இடமுடியா முத்தங்கள் கடவுள் போன்றது

முத்தங்களை விழுங்கும்

வலி எத்தகையது

என்பதை அறிய மாட்டீர்கள்

நீங்கள்

அந்நியமாகிப் போன கருவறையின்

வழியாக

குருதியென வழிந்தோடுகிறது

அம்முத்தங்கள்

இடமுடியா முத்தங்கள்

கடவுள் போன்றது

புகைப்பட உதடுகள்

உறிஞ்சுகிறது

ஈரமற்ற முத்தங்களை

பாரம் தாளாமல்

மன்றாடுகிறது விழித்திரை

கடந்த கால நினைவுகளும்

அவளது புகைப்படங்களும்

அவ்வப்போது அவளது தொலைபேசி

அழைப்பும்

மரணத்தை தள்ளிப்போடுகின்றன

உயிரறுத்து கிடக்கும் வேளையில்

புதையுங்கள்

என்னை

அவளது கருவறையில்

உடலே சினை முட்டையாய்

அதிகாரம் பற்றிய உரையாடலை 

நிகழ்த்திக் கொண்டிருந்தேன் 

உடலிடம் 

ஆயுதம் ஏந்திய சிவப்பு தேவதை 

எலும்புகளுக்குள் 

வாள் பயிர்ச்சி செய்யும் நாட்களில் 

சினை முட்டைகளின் இருப்பிடத்தை 

மாற்றச் சொல்லிக் கேட்டேன் 

 மரணத்தின் கரிய நகங்களைப் பிடுங்கி 

தசைகளுக்கடியில் ஒவ்வொன்றாய் பதித்தாள் தேவதை 

பெண் உடலுக்கும் போர்களத்திற்கும் 

இருக்கும் ஒற்றுமை பற்றிய பாடல் ஒன்று தயாரானது 

 சிதைவுகள் 

முனகல்கள் 

காற்றைக் கிழித்து வரும் ஈனக் குரல்கள் 

பெருக்கெடுத்தோடும் குருதி 

இவற்றால் நிரம்பி வழிந்ததந்த நதி 

 அடித்து தள்ளப்படும் சினை முட்டைகளை 

ஒவ்வொன்றாக 

சேகரிக்கிறாள் மும்முலைக்காரி 

 குழந்தையின் சிரிப்பொலியை 

இசை குறிப்பென பெயர்த்து 

மரப் பொந்துக்குள் குருவியோடு 

பாடல் இசைத்துக் கொண்டிருந்த வேளையில் 

கிடத்தியிருந்த எனதுடலில் எவரும் அறியா வண்ணம் 

முட்டைகளை வைத்து சென்றாள் அவள் 

 உடலே சினை முட்டையாய் மாறிப்போனதை 

பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறோம் 

மரப்பொந்துக்குள் இருக்கும் குருவியும் நானும் 

 மாதவிடாய் நாட்களில் 

எரிமலைக் குழம்பென 

வழிந்தோடும் 

 குருதி 

சொற்கள் 

படிமங்கள் 

இவற்றோடு கண்ணீரும் கலக்கையில் 

உறுதி செய்து கொள்கிறேன்
இதுவரை நான்
எழுதியது
கவிதை
என்று.

நெளியும் எதிர்பார்ப்புகள்

எதிர்பார்ப்புகள்

நிறமற்ற தன் கைகளால் வருடிக்கொடுக்க

நீண்ட குறிகள் பெற்றெடுக்கிறது

கட்டளை எனும் சாத்தான்களை

மஞ்சள் நிற பாம்பின் முடிச்சுகளின் கீழ்

சேமச்சக்கரம்

தாய்க்குப் பின் தாரம்

தாங்கி நிற்கும் மார்புச்சுனை நீர்

பகலில் இசைக்கிறது உலகெங்கிற்குமாய்

கண்ணுறங்கும்

தாலாட்டுப் பாடலை

அந்திச்சூரியன் மலைகளை முத்தமிட்டு

மறையும்

அவ்விருள் பொழுதில்

பெயர்க்கிறது

பெருவெள்ளமாய்

உடலெங்கும் வெண்ணிற பூரான் மயிர்களை

இடைப்பொழுதில் மனம் தேடியலைகிறது

அறைந்து மூடப்பட்ட சன்னல்களின் கீழ்

விரியும் சூர்யக்கதிர்களினூடே

ஓர்

புன்னகை

ஓர் சொல்

ஓர் பார்வை

ஓர் முத்தம்

அப்பொன்னிற புகை

தூதனுப்பியது

ஏற்ற

நேரம் கேட்டு

விட்டுச்சென்ற நிழலில்

நெளிகிறது

அதே

பூரான்கள்.

இது தவிர இன்னும் 2 கவிதைகள் இம்மாதம் உயிரெழுத்தில்....