள், அவர்களின் போராட்டங்கள் சரியானதே என்பதை காவல் துறையின் மக்கள் விரோதக் கொள்கைகளே எனக்கு உணர்த்தின.

பெற்றோரின்றி நாங்கள் வளர்ந்ததற்காக கவலைப்படுவதற்கு நேரம் எடுத்துக்கொண்ட உங்களால், ஒவ்வொரு வருடமும் அட்டப்பாடியில் இறந்து பிறக்கும் 150 குழந்தைகளை எப்படி புறக்கணிக்க முடிகிறது?

எண்டோ சல்ஃபான், பிளச்சிமட, அரிப்பா, கத்திகுடம் மட்டும் அல்லாது இன்னும் நிலத்துக்கான பல போராட்டங்கள் கேரளாவை ஒரு வெகுஜன இயக்க பூமியாக மாற்றியுள்ளது.

இந்த நிலங்களிலும் குழந்தைகள் பிறக்கின்றனர், நீங்கள் ஏன் அவர்களைக் கண்டுகொள்வதில்லை?

ஆரம்பப் பள்ளியில் சேரும் பெரும்பாலான பழங்குடியினரின் பிள்ளைகள் உயர் நிலை படிப்பைத் தொடரமுடியாமல் வெளியேறுகின்றனர். அவர்களில் நான்கில் மூன்று பேர் மேல்நிலைக் கல்வியை எட்ட முடிவதில்லை. இந்தத் தோல்விகளை நீங்கள் புறந்தள்ள முடியுமா? கல்வித்துறை தனியார்மயமாக்கப்பட்டுவிட்டதால் ஆயிரக்கணக்காணோர் கல்விக் கடன் பெற முடியாமல் தற்கொலை செய்துகொள்ளும் நிலை உள்ளது.

அவர்களை ஏன் நீங்கள் கண்டுகொள்வதில்லை?

உங்கள் கடிதத்தில், அழிவல்ல ஆக்கமே நமக்குத் தேவை என்று கூறியுள்ளீர்கள். சுவாரசியம் தரும் வகையில், என் தந்தை சென்ற வருடம் உங்களுக்கு எழுதிய ஒரு கடிதத்தை நான் படிக்க நேர்ந்தது. நிலமற்ற பழங்குடியினரின் பிரச்சினைகளை புரிந்துகொள்ளுமாறு அவர் அதில் வேண்டியுள்ளார். அவர்களின் உற்பத்திக்கு கிடைக்கும் விலையானது சவப்பெட்டிக்கு அறையப்படும் ஆணி போன்றது என்றும் கூறியுள்ளார். அரசாங்கத்தின் மக்கள் விரோத கொள்கைகளினால் சித்திரவதைக்கு உள்ளாகும் பழங்குடியினர் பற்றியும், ஏழை விவசாயிகள் பற்றியும், நலிந்து போகும் அவர்களின் வாழ்க்கை குறித்தும் நான் படித்திருக்கிறேன். ஆனால் அப்பிரச்சினைகளை காது கொடுத்துக் கேட்கவும்கூட  நீங்கள் தயாராக இல்லை.

என் பெற்றோரை வீணர்கள் என்று நீங்கள் குற்றம் சாட்டுகிறீர்கள், ஆம் உங்களுக்கும் உங்களுக்கு முன்பு பதிவியிலிருந்தோருக்கும் அவர்கள் நிச்சயம் வீணர்களே. முந்தைய காலங்களில் காலனியத்தை எதிர்த்த பகத் சிங், சுபாஷ் சந்திர போஸ் மற்றும் பலர் வீணர்கள் என்றே அழைக்கப்பட்டனர். ஜனநாயக விரோத சட்டங்களாலும், இருண்ட நிலவறைகளில் அடைக்கப்பட்டும் அத்தகைய போராளிகள் தண்டிக்கப்பட்டனர். இன்றைக்கு என்னுடைய பெற்றோரையும் நீங்கள் அதே முறையில் கையாள்கிறீர்கள். ஆனால், ஏழ்மையில் உழலும் பெரும்பாலான எமது மக்கள் என் பெற்றோரை வீணர்கள் என்று பார்ப்பதில்லை. உங்களது முயற்சிகளைக் காட்டிலும் எனது பெற்றோரின் போராட்டங்கள் அவர்கள் மத்தியில் பலமான அதிர்வுகளை ஏற்படுத்துகின்றன. எங்கள் பெற்றோர் ஒன்றும் எவரையும் ஏமாற்றி பணம் சம்பாதித்து தங்கள் எதிர்காலத்தை வளமாக்கிக்கொள்ளப் போராடவில்லை மாறாக, கேரளாவின் ஏழை மக்களின் வாழ்வை உயர்த்திடவும், இந்த நாட்டைக் காக்கவுமே அவர்கள் போராடினர். என் பெற்ரோரின் போராட்டம் மக்களுக்கானது.


http://avaninews.com/article.php?page=43

Jun 3, 2015

பெண்ணுக்கழகு



அழகு என்ற சொல்லுக்கு பால் அடையாளம் இல்லை. எனினும், சமூகத்தில் அது பெண் பாலினச் சொல்லாக மாற்றப்பட்டுவிட்டது. ஒரு பெண்ணைப் பற்றி அறிமுகம் செய்ய வேண்டுமெனில் அவள் நல்ல அறிவானவள் என்று சொல்லக் கேட்பது அரிதுலும் அரிது. அவள் அழகானவள், சுமாராக இருப்பாள், குண்டாக இருப்பாள் என்பன போன்ற அங்க வரையறைகளே பெண்ணுக்கு அடையாளம்.  ஆனால் ஆணைப் பற்றி சொல்ல – தொழில், கல்வி, அறிவு, வம்சாவளி போன்றவை முன்னிறுத்தப்படும்.

அழகொன்றே பெண்ணின் அடையாளம் என்ற கருத்து பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக நிலைபெற்றுவிட்டது. அதன் விளைவாக அக்கருத்துப் பள்ளத்திலிருந்து மீளமுடியாதவர்களாகிப் போனார்கள் பெண்கள். இதுவரை ஆணுக்கான நுகர்வுப் பொருளாய் பெண்ணை தாரைவார்த்து வந்த அக்கருத்தியலானது இன்றைக்கு அழகு சாதன நுகர்வுப் பொருள்களுக்கான சந்தை இலக்காய் பெண்ணை மாற்றி வைத்திருக்கிறது.  ஊடகங்களில் எங்கெங்கு காணினும் அழகிப் போட்டிகள், அழகு சாதனக் குறிப்புகள், தோல், நிறம், முடி, நகம், உடல் எடை… இத்யாதி பற்றிய மருத்துவக் குறிப்புகள். எந்நேரமும் பெண்கள் தங்கள் அழகு பற்றிய கவலையிலே மூழ்கியிருக்க வேண்டும். பெண்களின் கைப்பையில் என்ன இருக்கும் மேக்கப் சாதனங்கள்தானே என்று ஆண்கள் ஏளனம் பேசுவதை நாம் கேட்பதுண்டு. ஆனால் அத்தகைய ஆண்கள்தான் ‘அழகற்ற’ எந்தப் பெண்ணையும் ‘சப்பை ஃபிகரு’, ‘கேவலமான ஃபிகரு’ என்று பெருந்தன்மையோடு அவமானப்படுத்துகின்றனர்.

பெண்களுக்கு அதீத அழகுணர்வு இருக்கிறது. இதை யாரும் மறுக்கவில்லை. அதே அளவு ஆண்களுக்கும் இருக்கிறது. ஆனால் ‘அழகற்ற’ பெண்ணுக்கு எதிர்காலமும், வாய்ப்புகளும், பெரும் சவாலுக்குறியது. ஆண்களுக்கு பெரும்பாலும் அப்படியில்லை. பெண்ணை வெறும் போகப் பொருளாக பாவிக்கும் இந்த ஆணாதிக்க சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்புகளே பெண்களின் அழகுப் பைத்தியத்திற்குக் காரணம். நிறுவனங்களின் வாயில்களில், அழகான பெண்கள் வேலைக்குத் தேவை எனும் பெயர் பலகையைக் கண்டிருப்போம், அழகான ஆண்கள் தேவை என்று கண்டிருக்கிறோமா?

பெண்ணுக்குத்தான் அழகு பற்றிய எத்தனைக் கவலைகளை இந்த அழகு சாதன நிறுவனங்கள் திணிக்கின்றன. பரு, நிறம், சுருக்கம், கரு வளையம், பளபளப்பு, கை கால், அக்குளில் முடிப் பிரச்சினை, தூசு, மாசினால் சருமப் பிரச்சினை, குதிகால் வெடிப்பு, அங்க அளவு, முடி, கண்ணின் கருவிழி நிறம், கண்ணாடி அணிதல் இப்படி அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம். இதனால் தாக்கம் பெற்று பெண்கள் கடும் மன உளைச்சலுக்கு உள்ளாகின்றனர். ஒருபுறம் தங்கள் அழகை மேம்படுத்திக்கொள்ள பெண்கள் தீவிரமாகப் போராட விளம்பரங்கள் நிர்பந்திக்கையில், அழகிற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் அல்லது தன் அழகை முன்னிறுத்தும் பெண்கள் பற்றிய தவறான - திமிர் பிடித்தவள், ஒழுக்கம் கெட்டவள், நம்பிக்கைக்குறியவள் அல்ல என்பன போன்ற - கருத்துகளை பரப்பும் வேலையை திரைப்படங்களும், வேறு சில சமூக மட்டங்களும் செய்கின்றன. பெண்கள் இருதலைக் கொள்ளி எறும்புகளாய் சிக்கித் தவிக்கின்றனர்.


அழகு மட்டுமிருந்தால் போதும் பெண்கள் வானையே எட்டிவிடலாம், முக்கியமாக பெரும் பணக்காரியாகலாம், சாலையில் நடந்துபோகும்போது ஒரு திரைப்பட இயக்குனர் அல்லது விளம்பர இயக்குனர் கண்ணில் பட்டு ஒரேநாளில் நட்சத்திரமாகி விடலாம், இன்னும் உச்சபட்சமாக ஓட்டப்பந்தயத்தில் வெல்லக்கூட அழுகிருந்தால் போதும் என்கிற அளவுக்கு வியாபார நிறுவனங்கள் நம்மை முட்டாள்களாக்குகின்றன. இக்கருத்தை ஆழமாகப் பரப்பப் பயன்படும் உத்திகளில் ஒன்று அழகிப் போட்டியாகும்.

அழகிப் போட்டிகள் மூலம் பெண் உடல் மேலும் மேலும் பாலியல் பண்டமாக்கப்படுகிறதே தவிர எந்த விதத்திலும் அது பெண்களின் விடுதலைக்கு வழிவகுப்பதில்லை. உலக அழகிப் போட்டிகள் போன்றவை உண்மையில் பெரும் அரசியல் உள்நோக்கமுடையது. அழகுசாதனப் பொருட்கள், ஆடை அலங்கார நிறுவனங்கள், அழகான உடல் பராமரிப்புக்கான உணவு தயாரிக்கும் நிறுவனங்களின் ஆதாயத்திற்காக நடத்தப்படுபவை. முதலாளித்துவ நுகர்வு கலாச்சார வேட்டையின் வலைவீச்சுகளில் ஒரு பகுதி அது. எந்த நாட்டின் பெண் அப்பட்டத்தை வெல்ல வேண்டும் என்பது உட்பட அனைத்திலும் சந்தை அரசியல் நிறைந்துள்ளது. வெல்லும் அழகிகளைக் கொண்டு தமது அழகு சாதனப் பொருட்களை அந்நாட்டில் சந்தைப்படுத்து எளிமையானது.  கிரிக்கெட் விளையாட்டைப் போல் அந்தந்த நாட்டின் தேசிய உணர்வை அல்லது இன உணர்வை பகடைக்காயாய் கொண்டு செல்வாக்குச் செலுத்தி  மக்களின் ஆதரவைப் பெற அவர்களையும் ஓட்டெடுப்பில் பங்கெடுக்கச் செய்து தம் சரக்குகளுக்கான ஆதரவை வெகு தந்திரமாக அவை நிலைநாட்டிக்கொள்கின்றன. இதில் சமீபத்திய பகடைக்காய் தமிழ் இன உணர்வு, முதன் முதலில் ஒரு தமிழ் பெண் உலக அழகி ஆகும் வாய்ப்பு, தமிழ் பெண்ணுக்கு வாக்களியுங்கள் எனும் அறைகூவல்கள். ஒரு இனத்தின் உயர்வுக்கும், விடுதலை போராட்டத்திற்கும் அடையாளமாக அழகு எதற்காகத் தேவைப்படப் போகிறது? அல்லது உலக அழகிகள் இதுவரை சாதித்ததுதான் என்ன? மானுட விடுதலைக்கான போராட்டத்தில் அவர்கள் ஆற்றிய பங்குதான் என்ன?

அழகு பற்றிய வியாபாரிகளின் அக்கறையில் சருமத்திற்கு அடுத்ததாக இடம்பிடிப்பது மயிர் பிரச்சினை. அதற்குத் தீர்வாக சந்தையில் இன்றைக்கு எத்தனை எண்ணை நிறுவனங்கள் தோன்றிவிட்டன. ஏதோ ஒரு எண்ணை 200 மில்லி 400 ரூபாய் என்று சொல்லக் கேள்வி. ஆனால் நம் வீட்டு தாய்மார்கள் தோட்டத்தில் அல்லது சாலையோரத்தில் கிடைக்கும் எளிய மூலைகை இலைகளைப் போட்டு காய்ச்சிக் கொடுக்கும் எண்ணைக்கு 50 ரூபாய் கூட செலவாகாது. இப்படி ஒவ்வொரு அழகு சாதனப் பொருளகளிலும் அடிக்கப்படும் கொள்ளை இலாபம் அநியாயமானது. ஆனால் உண்மை என்னவெனில், உடலின் எந்தவொரு பிரச்சினையும் ஆரோக்கியத்தோடு தொடர்புடையது, அதாவது உடலின் வளர்சிதை மாற்றத்தோடு தொடர்புடையது. உடல் உறுப்புகளை, குறிப்பாக வயிற்றை சுத்திகரிப்பது அல்லது வாழ்க்கை முறையை இயற்கையோடு இயைந்த வகையில் பராமரிப்பதோடு தொடர்புடையது. மேல்பூச்சுகள், எண்ணைகள் எந்த வகையிலும் அதற்கு தீர்வாக அமையாது. மேலும், பொருள் இழப்பைக் காட்டிலும், அவை ஏற்படுத்தும் மன சஞ்சலங்கள், ஆபத்தான கருத்தியல்களே நமக்கு கவலை அளிக்கின்றன.

அழகு சாதன நிறுவனங்களின் பிரச்சாரத்தில் மற்றொரு ஆபத்தான பிரச்சினை என்னவெனில் அதன் பாலினவாதமாகும். ஆண் உடலின் இயற்கையான தோற்றத்தை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளும் ஆணாதிக்கச் சமூகமானது பெண் உடலை தம் விருப்பத்திற்கேற்ப மாற்றி அமைப்பதிலேயே குறியாய் இருக்கிறது. உதாரணமாக, உடலில் முடி முளைப்பதென்பது இயற்கையான ஒன்று ஆனால் அதை மழிக்கச் சொல்லி பெண்கள் ஏன் நிர்பந்திக்கப்படுகிறார்கள். கால்களில் முடி தெரிய ஆண்கள் ஷார்ட்ஸ் அணிகையில், அத்தகைய உடை அணிய வேண்டுமானால் பெண்கள் தங்கள் கால்கலை மழுமழுப்பாக வைத்திருக்க வேண்டும், அக்குளில் முடியை சிரைக்க வேண்டு்ம், (வில் போல்) புருவம் மழிக்க வேண்டும், உதட்டுச் சாயம் பூச வேண்டும், மேல் உதட்டில் முளைக்கும் மீசை மயிர்களை மழிக்க வேண்டும், இமைமயிர்களை விரைப்பாக்க வேண்டும், முடிக்கு இஸ்திரி போட வேணடும்…. நகச் சாயம் பூச வேண்டும்…  பெண்களே ஏன் நமக்கு இத்தனை கட்டளைகள். முதலாளித்துவ ‘கண்டுபிடிப்புகளின்’ விளைவாக ஆண்களுக்கும் அத்தகைய நிர்பந்தங்கள் இப்போது வரத் தொடங்கிவிட்டன எனினும், இன்னும் அது எழுதா விதியாக்கப்படவில்லை. ஆண் எப்படி இருந்தாலும் திருமண சந்தையில் அவன் விலை போவான்.

அழகு என்றால் என்ன? எவர் அதை வரையறுப்பது எனும் கேள்வியை எழுப்புங்கள். நம் இயல்பான தோற்றத்தை ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இருக்காத ஒருவருக்காக நாம் ஏன் வருந்த வேண்டும்? நம்மை ஏன் மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும்? ஏன் அடிமைகளாக வேண்டும்?

அழகென்பது தனித்தன்மையில் இருக்கிறது, ஒப்பனை என்பது அத்தனித்தன்மையைக் கொன்று சாயம் பூசப்பட்ட பொதுச் சுவர் போல் நம் முகங்களை மாற்றுகிறது. தனித்தன்மை என்பது அறிவில் இருக்கிறதே ஒழிய முகத்தில், உடலில் இல்லை. இந்த சமூகத்தில் பெண் பாலினத்தின் இடம் என்ன? எவர் நம்மைக் கட்டுப்படுத்துகின்றனர்? அதற்குக் காரணமான சமூக அமைப்பு யாது என்பது பற்றிய அறிவே இன்றைக்குப் பெண்களுக்குத் தேவை.

வெளித்தோற்ற ரீதியான அழகு விதியானது உண்மையில் நம்மை அவமானப்படுத்தும் ஒரு விதியாகும். அது நம் தன்னம்பிக்கையைக் குலைக்கிறது. தன்நம்பிக்கையே சுயமரியாதையின் ஊற்று. சுயமரியாதை என்பது சுயத்தின் வெளிப்பாடு. அழகுணர்ச்சி சுயத்தைக் கொல்கிறது, பெண்களை வெறும் சதைப் பிண்டங்களாகக் கருதச் செய்கிறது. ஆண்களுக்கான பாலியல் பண்டமாக நம்மை நிர்ணயிக்கிறது என்பதை பெண்கள் உணர வேண்டும்.

அழகு என்பது இன்றைக்கு ஒரு வியாபாரச் சரக்கு. ஒன்று நாமெல்லாம் அதற்கான பரிசோதனை எலிகள் அல்லது சந்தை இலக்கு. நம் சருமங்கள் மீதும், நம் உடல் மீதுமல்ல அவர்களுக்கு அக்கறை, நம்மிடம் இருக்கும் பணத்தின் மீதே அவர்களுக்கு அக்கறை. நாம் எவ்வளவுக்கெவ்வளவு சிந்திக்க மறுக்கின்றோமோ அவ்வளவுக்கவ்வளவு அவர்களுக்கு இலாபம். சரி அப்படியென்றால் எதுதான் பெண்ணுக்கழகு? அழகென்பது ஒரு கருத்து. அது வெறும் சொல். அதைப் பெண்களுக்கான கட்டளையாக்கியது ஆணாதிக்கச் சமூகமும், அதன் பாதுகாவலரான பொருளாதார அமைப்பும். உண்மையில், பெண் உடலைக் கட்டுப்படுத்தும் ஆணாதிக்க விதிகளை ஒழித்தலே பெண்ணுக்கழகு.

நன்றி: உயிரோசை

image source: http://economydecoded.com/2015/02/beauty-consumerism-ugly-truth.html 

May 3, 2015

பெண்ணின் கருப்பை உரிமையும் ஆணாதிக்க அதிகாரமும்


இந்தியானாவில் வாழும் பூர்வி பட்டேல் எனும் பெண்ணுக்கு, சிசுக்கொலை குற்றத்திற்காக 20 ஆண்டுகள் சிறைவாசம் என வழங்கப்பட்டுள்ள தண்டனையானது பெண்ணின் கருப்பை உரிமை, பிள்ளை பெறும் உரிமை பற்றிய விவாதங்களுக்கான அவசியத்தை மீண்டும் வலியுறுத்தியுள்ளது. அப்பெண்ணுக்கு இழைக்கப்பட்டுள்ள அநீதியானது உலகளாவிய அளவில் பெண் உரிமை ஆர்வலர்களிடையே பெரும் கொந்தளிப்பையே ஏற்படுத்தியுள்ளது.

தனக்கு கருக்கலைப்பு நடந்துவிட்டதாகக் கூறி பூர்வி பட்டேல் கடந்த ஜூலை மாதத்தில் மருத்துவ உதவி நாடியுள்ளார். குழந்தை இறந்து பிறந்ததாகவும், என்ன செய்வதென்று தெரியாத நிலையில் அவர் அவ்வுடலை ஒரு பையில் போட்டு குப்பைத்தொட்டியில் போட்டுவிட்டதாகவும் தெரிவித்துள்ளார். காவல் துறையினர் அவ்வுடலைக் கண்டுபிடித்து எடுத்ததோடு, சுயமாகக் கருக்கலைப்பு செய்துகொள்ள பூர்வி சில மருந்துகளை இணையம் வழியாக வாங்கியதையும், “இப்போதுதான் குழந்தையைத் தொலைத்தேன்” என்று அவர் தனது நண்பருக்கு அனுப்பிய குறுஞ்செய்தியையும் கண்டுபிடித்தனர். இதனடைப்படையில் குழந்தைப் புறக்கணிப்பு மற்றும் சிசுக்கொலை குற்றங்களுக்காகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு கைது செய்யப்பட்டார். தற்போது அவர் செய்தது குற்றமே என தீர்ப்பாகி 20 ஆண்டுகால சிறைத் தண்டைக்கும் உள்ளாகி இருக்கிறார். சிசுக்கொலைக்காக சிறைத் தண்டனைப் பெற்ற முதல் பெண்மணி அவர்தான் எனும் செய்தியும் குறிப்பிடத்தக்கது.

தான் சிசுக்கொலை செய்யவில்லை, குழந்தை இறந்தேதான் பிறந்தது என்பது பூர்வி பட்டேலின் வாக்குமூலம். குழந்தை உயிருடன்தான் பிறந்தது என்றும், அவர் ஏற்கனவே கருக்கலைப்புக்கு முயன்று அது தோல்வியுற்றதால் சுசுவைக் கொண்றார் என்றும் அரசு தரப்பு வாதங்கள் முன்வைத்திருக்கிறது. ஆனால் குழந்தை உயிருடன்தான் பிறந்தது என்பதற்குப் போதுமான மருத்துவ ஆதாரங்கள் வைக்கப்படவில்லை என்பது ஒருபுறம் இருக்க, சட்டம் அனுமதிக்கும் கருக்கலைப்பு காலமான 23-24 வாரம் எனும் காலத்திற்குப் பிறகு பூர்வி கருக்கலைப்புக்கு முயன்றார் என்பதும் குற்றமாகி உள்ளது. ஆனால் அவர் 25 வார கர்ப்பகாலத்தில் இருந்தார் என்றும் வாதிடப்படுகிறது.

இதற்கும் அப்பால் சட்டத்தில் உள்ள முரண்களும் விமர்சனத்திற்குள்ளாகியிருக்கிறது. உதாரணமாக, குழந்தை புறக்கணிப்பு என்பது உயிருடன் பிறந்த குழந்தையை புறக்கணிப்பது என்பதாகும், ஆனால் மற்றொரு குற்றமான சிசுக்கொலை என்பது கருக்கொலை என்பதாகும் என்றும், அப்படியிருக்கையில் இறந்து பிறந்த ஒரு குழந்தையை ஒருவர் எப்படி புறக்கணிக்க முடியும் எனும் கேள்விகள் எழுப்பப்பட்டுள்ளன. சட்டங்களில் உள்ள முரண்கள் மற்றும் குறைபாடுகள் நாம் அறிந்ததே.

இவ்வழக்கையொட்டி பெண்ணியவாதிகள் முன்வைக்கும் கேள்விகள் முக்கியமானவை. ஒரு பெண்ணின் கருப்பை உரிமை மற்றும் பிள்ளை பெறும் உரிமை பற்றியும்,  பெண் உடல் மீதான ஆணாதிக்க அதிகாரம் குறித்தும் முன்வைக்கப்படும் வாதங்கள் அவை. இச்சமூகத்தில் பெண் தன் உடல் மீது எவ்வித உரிமையும் அற்றவளாக்கப்பட்டுவிட்டாள். பெண்மை எனும் பண்பு விளக்கமும், பெண்மைக்குறிய இலக்கணங்களும் பெண்ணின் உடல் மீதான கட்டுப்பாட்டு விதிகளே அன்றி அவை உடல்ரீதியானப் பண்புகள் அல்ல. அதேவேளை ஆண்மை என்பது உடல்ரீதியான பண்புகளாகவும், ஆண்மைக்குறிய இலக்கணமானது ஆளுதலுக்குறியதாகவும் உள்ளன. ஆண்மை என்பது பலம், பெண்மை என்பது பலவீனம்; ஆண்மை என்பது பெருமை, பெண்மை என்பது சிறுமை எனும் அடையாளங்களாக விரிந்து ஆண்மை என்பது அதிகாரம், பெண்மை என்பது கட்டுப்படுதல் எனும் எழுதா விதியாக நிலைபெற்றுள்ளது.

“பெண் என்றால் கருப்பை”, “பெண் என்பவள் சுரப்பிகள் கொண்டு சிந்திப்பவள்” போன்ற பேச்சுகளை சுட்டிக் காட்டும் சிமோன் தே பொவ்வா அவர்கள் மேலும் சில ‘பிரபல தத்துவவாதிகளின்’ ‘நற்பேச்சுகளையும்’ சுட்டிக்காட்டுகிறார்: குணத்தில் குறைபாடுடையவளாதலால் ஒருவள் பெண்ணாகிறாள் என்றார் அரிஸ்டாட்டில், பெண் என்பவள் குறைபாடுடைய ஆண் என்பது புனித தோமையரின் விளக்கம்.

இவ்வாறாக ஆணை வைத்தே பெண் என்பவள் விளக்கப்படுகிறாள். அதனால் ஆண் உயர்வானவனாகவும், பெண் தாழ்வானவளாகவும் மாற்றப்படுகிறாள். குடும்பம் எனும் அமைப்பின் மூலம் வம்ச விருத்தி என்பதே ஆண் பெண் உறவின் பிரதான நோக்கமாக  நிறுவப்பட்டுள்ளது. மனித இன விருத்திக்கு ஆண் பெண் இணை சேருவது அவசியமெனினும், இயல்பாக (இருந்த) இருக்க வேண்டிய உறவானது காலப்போக்கில் உற்பத்தி உறவுகளின் வளர்ச்சிக்கு ஏற்ப அமைப்புரீதியான கட்டுப்பாடுகள்  நிறைந்த ஒன்றாகிப் போனது. எப்படி உற்பத்தி சாதனங்கள் அனைத்தும் அபகரிப்பு நடவடிக்கைகளால் தனியுடமையானதோ அதேபோல் பெண்ணும் தனியுடமை ஆக்கப்பட்டாள். தனியுடமை உற்பத்தி முறையில் வேலைப்பிரிவினையின் அடிப்படையில் ஆண் தலைமை நிலை பெற்றான். இது தந்தை வழிச் சமூகம் அல்லது ஆணாதிக்கச் சமூகம் எனப்படுகிறது.

உற்பத்தி சாதனங்கள் ஆணின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் போனது போல் பெண்ணின் மறுஉற்பத்தி சக்தி மீதும் ஆண் அதிகாரம் பெற்றவனானான். அதற்கேற்ற திருமண விதிமுறைகள், ஒழுக்க விதிமுறைகள், அமைப்புகள் உருவாயின. உற்பத்திக்குத் தேவையானவற்றை கொடுப்பவன் (அபகரிப்பு மூலம் தன் உடைமயாக்கிக் கொண்ட சாதனங்களைக் கொண்டு)அதிகாரம் படைத்தவனாகவும் பெறுபவன் (அந்நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டவன்) அடிமையாகவும் மாற்றப்பட்டான். பெறுபவன் தனது வாழ்வாதாரத்திற்காக உழைப்பது போக கொடுப்பவனின் (அவன் எந்த உடல் உழைப்பையும் செலுத்தாத நிலையில்) செல்வச் சேகரிப்பிற்காகவும் உழைக்க வேண்டும் என்பதே இவ்வுற்பத்தி முறையில் உள்ள முரண்பாடு மற்றும் பிரச்சினை. அதேபோல் ஓர் உயிர் உருவாக வித்தைக் கொடுக்கும் ஆண் அதிகாரம் படைத்தவனாகவும், அதனை தன் உடலுக்குள் பெற்று உயிர் வளர்த்து முழுமையடைந்த ஜீவனாக பெற்றெடுக்கும் பெண் அடிமையானாள். இந்த மறு உற்பத்தியில் ஆணின் பங்கு பகுதியளவுதான் எனினும், கொடுக்கும் இடத்தில் அவன் இருப்பதால் – அதாவது ஓர் உயிர் உருவாகத் தேவைப்படும் வித்தை தன் உடலிலிருந்து பிற உடலுக்குக் கொடுப்பதால் அவன் சக்தி வாய்ந்தவனாக, உயர்ந்தவனாகக் கருதப்படுகிறான். அதேவேளை உயிர் உருவாகத் தேவைப்படும் கருமுட்டை பெண் உடலில்தான் உள்ளது என்றாலும், அது முழுமையடைய ஆணின் வித்து தேவை, அதாவது இரு உயிர்களின் கூட்டிணைவில் மட்டுமே ஓர் உயிர் உருவாகும். இது ஒரு இயற்கையான ஏற்பாடு என்பதை சௌகரியமாக புறம்தள்ளிவிட்டு ஆணாதிக்கமானது பெண்ணின் கருப்பை மீது அதிகாரத்தை வளர்த்துக்கொண்டது. பெண்ணை வெறும் பிள்ளை பெரும் இயந்திரமாக மாற்றியும் வைத்துள்ளது.

இவ்வாறெல்லாம் பெண்ணியவாதிகள் விளக்கும்போதும், தங்கள் உடல் மீதான ஆணாதிக்க அதிகாரத்தை முறியடிக்க முனையும்போதும் பெண்கள் பல்வேறுவிதமான எதிரிவினைகளை முன்னெடுக்கின்றனர். ‘எங்கள் கருப்பை எங்கள் உரிமை, பிள்ளை பெறும் அல்லது மறுக்கும் உரிமை பெண்களிடமே உள்ளது’ போன்றவை அதில் அடக்கம். இதன் ஒரு பகுதியாகவே கருக்கலைப்பு உரிமையை பெண்கள் போராடி (உண்மையில் அது மாபெரும் போராட்டமே) வென்றனர். வைதீக மதங்களின் அதிகாரம் மேலோங்கி இருக்கும் நாடுகளில் இன்னமும்கூட கருக்கலைப்பு பெரும் தண்டனைக்குறிய குற்றமாகவே உள்ளது. மேலும் சில நாடுகளில் குறிப்பிட்ட விதிமுறைகளுக்கு உட்பட்டு கருக்கலைப்பு சட்டபூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. 

பெண்ணின் உடல் நலனுக்கு பாதிப்பு, கருக்கலைப்பு பெருகிவிட்டால் மனித இனம் எப்படி வளரும்? ஓர் உயிரைக் கொல்வது பாவம் என்றெல்லாம் எதிர்வாதங்கள் வைக்கப்படுகின்றன. பெண்கள் மீதுதான் இவர்களுக்கு எத்தனை அக்கறை, எத்தனை அன்பானவர்கள் இவர்கள் என்று நாம் எண்ண வேண்டும் இல்லையா? ஆனால் பென்ணியவாதிகள் ஏன் இவ்வன்பை ஆதிக்கம் என்கின்றனர்? திமிர் பிடித்தவர்கள் என்பதே ஆணாதிக்கவாதிகளின் பதிலாக இருக்கிறது. 

பெண்கள் பிரச்சினையில் ஆணாதிக்கவாதிகளின் கருத்துகளை கேட்கத் தயாராக இருக்கும் இச்சமூகம் பெண்களின் கருத்துகளை ஏன் கேட்க மறுக்கிறது? பெண்களுக்காக வழக்காடுகின்ற உரிமையை, தீர்ப்பு வழங்கும் உரிமையை ஆணாதிக்கவாதிகளுக்கு வழங்கும் இச்சமூகம் ஏன் பெண்களைப் பேசக்கூட அனுமதிப்பதில்லை? உண்மை சுடும் என்பதாலா?

ஊணையும் உயிரையும் ஈந்து பல்வேறு தியாகங்களைச் செய்து உயிரைப் பெற்றுடுக்கும் சக்தி வாய்ந்த பெண் உயிரின் மகத்துவம் அரியாதவளாகவா இருப்பாள்? மனித இன வளர்ச்சிக்கு இது இயற்கையான ஏற்பாடு என்பதை அறியாத அளவுக்கு அவள் முட்டாளா என்ன? பின் ஏன் பெண்ணியவாதிகள் கருக்கலைப்பை ஆதரிக்கின்றனர்? ஏன் என்றால் பெண்ணியவாதிகள் ஓர் உயிரை உயிராகக் கருதுகையில் ஆணாதிக்கவாதிகள் உயிரை உடைமையாகக் கருதுகின்றனர் என்பதே இதில் உள்ள வேறுபாடு. ஆம், தனியுடமைச் சொத்துக்களைப் பாதுகாக்க குடும்பமானது வாகனமென்றால், வாரிசு என்பது அதன் அச்சாணி. அவ்வமைப்பு சிதைந்து போகாமல் இருக்க உருவானவை பெண் பாலினத்திற்கான விதிகள். பெண் உடலை அந்நியமாக்கிய விதிகள். அவளது அனைத்து செயல்பாடுகளுக்கும் சமூகச் சாயல் பூசும் விதிகள். சமூக மேம்பாட்டிற்கு எதிரானவர்கள் அல்ல பெண்ணியவாதிகள், ஆனால் நிச்சயம் அவர்கள் ஆணாதிக்கச் சமூகத்தின் மேம்பாட்டிற்கு எதிரானவர்களே. அதன் அச்சாணியாகத் திகழும் வம்ச விருத்திக்காக நிலவும் பெண்ணின் கருப்பை மீதான அதிகாரத்தை பெண்ணியவாதிகள் இந்தக் கோணத்திலிருந்துதான் எதிர்க்கிறார்கள்.

எல்லாவற்றிற்கும் ஆணாதிக்கம் என்று குதர்க்கமாகப் பேசுவதாகத் தோன்றலாம். ஆனால் இதை ஏற்றுக்கொள்ள மறுப்பவர்களை இரண்டு வகையினராகப் பிரிக்கலாம்: 1) அறியாதவர்கள் – போதுமான சமூகக் கல்வியைப் பெறாதவர்கள் 2) சுயநலக்காரர்கள் – அனைத்தும் தெரிந்தும் தனியுடமையைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள வழக்காடுபவர்கள்.

கருக்கலைப்பு உரிமையில் நாம் பல்வேறு சூழல்களைக் கணக்கில் கொள்ள வேண்டியுள்ளது. அது வெறும் கருமுட்டை வளரும் காலகட்டத்தை மட்டும் பொறுத்ததன்று. எல்லா நேரங்களிலும் பெண்ணானவள் விரும்பி கர்ப்பம் தரிப்பதில்லை. பெரும்பாலான நேரம் தன் உரிமை என்னவென்று தெரியாத பெண் ஒன்று குடும்ப உறவுகளின் அல்லது கணவரின் கட்டாயத்தின் பேரில் குழந்தை பெற நிர்பந்திக்கப்படுகிறாள். அடுத்து சமூக அழுத்தம். திருமணமாகாதப் பெண்கள், சிறுமிகள் எனில் காதல் வயப்பட்டு ஆணின் நிர்பந்தத்திற்கு உள்ளாக நேர்கிறது. பெண் ஏன் உடன்படுகிறாள் என்று கேள்வி கேட்பது மிகவும் சுலபம், ஆனால் அவளை உடன்படச் செய்ய ஆண் அதிகாரத்தையும், உணர்ச்சியையும் எப்படி கையிலெடுப்பான் என்பது யாவரும் அறிந்ததே. உடலுறவுக்கு மறுத்தால் “என் மீது உனக்கு நம்பிக்கை இல்லையா” என்பது போன்ற பேச்சு, இல்லையேல் மிரட்டல்… மேலும், இதில் ஆணுக்கு எந்த பங்கும் இல்லையா? ஆணிடம் ஏன் அத்தகைய கட்டுப்பாடுகள் எதிர்பார்க்கப்படுவதில்லை?  இதுபோன்ற நிபந்தனைகளைக் கூட விட்டுவிடுவோம். காதலிக்கும் இருவர் தங்களது அன்பை இருவரின் முழுச் சம்மதத்தோடு எப்படி வேண்டுமானாலும் பரிமாரிக்கொள்ள உரிமை உண்டுதானே. இது ஒன்றும் சட்டப்படி குற்றமில்லையே, குறிப்பாக திருமண வயதை எட்டிய பின்னர், தம் உறவை எப்படி வளர்ப்பது, எதைத் தவிர்ப்பது என்பது சம்பந்தப்பட்டவர்களின் உரிமை.

இதில் பெண் கர்ப்பமுற்றுவிட்டாள், அதை சுமக்கும் அல்லது கலைக்கும் உரிமை பெண்ணிடமே உள்ளது. தன் உடல்நிலை, மனநிலை, குடும்பச் சூழ்நிலை, பொருளாதாரம் இவையெல்லாவற்றிற்கும் மேல் ஆண் (அல்லது கணவன்) தன்னை நடத்தும் விதம், உறவுகளின் கொடுமைகளால் திருமண வாழ்வின் நிச்சயமின்மை ஆகியவற்றைக் கணக்கில் கொண்டு பெண் முடிவெடுக்கும் சூழ்நிலை உருவாகிறது. யாரும் பொழுதுபோகாமல் கருக்கலைப்பில் ஈடுபடுவதில்லை, ஏனென்றால் அதனால் உண்டாகும் உடல்நலப் பிரச்சினைகள் மற்றவர்களை விட சம்பந்தப்பட்ட பெண் நன்கறிவாள். திருமணத்திற்கு முன் கர்ப்பம் தரிக்கும் பெண் மேற்சொன்ன காரணங்களோடு ஆணாதிக்க சமூக அவமானத்திற்கு அஞ்சியே அந்நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறாள். சில நேரங்களில் பெண்கள் உட்கொள்ளும் கருத்தடை மாத்திரைகள், சாதனங்களைத் தாண்டியும் பெண் கருத்தரிக்க நேர்ந்தால் அதைக் கலைக்க முடிவெடுக்கலாம்.
ஒரு சமூகத்தில் எந்தளவுக்கு ஆணாதிக்க வேர் ஆழ ஊன்றியுள்ளதோ அந்தளவுக்கு அச்சமூகமானது பெண்ணுக்கு அதரவாக இருக்க வேண்டும். ஏனென்றால் பெண்ணின் அவல நிலைக்கு அச்சமூகமே காரணம்.

பிள்ளை பெறும் விஷயத்தில் குடும்ப அமைப்பின் சமூக அழுத்தம், ஆணாதிக்கம் ஒருபுறமிருக்க, வல்லுறவுக்குள்ளாகி கர்ப்பம் தரிக்கும் சிறுமிகள், விபச்சாரத்தில் ஈடுபடுத்தப்பட்டதால் கர்ப்பம் தரிக்கும் பெண்களின் பிரச்சினைகளை நாம் எந்த உரிமைக்குள் பொறுத்திப் பார்ப்பது? இதில் பல்வேறு விதமான உளவியல் சிக்கல்கள் உள்ளன. மேலும் தான் வல்லுறவுக்காளானதையோ அல்லது ஏமாற்றப்பட்டதையோ தைரியமாக சொல்ல வழியில்லாதப் பெண்களுக்கு இதுபோன்ற வாரக் கணக்குகளின் அடிப்படையில் நிலவும் சட்டம் எப்படி நியாயம் வழங்கும்?

இதற்கெல்லாம் அப்பால், பல நேரங்களில் ஆண்களின் வன்முறையால் பெண் கருக்கலைப்பிற்கு உள்ளாகிறாள், போதிய ஊட்டச்சத்தின்றி பெண்ணுக்கு கருக்கலைப்பு நேருகிறது, உச்சபட்சமாக பெண் குழந்தை பிறந்தால் அது குறையாகவும், சுமையாகவும் கருதிக்  கொல்ல்ப்படுகிறது. பெண் சிசுக் கொலையில் இந்தியாதான் முதலிடத்தில் உள்ளது. இன்னும் சொல்லப்போனால், இரத்தமும் சதையுமாகப் பிறந்த குழந்தையைக் கொல்லப்படும்போது மௌனம் காப்பவர்கள், சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையால் கருக் கலைப்பை நாடும் உரிமையை மறுப்பது கேலிக்கூத்தானது. இதில் மருத்துவர்கள் செய்யலாம், சுயமாகக் செய்துகொள்ளக்கூடாது என்பதெல்லாம் சமூக அழுத்தம் தருவதற்கான ஏற்பாடு. மேலும் அது வணிக நலன் சார்ந்தது, அதில் பெரிய மனிதாபிமானமெல்லம் ஒன்றுமில்லை.

என்கவுண்டர் கொலைகள், தவறான மரண தண்டனை, அரசியல் கொலைகள், கலவரங்களில் துப்பாக்கிச் சூடு, போர் மற்றும் இன்னபிற அராஜகங்கள் மூலம் அரசு செய்த, செய்கின்ற கொலைகள்; மேலும், முதலாளித்துவ பொருளாதாரத்தின் விளைவாக ஏற்படும் ஏழ்மை, வறுமை, கடன்சுமைகள், பணிச் சுமை, மன நெருக்கடி போன்றவற்றால் விவசாயிகள் உள்ளிட்டோர் செய்துகொள்ளும் தற்கொலை போன்றவற்றால் நேரும் மானுடப் பேரழிவைக் காட்டிலும் பெண்களின் கருக்கலைப்பினால் ஒன்றும் பெரிய உயிர் இழப்பு ஏற்பட்டுவிடப்போவதில்லை. மேலும் வரதட்சனைக் கொடுமை, குடும்ப வன்முறை, வல்லுறவு, ஆசிட் வீச்சு, அரசியல் போராட்டங்கள், பெண் சிசுக் கொலை காரணமாக கொல்லப்பட்ட பெண்களை விட பெண்களின் கருக்கலைப்பினால்  நேர்ந்த, நேரும் உயிரிழப்பு விகிதம் நிச்சயம் சொற்பமே. பெண் மீதான ஒழுக்கவாதக் கோட்பாட்டு விதிகளும், பெண்கள் மனநிறைவுடன் வாழ முடியாத இந்த சமூக அமைப்புமே அச்சொற்ப மரணங்களுக்கும் காரணம்.

இறுதியாக,  சமூக அக்கறையுடன் கூடிய, நல்லறிவுக்கு அடையாளமான உரையாடலையே பெண்ணியவாதிகள் என்றும் விரும்புவர் என்பதால் அறம் சார்ந்து சில பரிந்துரைகளை முன்வைக்கலாம். திருமணமானப் பெண்கள் கருக்கலைப்பு செய்துகொள்ளும் உரிமை விஷயத்தில், இருவர் ஏற்படுத்திக்கொண்ட உறவுக்கு மரியாதை அளிக்கும் விதமாக கருக்கலைப்பில் கணவனின் சம்மதத்தைப் பெற வேண்டும் என்று நாம் பரிந்துரைக்கலாம். ஆனால் அது சில ‘முன் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டது’. முதலில், கர்ப்பம் தரிக்க, குழந்தைப் பெற்றுக்கொள்ள முடிவெடுக்கும் உரிமையும், குழந்தைப் பேறு பற்றிய போதிய அறிவும் அப்பெண்ணுக்கு வழங்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். கணவன் மனைவி இருவரும் எவ்வித சமூக அழுத்தத்திற்கும் ஆட்படாது தமது விருப்பத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு முடிவுகளை எடுக்கும் அறிவும் சுதந்திரமும் பெற்றவர்களாக இருப்பது இதில் அவசியம். பெண் முழுதும் உடன்பட்டு எடுத்த முடிவுக்கு அவள் பொறுப்பேற்கவேண்டும் என்ற அறத்தின் அடிப்படையில் இதை நாம் எதிர்பார்க்கலாம். ஆனால் இதே விதி ஆணுக்கும் பொருந்தும்.  அதேபோல் சமூகத்தின் அனைத்து குடிமக்களையும் ஏற்றத்தாழ்வற்ற நிலையில் வாழவைப்பதாகச் சொல்லி ஆட்சியில் இருக்கும் அரசுகளுக்கும் இவ்விதி எல்லா விஷயங்களிலும் பொருந்தும்.


இருவர் உடன்படாத சூழலில் உண்டான கர்ப்பம்,  ஆணின் வன்முறையினால் உண்டான கர்ப்பம், உறவில் பிணக்கு, குடும்ப வன்முறை, பொருளாதாரம், உடல்நலம், மனநலம் போன்ற விஷயங்களால் ஒரு பெண் பாதிக்கப்பட்டிருப்பின் நிச்சயம் அப்பெண்ணுக்கு கருக்கலைப்பு உரிமை இருக்க வேண்டும். கருக்கலைப்பு சட்டபூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும். பிள்ளை பெறும் உரிமை பெண்களுடையது என்பதும் சட்டபூர்வமாக்கப்பட வேண்டும். சட்டபூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுவிட்ட நாடுகளில் கருக்கலைப்புத் தொடர்பாக பெண்கள் முடிவெடுப்பதற்கு எதிராக வகுக்கப்பட்டிருக்கும் அனைத்து நிபந்தனைகளும் முற்றிலுமாகக் கைவிடப்பட வேண்டும். மனித உரிமையின் அடிப்படையில் பெண்ணுக்கு தன் உடல் மீது முழு உரிமை வழங்கப்பட வேண்டும். பிறந்திராத குழந்தைக்காக கவலை கொள்ளும் ஆணாதிக்க அரசும், அரசு இயந்திரமும், சமூகமும் பிறந்து உயிருடன் வாழும் பெண்கள் பாதுகாப்போடும், மனநிறைவோடும், ஆரோக்கியத்தோடும் எல்லாவற்றிற்கும் மேல் சாதி, மத, வறுமைக் கொடுமையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டவர்களாக வாழும் உரிமையை முதலில் உறுதி செய்ய வேண்டும், அதை நடைமுறைப்படுத்துவதில் தமது கவனத்தை செலுத்த வேண்டும். ஆதிக்கங்கள் ஒழிந்துவிட்ட சமூகத்தில் அழிப்பிற்கு அவசியம் ஏற்படாது. 

நன்றி: உயிரோசை

Apr 5, 2015

இந்தியாவின் மகளா அல்லது இயற்கை உயிரினமா?


நிர்பயா என்று பொதுப்பெயரிடப்பட்ட புதுதில்லி மருத்துவ மாணவி ஒருவர் 2012ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதத்தில், 6 பேர் கொண்ட கும்பலால் கொடூரமான வல்லுறுவுக்காட்பட்டு, உடலுறுப்புகள் சிதைக்கப்பட்ட நிலையில் மரணதித்தார். இச்சம்பவமானது இந்தியாவின் ஆன்மாவை சற்றே அதிகமாக உலுக்கியது, வரலாறு காணாதப் போராட்டங்கள் நிகழ்ந்தன. அதன் விளைவாக இந்திய அரசாங்கமானது முன்னாள் நீதியரசர் வர்மாவின் தலைமையில் ஒரு நீதி விசாரணைக் குழுவை அமைத்தது. பல்வேறு தரப்பினரின் பரிந்துரைகளையும் உள்ளடக்கி (கிட்டத்திட்ட 80,000 பரிந்துரைகள்) நீதியரசர் வர்மாக் குழுமம் தனது அறிக்கையை சமர்பித்தது. அவ்வறிக்கை குறித்து நாம் மற்றொரு கட்டுரையில் விரிவாகப் பார்ப்போம்.

இப்போது, இந்தியாவின் மகள் என்ற தலைப்பில் வெளியாகி இருக்கும் ஒரு ஆவணப்படமானது அம்மருத்துவ மாணவிக்கு நிகழ்த்தப்பட்ட கொடுமைகள் குறித்த விவாதத்தை மீண்டும் கிளப்பியுள்ளது. லெஸ்லீ உட்வின் என்பவர் உருவாக்கியிருக்கும் அத்திரைப்படத்தை வெளியிட இந்திய அரசு தடை விதித்துள்ளது. அந்த ஆவணப்படம் குறித்து நமக்கு பல்வேறு விமரசனங்கள் இருந்தாலும், ஒரு படைப்பைத் தடை செய்யக் கோரும் போராட்டங்களை, தடை செய்யும் அரசாணையை நாம் எக்காரணம் கொண்டும் ஆதிரக்க இயலாது.

ஒவ்வொரு முறை இதுபோன்ற வல்லுறவு குற்றங்கள் நிகழும்போதும் குற்றவாளிகளின் மனநிலை குறித்த ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்பது என்பதை விவாதித்து வந்துள்ளோம். அதிலும் குறிப்பாக வல்லுறவுக்குள்ளாகும் பெண் உடல் மீது நிகழ்த்தப்படும் துன்புறுத்தல்கள் மனிதர்கள் கற்பனை செய்தும் பார்க்க முடியாத கொடுமைகளாகவும், வக்கிரங்களாகவும் இருக்கும்போது, மனநிலை குறித்த ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்படுவது அவசியமாகிறது.

அந்த வகையில் இதுபோன்ற ஆவணப்படங்கள் வரவேற்கத்தக்கவை. விமர்சனனக்கள் ஒருபுறம் இருக்க, அன்று நிகழ்ந்தது என்ன என்பது குறித்து முகேஷ் சிங் அளித்துள்ள வாக்குமூலப் பதிவிலிருந்து நாம் சில முக்கியமான விஷயங்களை விவாதிக்க வேண்டியுள்ளது.

முகேஷ் சிங் மற்றும் குற்றவாளிகளின் வழக்குறைஞர்கள் வெளிப்படுத்தியிருக்கும் பெண் பற்றிய கருத்துகள் அப்பட்டமாக ஆணாதிக்க சிந்தனை கொண்டவை. பெண்கள் ஏன் இரவு நேரங்களில் உலாவுகின்றனர், ஆண் நட்பு ஒழுக்கக்கேடானது, பெண்கள் மலர் போன்றவர்கள், வைரத்திற்கு நிகரானவர்கள் அவர்கள் பொத்தி வைக்கப்பட வேண்டியவர்கள், தெருவில் விட்டால் இப்படித்தான் சிதைந்து போகும் அல்லது கவர்ந்து செல்லப்படும், அதையும் மீறி அவள் வல்லுறவுக்காளானால் அவளை பண்ணை வீட்டில் வைத்து எரித்துக் கொன்று கௌரவத்தைக் காக்க வேண்டும் எனும் அறிவுரைகளை அவர்கள் அடுக்கியுள்ளனர். பாதிக்கப்பட்டவர்களையே குற்றம் சொல்லும் (victim blaming) போக்கு படிப்பறிவற்றவர்கள் மத்தியில் மட்டுமின்றி படித்தவர்கள்  மத்தியிலும், இவ்வளவு ஏன் நீதித்துறை வரையிலும்கூட காண முடிகிறது.

இவற்றுக்கெல்லாம் உச்சம் முகேஷ் சிங்கின் தற்காப்பு வாதம், வல்லுறவுக்குள்ளாகும்போது பெண்கள் எதிர்க்கக்கூடாது, அமைதியாக இருந்துவிடுவதே அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பு, எதிர்க்குபோது எதிராளிக்கு ஆத்திரம் கூடுகிறது என்றெல்லாம் கூறியவர், தம்மை தூக்கில் போடுவது மேலும் ஆபத்தானது, இப்போதாவது வல்லுறவு செய்துவிட்டு விட்டுவிடுகின்றனர், இனிமேல் தாம் மாட்டிக்கொள்ளாமல் இருக்க கொலை செய்துவிடுவார்கள் என்று ஒரு எச்சரிக்கையும் விடுத்துள்ளார். 

பெண் பற்றிய சமூக மனநிலையின் சாட்ச்சியங்கள் இவை. ஆணுக்கு எத்தகைய அதிகாரங்களை இச்சமூகம் வழங்கியுள்ளது அதன் பாதகங்கள் என்ன என்பதை கேள்விக்குட்படுத்துவதை விடுத்து, ஆணாதிக்கவாதிகள் மீண்டும் மீண்டும் பெண்களின் நடத்தைகளே அவர்களுக்கெதிரான வன்முறைகளுக்குக் காரணம் என்று சொல்லி வருகின்றனர். பெண்களும் மிகவும் பொருமையாக, இன்னும் சொல்லப் போனால் பெருந்தன்மையாக, தங்களை ஒடுக்கும் ஆண்களை பதிலுக்கு ஒடுக்குவது எனும் சிந்தனையை கைகொள்ளாமல், இது சமூக அமைப்பின் பிரச்சினை என்று புரிய வைக்க முயற்ச்சி செய்து வந்துள்ளனர். பெண் குழந்தைகளை கருவிலேயே அழிப்பதன் மூலம் பெண் இனப்படுகொலை செய்துவரும் இந்த ஆணாதிக்க சமூகத்தில் பதிலுக்கு ஆண் குழந்தைகளைக் கருவிலேயே கொன்றால்தான் இவர்களுக்குப் புத்தி வரும் என்பன போன்ற மனிதத்தன்மையற்ற நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளாமல் சமூகத்தை நோக்கி இன்னமும் பெண்கள் நம்பிக்கையோடு உரையாடிக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். ஆனால், குற்ற உணர்வின்றி பேசும் ஒருவனுக்காக ஆஜராகும் வழக்குறைஞர்கள் போன்றோரோ மீண்டும் மீண்டும் பெண்களை வீட்டிலேயே ஒடுக்கி வையுங்கள், பெண்களை கட்டுப்பாடுடன் வளர்க்க வேண்டும், விதி மீறும் பெண்களுக்கு கற்பழிப்பு என்பது தண்டனை என்று ஆணாதிக்கத் திமிரோடு பேசி வருகின்றனர்.

மீண்டும் மீண்டும் நாங்களும் இதையேக் கேட்கிறோம், ஆனால் அவர்களிடம் இதற்குப் பதில் இருப்பதில்லை: வீட்டை விட்டு வெளியில் செல்லும் பெண்கள் மட்டும்தான் வல்லுறவுக்கு ஆளாகிறார்களா?. குழந்தைகள், சிறுமிகள் எந்த ஆணாதிக்க விதிகளை மீறியதால் வல்லுறவுக்குள்ளாகின்றனர், கொல்லப்படுகின்றனர்? பெற்ற தந்தையே மகளை வல்லுறவுக்கு ஆளாக்குவதற்கும் பெண்கள்தான் காரணமா? கீழ் வீட்டில் படுத்து உறங்கிக் கொண்டிருந்த 60 வயது மூதாட்டியை வல்லுறவு செய்தான் மேல் வீட்டில் வாடகைக்குக் குடியமர்ந்தவன், அதற்கு யார் காரணம்? கிராமத்துப் பாட்டிமார்கள் இரவிக்கை அணியாதது நகரத்து இளைஞனை தூண்டியதா?

காதலை ஏற்க மறுத்தால் அல்லது இன்னும் இதர பழி வாங்கலுக்காக பெண்கள் மீது அமிலத்தை விசுகிறார்களே அதற்கும் பெண்களின் நடத்தைதான் காரணமா? சேலையே கட்டிக்கொண்டு வேலைக்குப் போனாலும் பெண்ணின் பின்புறத்தைத் தட்டிப் பேசும் மேலதிகாரியின் வக்கிரத்திற்கும் பெண்ணின் நடத்தைதான் காரணமா? பெண்ணை வீட்டிலேயே பூட்டி வைப்பதுதான் இதற்கெல்லாம் தீர்வா? வீட்டிலேயே இருக்கும் பெண்கள் எந்தத் துன்புறுத்தலுக்கும் உள்ளாவதில்லையா?

மது அருந்துவதற்குப் பணம் தரவில்லையென்று கர்ப்பிணிப் பெண்ணை உயிரோடு கொளுத்திய கணவன் என்றொரு செய்தி வெளியாகி உள்ளது,  அவன் குடிகாரன் என்ற ‘புரிதலோடு’ அவனை அணுக வேண்டுமா? வாச்சாதியில், மணிப்பூரில், கஷ்மீரில், இலங்கையில் இன்னும் உலகின் அனைத்து பகுதிகளிலும் காவல்துறையால், இராணுவத்தால் பெண்கள் கற்பழிக்கப்பட்டதற்கும் பெண்களின் நடையும் உடையும், அவர்களது சுதந்திர கோஷங்களும்தான் காரணமா?

பெண்கள் மீது நிகழ்த்தப்படும் இவ்வளவு கொடுமைகளையும் அன்றாடம் பார்த்து வரும் மனிதத் தன்மை உள்ள எவருக்கும் எழ வேண்டிய முதல் கேள்வி “பெண்களின் நிலை ஏன் இவ்வாறு உள்ளது”, ஆண்களுக்கு மட்டும் எங்கிருந்து இவ்வளவு அதிகாரங்கள் வந்தன என்பதாகத்தான் இருக்க வேண்டும்.  மாறாக, பெண் என்பவள் இப்படி, பெண் என்பவள் அப்படி, இயற்கையிலேயே அவள் பலவீனமானவள், பாதுகாக்கப்பட வேண்டியவள், ஆணே அவளது பாதுகாவலன் என்று சொல்வது அறிவுக்குப் புறம்பானதாகவும், மனிதத் தன்மையற்ற பேச்சாகவும் தோன்றவில்லையா?

ஆண் பெண் என்பது இயற்கை உயிரினத்தின் வெவ்வேறு வடிவங்கள் அவ்வளவே. ஆனால் ஆணுக்கு ஒரு விதியும், பெண்ணுக்கு ஒரு விதியும் எழுதியது சமூகமே அன்றி அவை எதுவும் இயற்கையானவை அல்ல என்பதை பெண்ணியவாதிகளும், முற்போக்குச் சிச்தனையாளர்களும், சமத்துவாதிகளும் தொடர்ந்து விளக்கி வந்துள்ளனர். இருந்தபோதிலும், அவர்களின் குரல்கள் நசுக்கப்பட்டு வந்துள்ளன. சில வேளைகளில் கொல்லவும்பட்டிருக்கின்றனர். இந்த ஏற்றத்தாழ்வால் பாதிக்கப்படப்போவது யாரோ ஒரு ‘ஒழுக்கங்கெட்டப்’ பெண் மட்டுமல்ல, ஏதோ ஒருநாள் சம்பந்தப்பட்ட ஆணாதிக்கவாதிகளின் குடும்ப உறவுகளில் ஒருவராகவும் இருக்கலாம். ஏனென்றால், வல்லுறவு செய்ய வருபவனுக்கு எதிரில் இருப்பது பெண் உடல், தனது காட்டுமிராண்டித்தனங்களுக்கு வக்காலத்து வாங்கிய  ‘நல்லுள்ளத்தின்’ உறவு என்பதெல்லாம் தெரியாது.

மனித வாழ்வின் தேவைக்காகவும், மனித உயிரின வளர்ச்சிக்காகவும் சிலவித ஏற்பாடுகள் செய்துகொள்வதென்பது ஒரு வசதிக்காகவே அன்றி அதுவே நிலைபேறுடையதாகிவிட முடியாது. மேலும் அத்தகைய ஏற்பாடுகள் மனித விதிகளே அன்றி இயற்கை விதிகள் கிடையாது. இதுபோன்ற பாகுபாடுகளும், ஒடுக்குமுறை விதிகளும் சார்ந்து வாழும் தன்மையிலிருந்து எழுபவை. சார்ந்து வாழ்தல் என்பது இயற்கையானது, அதை அன்பினால் பரிவர்த்தனை செய்துகொள்ள வேண்டுமேயன்றி அதிகாரத்தினால் அல்ல.

பெண் என்பவள் இயற்கையில் ஓர் உயிரினம், அவளுக்கென்று ஒரு விதி எழுத இங்கு எவருக்கும் உரிமையில்லை. பலம் பலவீனம் போன்ற இருமைகள் எல்லாமே மனிதர்களின் மதிப்பீடு. அது ஒரு கற்பிதம். இயற்கையில் ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் ஒரு தன்மை உண்டு அந்தந்த தன்மைக்கேற்ப ஒரு பயனும் உண்டு, அவ்வளவே. மற்றபடி மனிதர்களுக்குள் நிலவும் உறவுகள் தேவையின் பொருட்டு வடிவமைக்கப்பட்டவை, அந்தத் தேவையில் ஆண்களின் நலன் மட்டுமே மையமாக இருப்பதே இப்பிரச்சினைகளுக்குக் காரணம். ஆணைச் சார்ந்து பெண் வாழும் சூழ்நிலையை உருவாக்கி, ஆண்களுக்கு எல்லையற்ற அதிகாரங்களை வழங்கியதே பெண்கள் மீது நிகழ்த்தப்படும் அனைத்து வன்முறைகளுக்கும் காரணம்.

அதிகாரத்தை ருசித்துவிட்ட ஆணாதிக்கவாதிகள் அதைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள ஒடுக்குமுறையையே கையிலெடுக்க, பெண்ணியவாதிகளோ அறிவை கையிலெடுக்கின்றனர். ஆண் மைய சமூக அமைப்பை சமத்துவ முறையிலான சமூக அமைப்பாக மாற்ற அவ்வறிவைக் கொண்டு போராடி வருகின்றனர். ஆனால் அதற்கு மதிப்பளிக்காது பெண்களை குற்றம்சாட்டியும், அவர்களது உரிமைகளை மறுத்தும், பெண்களை ஒடுக்குவதை மட்டுமே தீர்வாக இந்த ஆணாதிக்க சமூகம் முன்வைக்குமேயானால், பின்னர் பெண்களும் சமுத்துவத்திற்கான பேச்சுவார்த்தைகளை கைவிட்டு, பெண்மைய்ய உலகாக இவ்வுலகை மாற்றுவதே தீர்வு என்ற முடிவுக்கு வரும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுவார்கள். ‘பலவீனமாக்கப்பட்டவர்களை’ இப்படி மாறி மாறி ஒருவருக்கொருவர் போட்டி போட்டுக்கொண்டும், ஒடுக்கிக் கொண்டும், சுரண்டிக் கொண்டும் வாழும் உலகை சமத்துவவாதப் பெண்கள் விரும்புவதில்லை. அவர்களின் மனித நேயமும், சமூகப் பொறுப்புமே இந்த ஆணாதிக்க சமூகத்தை இன்னமும் கருணையோடு அணுகச் செய்கிறது. ஆண்களைப் போன்று வன்முறையான வழிமுறைகள் பெண்ணும் கையிலெடுப்பது என்ற முடிவுக்கு வந்துவிட்டால் ஒருகவளை சோறு கூட ஆயுதமாக மாறக்கூடும்.

நன்றி - உயிரோசை